Annelik

17

Bu dunya dua ustune durur der bir buyugum...Annelik en cok da bunu mu ogretiyor acaba insana?  Hamilelikte dua, dogum aninda dua, bebegi kucagima alinca dua. Sonra baska anneler icin dua, baska yavrular icin dua.  Duaniz olmasa ne ehemmiyetiniz var diyen ezeli kelam..

Bir de merhamet.. Annelere verilen merhamet Rahman’in merhametinden ufacik miniminnacik bir cuzmus.. Hep derlerdi de.. Ne bileyim iste.. Simdi aglamak bile degil, viklayan bir bebise dogru saniye dayanamayip kosturan o merhameti gorunce...

Karsiliksiz sevmekmis... Yoook, hic de degil, basbayagi karsiligi var bu sevginin. Tenine dokunurkenki haz,  her gulusunde vucuduna yayilan sevinc hissi, boncuk bakislarini gozlerine dikince yureginin kopartip verdirecek bir nese... bunlar basbayagi karsilik degil mi ki?

Yetersizlik hissi, zaman zaman vicdan azabi, bir de caresizlik.. Bunlar da var, hatta cogu zaman insanin elinden hic bir seyin gelmedigi sahalarda dahi... Ben eskiden hic anlayamazdim sutum gelmiyor , cocugum yemiyor dye uzulen anneleri.. Derdim, yemezse yemesin, birak ac kalsin, sonra ne guzel yer.. Sutu sen mi yapiyorsun, elinden ne gelir, uzulme... Oyle degilmis kazin ayagi. Evet elinden bir sey gelmiyor ama taa iliklerinde o uzuntuyu hissedip, sana emanet edilmis bebeyi en guzeli, en faydalisi ve dogali ile beslemek istedikten ve yapamamaktan korkarsan ancak  Rezzak Allah demenin bir manasi varmis. O aciyi cekmeden, senin yapacagin birsey yok, demek kitabtan okur gibi, sadece dilden cikan bir kacis kelami imis..

Alemlerin Rabbi sana bir yavrucak, korunmasiz bir bebe emanet ediyor. Seni de  koruyucusu, doyurucusu, bakicisi, hizmetcisi kiliyor. Oyle bir rol biciyor, o role duygu dunyani hazirlyor,fizigini hazirliyor.  Memelerinden sut akiyor, yureginden de merhamet. Ama bence en temelinde koccaman bir ask koyuyor icine.. O ask kucucuk bebeyi gogsune bastirmak istiyor, al iste diyor, sen gogsune bastir o sut emsin, hem karni hem ruhu doysun. Yumusacik teni, tombik yanaklarini opmeden edemiyorsun. Op iste, op ki o kendini guvende hissetsin, kolayca buyusun diyor.  O aglayinca, vucudunda oksitosin ve ardindan prolaktin tavan yapiyor. Oksitosin, onun ruhu ve hatta bedeni ile bag kurduruyor, neresi aciyor, ne sikintisi var, anliyorsun hemencecik. Prolaktin de sutu fiskirtiyor memelerinden.  Azicik cani yansa, elin ayagin titriyor...

Yani aslinda hersey O’nun tarafindan ayarlanmis.  Senaryoyu yazan da, rolleri bicen de, kiyafetleri giydiren de, dekoru hazirlayan da Rab! Ama Rab iste.. Rububiyetini, egiticiligini, murebbiyeligini ayan ediyor. 

Simdi annelik nedir ki o zaman? Verilmis butun bu nimetleri en guzel sekilde kullanmak degil midir.. Unutmadan onlari asil vereni... Haddini unutmadan.. Bolca dua ile, bolca yakaris ile... Tadindan agzini sapirdata sapirdata... ama hep de (yine bir buyugumuzun tabiri ile) bir baykus ciddiyeti ile...

O caresizlik hissi olmasa cirpinir miydim acaba bu kadar? O ask olmasa kucagimdan indirmemek istermiydim? Bebem o kadar ufacik, kirilgan olmasa bu kadar korumak icin deliye donebilir miydim? Sut vermek bu kadar zevkli olmasa, dogum aninda bir mucizeye tanik oldugumu anlamasam yapabilir miydim? Ama Rabbim annelikle yapilacaklarin hepsinde bir haz islemissin nakis nakis.. Acaba biz merhameti boyle ogrenelim de, sonrasinda karsiliginda boyle bir haz olmasa da herkese herseye bir yavru gozuyle bakabilelim diye mi boyle takdir etmissin? O yumusacik tenli, seker gorunumlu bebeye once merhamet gosterelim de, sonra yasliliktan porsumus yuzu, kiris kiris elleri ile aynen bebek gibi caresiz kalmis yaslimiza merhamet gostermeyi ogrenelim mi murad ettin?  Hani derler ya, kendi cocugunu seven kendini sever, baskasinin cocugunu seven Allah’i sever..

Bir de babalik var.. Annenin yarim kalan yerlerini dolduran. Ya Rab bir insan yetissin diye, nice canlar hizmetkar.. Anne icine o kadar donuk ki, annelik bebege o kadar yakindan bakiyor ki, yukardan, butun resmi gorecek biri gerekiyor. Anne onun ihtiyacini karsilamaya o kadar odaklanmis ki, biri lazim, onu bir de disardan gelene karsi koruyacak. Biri lazim, kale gibi, guclu, guven duygusu veren.. Babayi nakis nakis islemis Latif... Gozumun onune soyle bir resim geliyor, sirtini babaya dayamis bir bebek, annesinin de elini tutup gozlerine bakiyor. Babadan guven anneden merhamet emiyor...

Simdi herkes bir yavru gozumde, herkes birinin kuzusu.

Herkes  BIR’in , Rabbin kuzusu...

O guzel kelamin sirri goz kirpiyor:

Yaradilani sev yaradandan oturu...

Ceylin




17 Yorum


ldeniz

tebrikler. şahane olmuş.

kevser_cinar

yüreğine sağlık, çok hoş bir yazı...

FeyzaZ

Kalemine sağlık. Tam olarak ben de boyle hissediyordum. Kuzularimiz Allah in bize emaneti. Cok guzel olmus.

ebruyesiltepe

Allahima sukurler olsun anneligi bana tattirdi. Ellerine kalemine saglik canim

busraa

Yüreğinize sağlık.

hamdolsun hamdolsun....

CeylinSedef

deniz_gonen, cinareyliberfun, ebruyesiltepe, feyzaz ve busra, hepiniz benden daha tecrubeli anneler olarak eminim daha da kocamanini hissediyorsunuzdur. Okudugunuz icin cok tesekkurler. ve esmacim, hala yazimin reklamini yapiyorsun valla, ne diyim sana, her eve lazimsin :)

Florian

Ne kadar guzel bir yazi boyle. Kalemine saglik. O kalemi tutturana, bu yaziyi yazdirana da sukurler olsun.

happy_mom

annelikle ilgili bukadar güzel bir yazı okumamıştım... muhteşem..

nevbaharr

Cok guzel yazmışsınız yüreğinize saglık.gozlerim dolu dolu okudum..

 Merve

Annelik duygusu ancak bu kadar güzel ifade edilir .. yüreğine sağlık :)

piccatura

Gözlerim doldu okurken.. Ellerine sağlık..

atb

Allah razı olsun, tercüman oldun. Eline diline kalemine sağlık.

TulinOzOz

çokk güzel bir yazı gönlüne ferahlık gelsin.

ozdeka

çok güzel dile getirmişsin, yüreğine sağlık...

pinarsenyuva

yurege dokunan bir yazi.. hislerimize tercuman olmus. elinize saglik.

erenin_annesi_derya

Annelik ve yaradana duyulan aşk ancak bukadar güzel dile getirilebilirdi.iliklerime kadar hissettim anlatmaya çalıştığın duyguyu.yüreğine sağlık canım :)

halesmayse

ellerine sağlık çok güzel anlatmışsın..

Yorum yapmak için üye ol