Bir ssvd hikayesi

18

Bu hikayeyi yazmayı hep istedim. Hamileliğim boyunca içimde saklı tuttum duygularımı genelde, çok heyecanlanmadan, çok kendini kaptırmadan, ama aynı zamanda hevesli bir gebeydim ben. Ssvd’nin olabilirliğini daha ilk çocuğuma hamile kalmadan önce de biliyordum. Kızım sezaryenle doğdu ve ben sonrasında lohusa depresyonu denen şeyi yaşadım. Bunu şimdi anlıyorum çünkü. Başarısız olmuştum ilkinde, öyle hissediyordum. Ve tabi bebeğe alışmaktaki zorluk da eklendi buna. İkincisini normal denemeliydim. Kısmet 3,5 sene sonrayaymış.

2012’nin başında hamile olduğumu öğrendim. İçimde bir tomurcuk daha büyüyordu. Önceki gebeliğimden farklı olarak, hiç yatmadım. Hep hareket halindeydim, düzenli rutin bir spor veya egzersizim yoktu ama evin işleri için koşturmak bile benim bedenimi çalıştırmaya yetiyordu. İlk gebeliğimde ise nazın dibine vurmuştum :) sanki hastaymışım gibi sürekli yatıyordum. Bunda öyle olmayacaktı. Kilo konusuna çok dikkat ettim, vücudum hantallaşmamalıydı. İyi denecek bir kilo ile gebeliğimi tamamladım.

Günler ilerlerken ssvd için dr. Arayışım sürüyordu. Grubun varlığından zaten haberdar olmuştum. Dr.umu da grup sayesinde buldum. Dilek Yağmur... Çok olumlu yorumlar okuyordum Dilek Hn. hakkında. Kontrollerimiz Dilek hanım’da oldu hep. Ona güvenim tamdı. Belli ki o da bana güvenmişti, kararlılığımı görmüştü ve hiç olumsuz bir kelime kullanmadı... Ve yine çok şükür Rabbime hamileliğim problemsiz bir şekilde ilerliyordu. Herşey normal gidişatındaydı. Sadece gebeliğimin son döneminde en çok iri bebek olmasından korktum, usg ölçümlerinde 10 gün önde görünüyordu.

Bebek vaktinde dönmüş, vaktinde kanala oturmuştu. Son günlere yaklaşmıştık artık, hissediyordum. Karnım hep aşağıda gibi, baskı çoğalmıştı. Eşimle hafta sonları yürüyüşe çıkardık. Yine yürüyüşe çıktığımız bir günün akşamı, 30 eylül Pazar günü, nişan denen kanlı sıvı geldi. Eşimin yanına gittim “panik olma ama nişan geldi.” Dedim. “doğum 1 hafta içinde de gerçekleşebilir, 1 günde de.” Eşimin yüzünde bir gülümseme :) nişan geldikten sonra sabırla beklemeye başladım. Kasılmalar ve hafif sancılar vardı ama düzensiz ve yetersizdi. Doğuma hazırlık kasılmalarıymış onlar. Hemen kendimi bitkilere verdim. Zaten hurma yiyordum bir süredir, miktarını arttırdım. Meryemana eli otunu suya koydum, adaçayımı hazırladım, ananas aldım vs. Vs. :) hatta safran bile almıştım ama fırsat olmadı kullanmaya. 

Ertesi Salı, 02 ekimde dr. Kontrolümüz vardı. Gittiğimde “1 cm. açıklığımın olduğunu, artık yürüyüşleri kesmem gerektiğini, çünkü suyun gelmesini istemediğimizi” söyledi. Sabırla beklemeliydim. “3 gün içinde de gerçekleşebilir, akşama da” dedi dr hanım. Sancılar 5 dk.’da bire düşünce ve 1 dk. Sürünce ona haber vermeliymişiz.

Kasılmalarım devam ediyordu, düzensizlerdi ama. Çarşamba günü tüm gün kasılma yaşadım, hafif ağrı ile birlikte. Ama hala düzensizlerdi. Bu arada eşim iş seyahatinde idi, o gelene kadar doğumun başlamaması için dua ediyordum. Gece eşim geldi... sancılar şiddetlenmeye başladı. Regl ağrısından biraz daha şiddetliydi. Kasıklardan başlayan ve bele yayılan. Tüm gün dk. Tutmamıştım, nasılsa düzensizler diye. Ama artık dk. Saymanın vakti gelmişti. Gece 2-3 gibi 10 dk.da bir sancılar geliyordu. O sancılar arasında uyumaya çalıştım, biliyordum ki ertesi gün enerjiye ihtiyacım olacaktı. Sabaha kadar 10 dk.da 1 gelen sancılarla boğuştum. Sonlara doğru keskinleşmeye başladı. Her sancıyı uyanarak ve yataktan kendimi yere bırakarak karşıladım. Yere, dizlerimin üstünde oturuyor ve öne arkaya hareket ederek sancıyı dağıtmaya çalışıyordum. İyi de geliyordu. Arada bildiğim duaları okuyor ve bol bol “sümmes sebilah yesserah” diyordum. Sadece O’na teslimiyet halindeydim. Rabbim’in ol demesi yeterliydi... 

Her sancı sonrası wc.deydim. Baskı iyice artmıştı. Saat 06.00 gibi acıkmıştım. Enerji depolamalıydım, annem hemen kahvaltı sofrası hazırladı. tıka basa değil ama hafif ve açlığımı bastıracak şekilde yedim. Sancılar şiddetleniyordu. Ama yine de dayanılmayacak düzeyde değildi, daha şiddetlisini bekliyordum hep. Duşa girmenin sancıyla başetmede iyi olduğunu okudum ve duydum. Hemen duşa girdim. Beni rahatlatmıştı. 

04 Ekim Perşembe Saat 09.00 civarı sancılar 5 dk.da bire düştü. Dr.umu aradım. “hastanedeyim, hemen geliyorsun.” Dedi.  Hastaneye gittik. Saat 09.44... Bu arada eşim şirkete ait arabayı vermek için yola koyuldu. Annemle birlikte doğumhaneye gittik. Tek başıma girdim. Dr.um oradaydı beni bekliyordu. Hemen bir muayene yapıldı ve açıklık 8 cm.di. “doğuruyorsun hayatım, masaya alacağız seni.” Dedi. Ben ne yapacağımı şaşırdım. Oysa daha vakti var sanıyordum. Eşimi aradık, yarı yoldan döndü. Sancılarım çok şükür ki dayanılmayacak seviyede değildi. Masadaydım... bacaklarım zangır zangır titriyordu. Üşümüyordum, heyecandı sadece. Bunlar olurken bir yandan da form dolduruyor, imza atıyordum. Dr.um son sancıdan sonra açıklığın 9 cm.e ulaştığını söyledi. Ve suyu patlattı. Çok değil, birkaç dakika sonra bebeğin yola koyulduğunu anladım. Herşey sanki benim dışımda gelişiyordu. Uykusuzdum zaten. Tüm sabah ve hastanedeki haller sanki ben yaşamıyormuşum da etrafımda olup bitiyor gibiydi. Doğum hali de aynen böyle, rüyada gibiydim sanki. Çok büyük bir baskı hissi geldi sonra... ve ben istemsiz bir şekilde bağırmaya ve Rabbimden yardım dilemeye başladım. Dilimde dualar... dr. ve ebeler, hemşireler toplanmıştı. Ikın dediler bana, ıkındım. Bağırıyordum ama... “bağırmadan ıkın, nefesini kaçırma.” dediler o arada, ben duyamıyordum. Birkaç kez tekrarladılar, duydum sonra. nefesimi tutup ıkındım. Son gücümle... tarif edilmez bir duygu, sadece ve sadece bebeğin çıkmasını istiyorsunuz, hiçbirşey aklınıza gelmiyor, ne ağrı ne sancı. Birkaç ıkındım... sonunda bebeğim doğdu :) saat 10.12 mosmordu, normalmiş ama. Üstüme konmasını istedim, kordonu kısa geldi :) bir süre durdu, aldılar sonra. Bende bir rahatlama... son kez ıkındım ve plasentası da çıktı. Çok şükür rabbime bir problem olmadan bunu da atlattık. İçerden elle muayene ile dikişlerimi kontrol etti dilek hn. sonra da usg ile üstten kontrol etti. Sorun yoktu. Artık odama geçebilirdim. 

Tarif edilemez duygular, gerçekten iki doğumun farkını yaşadım. Bebeğimle daha bir bütünüz, alışma sürecim olmadı, hemen bağrıma bastım bile :) rabbim dileyen, isteyen herkese nasip eylesin.




18 Yorum


Bubus

Ayyy canım yaaa bir solukta okudum tüylerim diken diken çok duygulandım harika birşey:))))Allah tüm isteyenlere sağlıklı evlat versin ve tüm isteyenlere böyle güzel ve sorunsuz bir doğum nasip etsin.Allah analı-babalı sağlıkla büyütmeyi nasip etsin:)

ikicocukannesi

Cok etkilendim,

Omru uzun ve saglıklı bahtı da acık olsun yavrunun,,

Opuyorum.

yaprak

tebrik ederim, Allah herkese nasip etsin.çok güzel bir doğum hikayesiydi.

Allah bağışlasın bebeğinizi :)

ilknur

Elvan çok çok güzel bir dogum yasamissin. Ve evet doğumdan sonraki o rahatlama hissi. 4 yıl gecti hala nasıl hafifledigimi hatırlıyorum. Güle güle büyüt oğlunu.

nesejoy

Elvan'cim tuylerim diken diken, gozlerim dolarak okudum. Allah saglikla mutlulukla buyutmeyi nasip etsin.

EmineKartal

Maşallah Elvancım; ne mutlu sana, sizlere

Allah yaşamak isteyen herkese nasip etsin inşallah

bundan sonrası da sağlık, iyilik, güzellik olsun inşallah

afrezrudi

Geçtiğimiz hafta kardeşimin doğumuna girdim, bir kez daha üzüldüm normal doğum yapamadığım için. Gerçekten Allah'ın mucizesi.

ozgecon

elvancım canım :))) ne güzel gelmiş yaru kollarına. sağlıkla büyüt kuzucuklarını. öpüyorum çok.

duyguzynp

Ne iyi yaptin bunlari paylasmakla. Ben cesaret edememistim sirf hevesimi kiran doktorlar yuzunden. Oysa esim hep arkamdaydi bu is nerede yapiliyorsa oraya gidelim diye:( ama olurda 3. Yu dusunursem normal dogum denemeden dogurmayacagim:)

zeynep_bartu

Ne mutlu sana Elvan, aglayarak okudum :)

Bike

Çok duygulandım ve çok sevindim sizin adınıza. Allah hayırlı bir ömür nasip etsin miniğe :)

busraa

:) çook güzel çook

ugurbocugum

Ayyyy ne güzell maşallah azim istek sonuç başarı

inşallah 2.bebeğim nasip olursa kesinlikle bende normal d.yapmak istiyorum

Allah yavrunuza hayırlı uzun ömürler versin.

merve_nisa

elvan öncelikle kararlılığın güçlülüğün içnin tebrik ederim . sezeryanla doğumu seçtiğine pişman olan bir anneyim rabbim inşallah ikinci çocuğu nasip ederse ssvd denemeyi ve seninki gibi rahat olmasını çok isterim.. güle güle büyüt..

annevebebisi

Oyyy yine gozyaslarim sel oldu :) Masallah size, masallah :) her dogum hikayesinde, sanki bir kez daha doguruyormusum gibi hissediyorum :) bu tur hikayelerin cogalmasi dilegiyle :)

elvan

cok tesekkur ederiz arkadaslar. guzel ve icten dileklerinize amin diyorum. allah tum isteyen gerkese nasip etsin.

annevebebis

Hoşgeldin kuzum :)) Çok bekledik seni, annen sen normal yolla doğabilesin diye çalıştı, çabaladı :) Otlar aldı, hurmalar yedi, doktorlar değiştirdi, inandı ve sabretti :) Tekrar tebrikler Elvan'cım :)

sehergil

Çaban için tebrik ederim. 4 gün boyunca sakin kalabilmişsin. Ben her sancıda hastaneye gidiyordum. Sonuç sezeryan. Doktor seçimi çok önemli tabi. Kuzularını sana, seni kuzularına bağışlasın ya rab!

Yorum yapmak için üye ol