Yeme ve Sofra alışkanlığı

4

Yeme alışkanlığının ve iştah mevzuunun biraz genetik olduğunu düşünsek de her anne baba gibi biz de kendimize de pay biçmek istediğimizde “evet ya bunları bunları yaptık o yüzden şahane yiyor bu kuzu” dediğimiz zamanlar olmuyor değil :) Aslında bize en çok yardım eden başta yemek konusunda sorunsuz ve her zaman uyumlu olan Ada’mız, sonra da yöntemleri ve önerileri ile bize yol gösteren çocuk doktorlarımız oldu. Doktorlarımız diyorum çünkü Ada’nın bir aylıktan itibaren gittiği doktoru yanında, çok şanslıyız ki doğumdan itibaren gelişimini doktoru kadar ezbere bilen ve takip eden çocuk doktoru bir halası var.
 
Ada doğduğu günden itibaren benim sağlık sebepleri yüzünden emziremeyecek olmamdan dolayı hiç anne sütü almadı. Mama ile beslenen çocuklarda yeme bozukluğu/ obezite sorunları şeklinde hamileliğim döneminde bir ton şey  okuyup duysam da kulaklarımı hep tıkamaya çalıştım. Sonuçta yapabileceğimiz bir şey yoktu. İnek sütüne alerjisi olmaması için pozitif düşünmekten başka.
 
Mama olarak doğumdan 1 yaşına kadar Milupa Aptamil serisi kullandık. Hastanede ilk verilen mamaydı ve Ada reddetmediği için bu şekilde devam ettik. Kontrollü ve düzenli içtiği için kilo alımları ve gelişimi bu yüzden hep yolunda ve normal gitti. 5.ayında elma püresiyle başlayan katı gıdaya geçiş maceramızdan bugüne kadarki 15 aylık süreçte yeme konusunda da mamada olduğu gibi Ada bizi hiç üzmedi. Yemek yemekten keyif alan,  iştahlı, çok fazla yemek seçmeyen, damak zevkine sahip bir bebek ve çocuk olarak gelişmeye devam ediyor. 

Yeme sorunu bir çocuk büyütürken anne babaların en korkulu rüyalarının başında geliyor. Bu konuda sorun yaşayanlara belki biraz yardımı olur düşüncesinden yola çıkarak, kendi deneyimlerimizi anlatan bu biraz
:) uzunca yazıyı yazmak istedim. Genel olarak, ne yedirdiğimiz önemli olsa da nasıl yedirdiğimizi vurgulamaya çalıştım.

Her çocuk farklı, her ailenin, her doktorun yaklaşımı da. Bizim yöntemlerimiz olumlu sonuçlar verdi. Umarım sizlere de faydası olur. 

                                                                                                                                                                                                                                                        

Katı gıdaya geçiş ve yemeklerin hazırlanması
  • Katı gıdaya ilk olarak meyve püresi ile başladık. 6.ayda yoğurt ve muhallebi ardından sebze çorbaları, kırmızı ve beyaz et, kahvaltı, baklagiller, 1 yaşından sonra balık/inek sütü/bal/tuz kullanımı vs. şeklinde genişleyerek devam ettik. Muhallebiyi Ada'nın kilo alımı iyi olduğu için 9.ayda kestik.
  • Meyve püresini her zaman cam rendede hazırladık. Rondo/blendır kullanmadık.
  • Meyvelerin tadlarını ayrı ayrı alabilmesi için meyve pürelerini  tek çeşit meyve ile hazırlamaya dikkat ettik. İçine pekmez/şeker vs gibi herhangi bir tadlandırıcı katmadık. Sadece bir çay kaşığı ceviz ve kabız olduğu dönemlerde yardımcı olmak amaçlı bir tatlı kaşığı kuru kayısı ya da kuru erik püresi ekledik.
  • Yoğurdu, Ada mama alan bir bebek olduğundan ve inek sütüne alerjisi olmadığından pastorize sütten evde kendimiz günlük olarak mayaladık. Ve hala bu şekilde devam ediyoruz. Yoğurdu her zaman sade olarak sunduk. İçine herhangi bir tadlandırıcı eklemedik.
  • Sebze çorbasına geçişte yöntemimiz her zaman sebzeleri küçük parçalar halinde doğrayarak tencerede pişirmek ve çatalla ezmek şeklinde oldu. Rondo/blendır kullanmadık.
  • Başlangıçta sebzeleri tek tek (sadece havuç, sadece kabak, sadece bal kabağı gibi) hazırlarken, zamanla kerevizle havuç birarada, maydanoz/dereotu gibi yeşil sebzeler, pirinç/bulgur/irmik gibi tahıllar, kıyma/et ekleyerek genişlettik. Sebzelerin tadını alabilmesi için her zaman baskın olanın miktarını biraz fazla tutup o şekilde hazırladık ve çeşit olarak 3 sebzeyi geçmedik.
  • Yemeklerinde her zaman zeytinyağı kullandık.
  • Kahvaltıya geçtiğimiz dönemde; kahvaltısını ilk günden itibaren yediği besinleri tanıması, tadlarını ayrı ayrı alması ve alışkanlığının bu yönde gelişmesi için bulamaç olarak değil tek tek verdik. Başlangıç olarak tuzu alınmış beyaz peynir, haşlanmış yumurta sarısı ve ekmek içi ile başladık. Meyve ve sebzede olduğu gibi çatalla ezerek yedirdik. Kahvaltı mamalarını her zaman sonraya bıraktık, 11 ay civarında kestik ve kahvaltısını çeşitlendirerek devam ettik.
  • 6.aydan itibaren su vermeye başladık ve her zaman bol su içmesine dikkat ettik.
  • Yemeklerini her zaman günlük ve taze olarak hazırlamaya çalıştık. Kavanoz mamalarını mecbur kaldığımızda ve evden uzakta yemek hazırlayamadığımız zamanlarda kullandık.
  • 9.aydan itibaren sebzelerini çatalla ezmeyi çok azalttık. Bizim yediğimiz yemeklerden vermeye başladık (tuz ve baharatsız, salçasız, az yağlı hazırlanmış olarak)
  • 1 yaş civarında ona özel yaptığımız sebze yemeklerini çatalla ezmeyi ve meyvelerini püre yapmayı bıraktık, küçük parçalar halinde doğrayarak sunduk.
  • 13. aydan sonra normal yemek yedirmeye başladık.(az tuzlu , az yağlı, salça ve baharatsız olarak)
  • 9.aydan sonra 3 ana öğün (kahvaltı+kaşık maması ya da normal mama, öğle yemeği,akşam yemeği) ve 2 ara öğün (meyve, yoğurt) ve yatmadan önce mama şeklinde yeme düzeni oluşturduk ve bu şekilde devam ettik. 1 yaşında sabah ve akşam mamalarını normal inek sütü (günlük süt) ile değiştirdik. Uyku, seyahat vb yüzünden sapmalar olsa da genelde öğünleri hep aynı saatlerde ve düzende almasına özen göstermeye çalıştık.

1 yaşından sonra yeme ve sofra alışkanlığı
  • İlk günden itibarek yemek yedirirken asla televizyon açmadık.
  • Yemek esnasında kitap okusak ya da oyun oynasak da dikkatini mümkün olduğunca yemeğe odaklamaya çalıştık. Bir yere kilitlenip ağzına bir şeyler tıkılan bir bebek yerine, oyunların içine yemeği, kaşığı, tabağı bir şekilde dahil etmeye ve farkındalık sağlamaya çalıştık. 1 yaş civarında oyun oynamayı bıraktık. Sadece istediğinde kitap/dergi okuduk, okumasına izin verdik.
  • Israrcı zorlayıcı olmadık, uçak geliyor hadi al diyerek ağzını açmışken çaktırmadan kaşık sokmaya, son kaşıkta ağzını kapatmışsa ya da kafasını çevirmişse onu da yedirmeye çalışmadık. Bir öğün çok az yese de bir sonraki öğünde acıkıp yiyeceğine inandırarak kendimizi, üzerine gitmedik. Özellikle hasta ya da diş vs yüzünden huysuz olduğu günlerde asla zorlamadık. Azı dişleri çıkarken ya da ağır hasta olduğunda 1 hafta hiçbir şey yemediği ve kilo kaybettiği oldu, geçici olduğunu bilip sakin durmaya çalıştık.
  • Yemeklerini her zaman sandalye/masada yemesine gayret ettik. Kucakta, ayakta, dolaşırken peşinden koşma şeklinde yemek vermedik. 1 yaşından sonra mama sandalyesini kaldırıp aile sofrasına dahil ettik. Normal sandalyeye bağladığımız portatif bir adaptör ile bizimle beraber masada oturdu. Bunu yanımızda taşıyarak gittiğimiz her yerde (tatil/hafta sonu gezmeleri/başka ev ortamları) aynı alışkanlığı devam ettirdik. 
  • Her zaman aynı şeyleri yemeye ya da Ada’nın yiyemeyeceği yemekleri sofraya koymamaya özen göstermeye çalıştık. Ona sebze yedirmeye çalışıp biz makarna/köfte yemedik, ya da kendimiz kola içip ona ayran vermedik. Beğenmesek de bir yemeğe önce kendimiz burun kıvırmadık. Sevmediğimiz sebzeleri kızımız sayesinde afiyetle yedik :))
  • Kendisi yemesi için teşvik edici olmaya çalıştık. Yemeğini ona ait bir tabakta önüne koyduk. Yemeğiyle oynamasına, eliyle dokunmasına koklamasına tanımasına izin verdik. Kimi zaman 15 dakika ağzına kaşığı sürmeden oynasa da kendi istediğinde ve beğendiğinde yemesine sabır göstermeye, çatal kaşık kullanımı için örnek olmaya çalıştık. Kaşıkla döke saça çorba içmesine ya da çatalıyla oraya buraya zıplayan köfte parçacıklarını dakikalarca toplamaya çalışmasına müdahale etmeden, biz yediriyorsak da elinden ona ait çatalı kaşığı almadan, ayrı birer tane ile yedirmeye gayret ettik.
  • Kitaplarında dergilerinde gördüğü yiyecek/içecekleri ona tarif ettik, yemek yaparken mutfakta yemeklerin nasıl hazırlandığını anlattık. Sebzeleri meyveleri sadece kitaplardan değil gerçek haliyle parçalanmadan bütün olarak gösterdik. Yemek pişirirken güvenli bir şekilde izlemesine izin verdik.
  • Beğenmediği bir yemeğibir süre vermeyerek ya da başka yöntemle pişirerek/sunarak daha sonra tekrar denedik. Bebek/çocuk da olsa damak zevkine sahip olacağını göz önünde bulundurmaya çalıştık.
  • Yemekleri çok fazla çeşitlendirmeden, 1 ya da 2 çeşit olarak ve hep bir arada sunmaya gayret ettik. Mümkünse her zaman sofrada salata bulundurduk.
  • Yemek yemeyi bir zorunluluk değil, birlikte paylaşılan keyifli bir süreç haline getirmeye çalıştık.

Yazının orjinal zamanı : 21.01.2010, Ada ~19 aylık




4 Yorum


yasemin_ekin

Eline, koluna sağlık Esracım.

Benzer birçok noktamızın olması, beni sevindirdi açıkçası.

"Her zaman aynı şeyleri yemeye ya da Ada’nın yiyemeyeceği yemekleri sofraya koymamaya özen göstermeye çalıştık...." demişsin ya, tamamen katılıyorum. Ekin

şu anda 11 aylık ve ne görse istiyor. Kendi etimeğini bırakıp, bizim elimizdeki "değişik renkteki" ekmeğe saldırıyor.

Ama şundan emin olamıyorum: nereye kadar saklayacağız? bazı şeyleri içmemesi, yememesi gerektiğini ona nasıl anlatacağız? Bu soru için

Ekin çok mu küçük bilmiyorum ama kafamı kurcalıyor bu soru..

esraozlem

Tamamen anlayabileceği yaşa kadar dikkat etmek gerekiyor sanırım ancak bunun sınırını ben de tam olarak kestiremiyorum. Bir kaç kere Ada beni kola içerken gördü ve istedi. Vermeyip onun içebileceği bir şey olmadığını açıklamaya çalıştım ama açıklamamı

anlamış olmasından ziyade, sanırım bilmediği için tadını, üzerinde durmadı çok fazla.

Ada genelde tadını biliyorsa ve beğenmişse istiyor. Örneğin, çok yeni bir arkadaşının doğum günü kutlamasında pasta ile tanışmıştı, benim doğum günümde de yemek istedi,

tadını almıştı çünkü. Ancak bir kaç lokmadan sonra "annecim bu kadar yeterli yediğin, tamam mı? dediğimde, tamam dedi ve yemeyi bıraktı. Israr etmedi. Mantıklı konuşunca mantıklı davranıyor şimdilik, inada bindirmiyor. Sonrasını göreceğiz.

Ekin ise henüz

açıklamaları anlayacak yaşta değil diye düşünüyorum. Bir süre daha yanında dikkat etmek gerekecektir. Alışkanlıkların düzgün oturması için önemli. Ama ben hala cips, şeker, aburcubur vs. konusunda yanında dikkat etmeye çalışıyorum. Mümkünse hiç tanışmasın

isterim.

sedavesila

biz de cok benzer sekilde kurduk yeme-sofra duzenini.cok guzel anlatmissin.

izninle ben bunu 5 aylik bebegi olan bir arkadasimla paylasiyorum, bugunlerde bana surekli kati gidaya gecis vs. konularini soruyor..

esraozlem

Seda memnuniyetle :)

Yorum yapmak için üye ol