DOĞUM HİKAYEMİZ

5

         Anne olmak, bir bedene iki can sığdırmak... Dünyadaki hiçbirşeyle değişilmeyecek kadar güzel ve eşsiz bir duygu... Öyle bir tuku ki bir kere girdimi içine, bir kere sardı mı ruhunu, ömür boyu bırakmayacak peşini...

          Bundan birkaç yıl önce başkalarının çocuklarına bakarken tahmin bile edemezdim birgün kendi bebeğimi kucaklayacağımı. Zaten oldum olası severdim çocukları, daha kendim çocuk denecek yaştayken bile hoşuma giderdi minikler. İçimdeki çocuk sevgisinden olacak ki mesleğimin en zor branşlarından birini gözüm kapalı seçmiştim zamanında.

          Ve gün geldi bir bebeğe hamile olduğumu öğrendim. Zaten çok istediğim birşeydi, öğrendiğimde inanamadım ilk önce, gerçek olduğunu anlayınca ise mutluluktan uçtum resmen. Gün geçtikçe daha da sabırsızlanıyordum artık, acaba nasıl olacaktı, kime benzeyecekti, bir an önce doğsun istiyordum işte. Kızım da sabırsızlığımı anlamış olmalı ki zamanından önce yaklaşık 1 ay erken gelmeye karar verdi dünyaya, sanırım O da beni görmek için sabırsızlandı :)

          Hamileliğim boyunca çok çalışmış, evde vakit geçirip kendime ve bebeğime zaman ayıramamıştım. Oldukça zorlu ve yorucu geçen günlerin ardından nihayet izne ayrılmıştım artık, doğuma kadar evde dinlenip kızım için son hazırlıklarımı yapacaktım. İlk gün bebişimin kıyafetleri yıkandı, ütülendi, dolabına yerleştirildi. Daha hastane çantamız bile hazır değildi, bir kısmı o gün hazırlandı ancak hala eksiklerimiz vardı. O gün hepimiz çok yorulduk ve ertesi gün hiç beklemediğim bir anda kafamı allak bullak eden bir şey oldu, pembe bir leke! Hemen hastaneye koştuk, NST-ultrason-muayene derken doğumun beklediğimizden erken olabileceğini öğrendik. Henüz sancı veya açılma yoktu ama rahim incelmiş, bebek doğum kanalına ilerlemeye başlamıştı. Karar bol sıvı ve yatak istirahati. Eve gelip hemen yatış pozisyonuna geçtim tabi, bu arada annem hazırlıkların geri kalanıyla ilgileniyordu. Bu şekilde sadece iki gün yatabildim. İkinci günün sabahında her zamankinden farklı, daha sıvı ve berrak bir akıntı başlamıştı. Aman Allahım yoksa?! Ara ara ve yavaş yavaş olduğu için anlayamadım, emin olamadım önce, taa ki ardından kanama da başlayana kadar. Hoop atlarsın arabaya doğru hastaneye, tekrar ultrason muayene falan, paldır küldür yatış işlemleri, telefon trafiği, heyecan, korku, mide bulantısı, ağlama krizi ve bir anda kendimi sezeryan masasında buluvermiştim. Karmakarışıktım o an, her türlü duyguyu aynı anda yaşıyordum. Korkuyordum bebeğim çok küçük ya birşey olursa diye, heyecanlanıyordum çünkü kızıma kavuşacaktım sonunda, şaşkındım daha yapacaklarım vardı, ben böyle olacağını hiç düşünmemiştim ki! Eşim sürekli yanımdaydı, en az benim kadar karmaşık ve endişeliydi ama bana hiç belli etmedi, hep gülümsedi elimi tutarken... Anestezi sonrası belimden hatta göğsümden aşağısını hissetmiyordum, ben farkına bile varmadan ameliyat başlamıştı bile. Bir iki dakika içinde ‘’az kaldı, bebek geliyor’’ dedi eşim. Ve ben o sesi beklemeye başladım, dünyanın en güzel sesini... Bebeğimin ağlamasını duyduğumda yaşlar süzülmeye başladı gözümden, henüz görememiştim ama şükürler olsun sağlıklıydı, en azından nefes alabiliyordu. Allahım nasıl bir mutluluktu bu... Bebişi temizleyip kontrol ettikleri sırada eşim yanlarındaydı, gülerek izliyordu, bir yandan da benim sorularımı yanıtlıyordu. Nihayet yeşillere sarıp yanıbaşıma getirdiler kuzumu, bembeyaz bir kartopu gibiydi, taa içime çektim cennet kokusunu...

            İşte o andan beri bambaşka herşey, ben artık bir ANNE’yim, annem gibiyim...her anım kızımla dopdolu, daha önce nasıl kocaman bir boşlukta yaşıyormuşuz meğer... Kızım, bebeğim, güneşim, ışığım, hayatım, dünüm, bugünüm, yarınım, HERŞEYİM, hoşgeldin cansuyum...Allahıma şükürler olsun seni bana lütfettiği için... Yaşattıkların yaşatacaklarının teminatı biliyorum...Seni çok ama çok seviyorum mavişim, ruhum bedenim ömrüm bundan sonra senin için...




5 Yorum


nsdursun

Rabbim bahtini güzel etsin mavisinin... Hep birlikte sağlıklı huzurlu, mutlu bir hayatınız olsun insallah... Senin yazdıklarını okurken dayanamadım ağladım ve elbette benim kendi doğumum gecti gözlerimin önünden... Annelik bambaşka :)

ozlemruzgar

Rabbim hiç ayırmasin sizi bizi cümlemizi :)

ozdeka

Aamiiin canlarım :)

Nazife

Aceleci kuzucuk :) Siz bizden gerideydiniz oysa ki bizden önce doğuvermişsiniz :) Tebrik ederim. Analı-babalı sağlıklı günlerde büyütün yavrunuzu..

emir_melek

Özlemcim ağlattın beni :)

Herhalde en güzel ses çocuklarımızın sesi. Rabbim hep güzel günlerini göstersin..

Yorum yapmak için üye ol