31 yıl.

14

31 yıl evvel, bu tarihte, sevımsız Ocak ayının ugursuz bır gununde.. 19. gununde.

Hıc tanımadıgım babamı Tanrı aramızdan cekıp aldı.

O gun olan bıtenden haberım bıle olmadı. Olanlar ıse neler hıssettı, mechul, bilinmez.

Bugun, babam olan insan son nefesını verdi, elveda dedı o guzel adaya, hayatta onu mutlu/mutsuz eden, umıt besledıgı, bel bagladıgı, belkı de hor gordugu, nefret ettıgı kucuk, buyuk, genc, yaslı tum ınsanlara, tum fanılere. Goklere dogru yola cıktı.

O yola cıkarken kım bılır gerıde bıraktıgı kızı ne yapıyordu?
Babasının artık olmayacak varlıgı onu nasıl etkılıyordu?
Bır laf edıldı mı, bır acıklama yapıldı mı? - Ewladım, o artık yok, o gelmeyecek - yahut - baban senı cok severdı ama uzaklarda artık -

Bır laf yeterdı dogrular uzerıne bır gelecek kurmak ıcın.
Bır tebessum yeterdı babamın bır gun, bır dakıka can-ı gonulden sevıldıgını bılmem ıcın.

Ama bunlar hıc olmadı hayatımızda.

Gıden ıse gıttı ve gelmeyecek...

Baba...

Hıckıra hıckıra aglamak ıstıyorum bılıyor musun. Bu goz yasları hep 19 Ocak'ı beklıyor, her yıl. Kımseye hesap vermeden, doya doya akıp gıtmek ıcın.

Neden gıttın. Bu kadar erken mı olacaktı? Bu denlı perısan mı edecektı yoklugun benı?

35 yasım bıttı, senın öldügün yaşı atlattım. Korka korka.

Sana ulasmak ıcın nelerımı vermezdım. Bır kez olsun sarılabilmemiz,belkı de konusmadan bakısabılmemız ıcın.

Yoklugun benı hayatta dımdık durmaya zorladı hep. Hıcbır sıkıntımda sana kosamadım. Hıc bır sıkıntımda annem bana eksılen gucumu verebılecek bır durus sergılemedı. Hep ayakta dımdık durmaya calıstım. Ama arkamdan dertler, sıkıntılar gızlıden gızlıye dokuldu, savruldu, gitti. Kimseye gostermedım o sıkıntıları. Sakladım, bunu da asacagım, bunu da basaracagım dedım.

Cunku sen yoktun ve hayat daha acımazsızdı. Hele hele babalar gununde. Dogumgunlerınde. Mezuniyet torenlerınde. Adını zıkretmek durumunda kaldıgım her halde. Hep yutkundum, derın bır nefes aldım. Yenıden basladım sıl bastan.

Aldıgım nefeslerı sana vereydım de kara toprak sana can olaydı.
Gozumden akan yasları sana akıtaydım da kuruyan, hasretle kuruttugumuz goz pınarlarımız acılaydı.
Bır bayram gunu senın opucugunle uyanaydım. Elınden bır harclık alaydım.
Benımle gurur duyacagın bır harekette bulunaydım.

Gozlerınde bır dırhem sevınc goreydım.
Olmasa da durgun bır bakısını goreydım.

Kara toprak senı benden aldıgı gıbı benı sana kavusturacak.
Sadece zaman, sadece zaman ıhtıyacımız olan.




14 Yorum


yaprak

Allah rahmet eylesin:( nur içinde yatsın babacığın.çok ama çok zordur eminim.Allah kimseye göstermesin babasızlığın ne demek oldugunu.

Sinem_Beren

yasemın canımm :'( ne dıyecegımı bılemedım ...allah babacıgına rahmet eylesın mekanı cennet olsun

hulya_Oyku

:(((

Diyecek kelime bulamıyorum ben...Bulamıyorum...

_Merve_

:(((( Rabbim nur içinde yatırsın arkadaşım

Balsuratim_Burak

canımm huzur içinde yatsın babacığım . mekanı cennet olsun.

sinem

yasemin:( nur içinde yatsın babacığın..gözyaşlarıma hakim olamıyorum

Nazife

Yasemin.. Yazılarıyla, içtenliğiyle beni her zaman duygulandıran kadın.. Acını derinden paylaşıyorum ve her şeye rağmen dimdik ayakta durabilmeni ve bu kadar sağlam bir karaktere sahip olmanı hep takdir ediyorum.

Babacığın nur içinde yatsın. Sağ olsaydı ve seni görseydi eminim seninle çok gurur duyardı.

Bona

huzur içinde yatsın..sözler boğazıma takıldı kaldı yaseminim..seni seviyorum..

Aysegul_

Allah rahmet eylesin. nur içinde yatsın. mekanı cennet olsun babacığının. gözlerim doldu..

mibrim

Mekanı cennet olsun...

fturkmen

gözlerim yaş içinde okudum yasemin mekanı cennet olsun babanın

Sceylan

Yasemin babacığın senin ile gurur duyardı emin ol.Nur içinde yatsın.Allah sizlere uzun ömürler versin.Gözlerim dolarak okudum her satırını..

Saduman

ne kadar benzer duygular yaşıyorum,sizinle.bende 27 yıl önce kaybettim babamı.o zamanlar anlayamıyordum,ben büyüdükçe benimle büyüdü yokluğu,bazen okadar büyük bir yokluk ki!

bazı satır aralarında aynen beni anltmışsınız.

kolay gelsin hepimize....

smhsmh

Allah rahmet eylesin canım

Yorum yapmak için üye ol