Emziğe bay bay:)))

8

Emzikle maceramız kızım 1 aylıkken başladı. Daha erken de olabilir, tam hatırlayamadım şimdi:) Fakat şunu hiç unutmuyorum ki emziği ilk verişimde ağlamıştım. Ona kötülük yaptığımı düşündüm o an. Bilmiyorum neden ama öyle hissettim işte…Hislerimin beni yanılttığını sonradan anladım. Uygun kullanıldığında emziğin faydasını bile gördüm.  Neyse, emziğin faydası/zararı değil konumuz:)

Kızım şu an tam 2.5 yaşında. Yaklaşık 10 gün öncesine kadar da bu mereti non-stop kullandı. Sadece uyku zamanlarında kullanması için çaba sarfetsek de bir şeye kızdığında, canı sıkıldığında aklına ilk gelen şey hep emziği ve battaniyesi oldu bu süreçte. Ağzında emzik, elinde battaniye dolaşıp durdu. Bu görüntü benim için sevimli olmaktan çıkıp can sıkıcı bir hale gelmek üzereyken, “bu ikiliye iyice bağlanır oldu, artık bir yolunu bulup bıraktırmamız lazım ama nasıl?” diye düşünürken, zaman geçtikçe iyice endişelenmeye başlamışken, doktor kontrolünde diş yapısının bozulduğu konusunda uyardı doktorumuz bizi. “Bu işi Temmuz’da bitirmiş olmalısınız” diye de noktayı koydu! “Neden Temmuz?” diye soramadım tabi. Mayıs da diyebilirdi di mi:)) Hay Allah, paniklemem için bir sebebe hiç ihtiyacım yoktu şimdi. Endişe-panik ikilisinin beni başarıya götüremeyeceğini bildiğimden her şeyi unutmaya, olayı biraz daha zamana bırakmaya karar verdim.

Eşimin, kızımın bakımı ve eğitimiyle ilgili bana olan desteği hiçbir zaman beni tatmin etmedi:( Bu belki de benim hatamdı, ona hiçbir zaman yeteri kadar sorumluluk vermeyi akıl edemedim (bu konu da çok derin, dalmayalım bence:)). Dolayısıyla bu emzik bıraktırma konusunu sadece kendimle ve Nurti arkadaşlarımla konuştum. Hatta Jülide’nin yolundan ilerlemeye çalışıyordum ki eşimin çoktaaaan  harekata başladığını öğrenince dumur oldum:)

Bir pazar sabahı anne kahvaltı hazırlamaktadır, baba mutfağa gelir ve tezgahın üzerinde duran emziği eline alıp inceler ve anneye döner:

Baba- Seda ne dersin, bu emziğin ucunu da kessem mi?

Anne- ???? (Şaşkın ifade)

Baba- Bunu diyorum, bunu da kessem mi?

Anne- Sen diğer emziğin ucunu mu kestin??? Nasıl yani?!?!?!?

Baba- Evet, ötekini kesmiştim

Anne- Ne zaman, nasıl yani? Haaaaaaa ondan o emziği istemiyoooorr, şimdi anladııııııım?!?!?!?!? E oluuuur, keselim ötekini de (İç ses: Nasıl olsa evde yedek emzik var, arıza çıkarırsa onu veririm) Tabi tabi keselim bakalım ne olacak.

Ve ikinci emzik de kesilir. Melis çok geçmez, yarım saat sonra emzik ister. Meraklı bakışlar altında yeni kesilmiş emzik verilir. Ağzına sokmasıyla çıkarması bir olur. Emziğe tuhaf bakışlar atılır, incelenir ve anneye dönüp “Buna bişey ooomuş anne, bişey ooomuş buna” diyerek cevap bekler. Anne de “ kızım eskimiş bu emzik, bak o kadar çok kullandın ki ucu yırtılmış, kullanmayalım artık bunu” der. Melis emziği oracıkta bırakıp hiçbir şey demeden içeri gider. Anne ağlama krizini hala bekler vaziyette mutfakta taş kesilmiştir. Yaklaşık 10 dakika kadar da o vaziyette beklemiştir.

Bu olay yaşanalı 10 gün kadar oldu. İnanamıyorum ama kızım sahiden de emziği bıraktı. Hem de 1 günde. Hiç ağlama krizi yaşamadık. (10 gündür biraz daha hırçın ve agresif bunu kabul ediyorum ama emzik diye saatlerce ağlamadı hiç). Sadece o gece uyumaya çalışırken emzik nerde diyecekken sustu, sormadı. Eskimiş olduğunu ve ucunun yırtıldığını kabullenmiş anında. Tabi yenisini alalım demek aklına gelmedi. İyi ki akılları o kadar çalışmıyor. Yoksa başka bir çocuk akıl edip yenisini alalım o zaman der miydi???? Neyse, bunu daha sonra takarım kafama:)

Ne acaip ki emziği verirken yaşadığım suçluluk duygusunu, bıraktırırken de aynı şekilde hissettim. Onu sevdiği, güvendiği  bir şeyden kopardığımı, ona -bize çok hissettirmese de- acı çektirdiğimizi düşündüm. Bu düşünceden kendimi sıyırmam da 1-2 günü buldu diyebilirim. Sonuçta ortada büyük bir başarı var. Eşimin ve kızımın başarısı. Nasıl yapacağım diye anne düşünedursun, onlar bu işi bensiz başardılar:) Bundan sonra kafam rahat. Bez bıraktırma işini kime kakalayacağım belli oldu di mi:))

Hepinize emziksiz, bezsiz, sağlıklı günler dileklerimle…




8 Yorum


ema

Okurken çok heyecanlandım.Nasıl olacak bu iş diye.Gözünüz aydın:)))

seda_melis

Çok teşekkürler. Emin olun biz de çok heyecan yaptık:) Darısı bıraktırmak isteyen herkesin başına...

Asozen

Gözünüz aydın ve tebrik ederim :)

Aynı endişeleri taşıyorum, kızım 2,5 yaşında ve bu zamana kadar hiç emziksiz uykuya dalamadı. Uyuyacağı zaman ya da huysuzlandığı zaman emzik arıyor, başka zaman pek aramıyor ama son günlerde düşkünlüğü daha da arttı. Durup dururken gün içinde, anne bana meme ver diyor. Vermiyorum, bir şekilde dikkatini başka tarafa çekiyorum ama bırakmak içinde hiç çaba sarfetmiyorum.. Tuvalet eğitimi sürecinden çok gözüm korkuyordu ama bir haftada kazasız belasız halletik tuvalet işini :) Şimdi emzik bırakmak için hazırlamalıyım kendimi.

Annem bana emziği bıraktırmak için, emziğimi civcivlere attırmış. Yazık onların hiç emziği yokmuş demiş bende onlara atmışım, bitmiş emzikle işimiz. Bende mi böyle bir yol denesem diye düşünüyorum :)

seda_melis

Ben de aynı şekilde uygulamayı düşünüyordum aslında. Parka gidip kedilere vermekti aklımdaki. Ama dediğim gibi eşimin beklenmedik atağı sayesinde bu planımı uygulayamadım:) Fakat zaman zaman "sen artık büyüdün, emziğini parktaki kedilere verelim" gibi telkinde bulunarak zemin hazırlamaya çalıştım. Faydası olmuştur diye düşünüyorum. Önceden anlatmak, uygulamaya geçildiğinde daha kolay kabullenmesini sağlıyor.

Düşündüğünüz gibi uygulayın bence de, mutlaka etkili olacaktır. Size emzik konusunda kendime de bez konusunda başarılar diliyorum:)

ozgemm

Aferin Melis'e :))) Bu arada battaniyesi( örtüsü ) meselesine takıldım ben. Elisa da aynen ağzında emzik ve elinde örtüsüyle dolaşırdı hep, ayrılmaz ikili olmuştu kızımla.Bizde bırakalı emziği 2 ay olacak, bizim biraz zor oldu ama başardık :) şimdi örtüsünü eskisi kadar aramıyor belki arada gece uyandığında, sizdeki durum nedir merak ettim :))))

Sevgiler .....;)

seda_melis

Teşekkürler:)

Battaniye emziği hatırlatacak diye çok endişe ediyordum ama hiç öyle olmadı. Sadece geceleri uyurken battaniyesini istiyor hala. Ama ona karşı bağlılığı da giderek azalıyor sanırım:)

halesmayse

sizin yaşadığınız o ''acaba kötülük mü yapıyorum kızıma'' duygusu yüzünden ilk 2 kızıma alıştırmadığım ve sonradan çok pişman olduğum emziği 3.kızıma sonunda alıştırdım..şimdilik memnunuz hayatımızdan ama beni şimdiden nasıl bıraktıracağız korkusu sarmıştı..yazınız cesaret verdi bana;umarım bizimkide bu kadar kolay olur..sevgiler..

seda_melis

Cesaret vermesine çok sevindim. İnanın bazı şeyler ummadığımız kadar kolay gerçekleşiyor. Gözümüzde çok fazla büyütmemek lazım kesinlikle:)

Yorum yapmak için üye ol