sevgili kızım

2

Sevgili kızım,                                                                                            

Dilerim senin de anne olduğun günleri görebilirim. Ve belki ben de kendi annemgibi, torunum büyürken yetişkinliğimi temize çekebilirim

Daha dört yaşında bile değilsin bu satırları

yazdığımda. Emin ol, tek başına büyümüyorsun. elimden tuttun, anneni de büyütüyorsun.

Soruların, çevrene ve olup bitenlere tepkilerin, bazen gözümün ta içine bakarak kabul ettirdiğin kararlar şaşırtıyor beni.

Ben hiçbir masalın sonunu merak etmemiştim mesela.

Ama sen merak ediyorsun.

Seninle bir bebek gibi konuşulmasından hoşlanmıyorsun.Sibi sibiyorum anne" dediğin ilk günden beri,

bunun ne kadar gerçek bir cümle olduğunu her söyleyişinde müthiş bir mutlulukla hissettiriyorsun.

Bazen keşke hep böyle kalsan diyorum.

Geceleri boynuma sarılan ellerini okşarken, bana böylesine bağlı bu küçük mucizenin bir gün verdiğim kararlar ya da dünyaya düşürdüğüm gölge yüzünden beni eleştireceğini bilmek ürkütücü geliyor.

Benden bağımsız, yetişkin bir kadın olduğun günü görmeyi, bunu yaşamayıdelicesine istiyorum ve ama korkuyorum da, elleri ellerimin içinde kaybolan minik prensesim bir gün benden kopabilir...

Belki gün gelecek, hiç uzlaşamayacağız seninle.

Ya da ben olamayacağım yanında.

O zaman ne olur bu yazıyı çıkar ve oku.

Seni ne kadar, ne kadar çok sevdiğimi hatırla.her işe gidişimde aynı günün akşamı sana dönmek için yaşadığım sıkıntının hiçbir anlamı olamaz biliyorum. Senin zamanından çalmanın yüreğime verdiği ağırlığı anlatmam öyle zor ki...Ama bilmeni istediğim bir şey var küçüğüm...

Bir yaşını yeni bitirmiştin. Çok gergin geçmiş bir günün gecesinde seni uyutmak için çabalıyor ama başaramıyordum. Sürekli ağlıyordun. Karşılıklı mücadeleveriyorduk. Sonra ben de ağlamaya başladım. Birden o kocaman erik gözlerini açıp bana bakmış, yumuk ellerinle gözümdeki yaşı silmiştin. Sonra birbirimize sarıldık sıkı sıkı... Hiç sesin çıkmıyordu. Bir süre sonra fark ettim ki uyumuşsun...

Ben sakinsem sen de sakinleşiyordun.

Ben mutluysam sen iki kati mutlu oluyordun.

Anladım ki ben neysem o, sensin!

Anneler bazen zor kararlar vermek zorunda kalır. Sen de göreceksin, ne yazık ki hayat onlan hep dik yokuşlara sürer. Ama yokuşun sonunda yeşil bir ormana ulaşacağına, o ormanın orada olduğuna inandıysa eğer, umursamaz yorgunluğunu...

Sen de anne olduğunda unutma bunu.

Ancak sen mutlu olursan mutlu edebilirsin çocuğunu.

O yüzden cesur ol kızım!

Sakın korkma hayattan."Hayat iki seçenek sunuyor sana. Ya payına düşen kederi parlatacaksın ya da ömrünle iyi geçinmeye bakacaksın. Sen ikincisini tercih edersin umarım."Güzel bebeğim...

Ve bil ki hayat bir kere, kısa, senin ve her şeye rağmen güzel!

seni çok seven annen...

 




2 Yorum


Bonny

Ne güzel yazmışsınız... Ağladım okurken ve düşündüm bazı satırları tekrar tekrar... Ruhunuza sağlık.

elfe

Yazı sanırım alıntı,İclal Aydın dan.yinede paylaşım için teşekkürler.etkilenmemek mümkün değil

Yorum yapmak için üye ol