İşe dönerken...

0

İkinci kez olacak ama sıkıntısı aynı. 10 kez de olsa değişmeyecek sanırım, çalışan annenin işe geri dönmesi kadar iç sıkan, yürek burkan şey azdır herhalde. Bu duyguyu iyi bilmeme ve tecrübeme rağmen son kalan 10 günü nasıl geçireceğimi bilemiyorum.Kızımı öpmekten yanacıklarını kızarttım, bu sefer abarttım bu duyguyu biliyorum. Kızımın ameliyatı ile bizi yıpratan süreç, 2 ay ondan uzak kalmam beni işe başlamak konusunda epey terletiyor.

İşimi seviyorum ve ücretsiz izinle süreyi uzatmakla yetindim sadece, dönüşümü çok fazla ötelemek istemedim. İçim yansa da çalışmak maddi manevi yapmam gereken birşey. Arda da daha mı gençtim, daha mı dayanıklıydım acaba? üstelik Arda'da bakıcı problemi yaşamış, işe başladığım hafta bakıcıyı kovmak zorunda kalmıştım. Annemin yardımı ile güç bela yeni bir bakıcı bulmak ve herşeye sıfırdan başlamak çok zordu ama işimi bırakmayı düşünmedim hiçbir zaman. O zamanlar bazı internet sitelerinde annelerin çalışmasının çocuk üzerinde olumsuz etkileri ile ilgili yazıları okuduğumda, ağlaya ağlaya eve gelirdim ama sabah unutur, oğlumu bakıcısına (önce Allah'a tabi) emanet eder işime koşarak giderdim.

Şimdi şartlar lehime olmasın rağmen ; işim evime çok yakın, yürüyerek 15 dk., bakıcımız çook iyi, doğumdan beri bizimle ve kızıma gerçekten özenle ve sevgiyle bakıyor. Annem elini, desteğini esirgemiyor bizden...Daha ne olsun, bana da çalışmak düşüyor.

Farklı düşünen anneler olabilir, çocuğunu nasıl bırakabilirsin diyen de olabilir. Emin olun ki çok zor ama eğer 15 yılınızı mesleğinize vermişseniz, anne, eş, evlat olmanın dışında kendiniz olduğunuz yerse işiniz ve tabi maddi olarak kazanımları da cabası...

Kendimi çok yönden iyi etmeye çalışsam da, bunları tekrar etsem de bir yanım evde kızımın yanında olacak, oğlum okullu olduğundan yendi gitti. Akşamları kaprisini, nazını çekeceğim artık.Gece uyutmayacak belki, sabahları sürünerek gideceğim işe biliyorum. Ama hiçbirşey oğlumun ve kızımın benim için anlamını değiştirmeyecek. Seviyorum onları, kalbimin alabildiği kadar...

Masamda kocaman gülen gözleri ile bana kolay gelsin...

Tüm çalışan annelere ithaf olunur.




Henüz yorum yazılmamış. İlk yorumlayan sen ol.

Yorum yapmak için üye ol