Anne olunca ağladım...

0

Yazılı ve görsel basından, sosyal ağlardan o kadar çok yardım çağrısı ve duyuru okumuşumdur ki...Bu çağrılara ve duyurulara kimi zaman gücüm ve yapabileceklerim nezdinde cevap vermiş kimi zaman ise duyarsız kalmış belkide "off yine mi" bile demişimdir. Dün geceye kadar...


Dün gece nurturia sayfalarında gezinirken sürekli mesajların aktığı bir grup gördüm. Ne olaki dedim. "Gamze arkadaşımız için..." grubunda arka arkaya atılan mesajlar, bilgiler vs vs derken "Allahtan benmisim kanser" blog yazısına kadar vardım...Sonrası... Sonrasında artık gözyaşlarıma hakim olamadım. Eşim şaşkın ve ne olduğunu anlamayan gözlerle yanıma geldiğinde ben artık duramayacak şekilde hıçkırıklara boğulmuştum.

Ben bir çağrının ve duyurunun önemini  anne olunca anladım ve ben anne olunca ağladım... Yaklaşık 1 gün içinde yürekli annelerin nasıl bir güç oluşturduğunu gördüm. Annelerin yüreklerinin aslında nasıl güçlü attığını gördüm. Yüreğimin o yüreklerden birisi olduğuna şükürler ettim. 

Umarım Allah dualarımızı kabul eder ve tüm çabalar yerini bulur. Gamze ve daha nice başka Gamzeler evlatlarına bağışlanır. 

Umarım Atakanın gözlerinden oğlum Ali Rızanın gözlerine ve tüm annelerin yavrularının gözüne bu sevgi birliği ışık olur. 

Herkese sevgiler ve nurturiaya ayrıca teşekkürler. 




Henüz yorum yazılmamış. İlk yorumlayan sen ol.

Yorum yapmak için üye ol