annesinden oğluşuna 1 yaş mektubu

2

Aah oğluşum ahh, nerden başlasam?
Babanla nasıl tanıştığımız, nasıl evlendiğimizden mi, senin dünyamıza anlam katman için ne zaman karar verdiğimizden mi? Hamilelikte neler yaşadığımdan mı, normal doğum yapmak için nasıl savaştığımdan mı?
Seni ilk kucakladığımda herkesin anlattığı gibi mutluluk gözyaşları dökmedim, çünkü o zaman narkozun etkisi geçmiş ve ben ağrıdan kıvranıyordum.
O mutluluk gözyaşları şimdiye kısmetmiş. Çünkü doğurunca anne olunmazmış. Annelik yaşanarak öğrenilen bir duyguymuş, anneler çocuklarıyla beraber yeniden doğar, onlarla beraber büyürlermiş. Bu bir yılda bunu öğrendim. 
Bir kez anne olunca bir kadın, sanki tüm dünya çocuklarını o doğurmuş gibi, bir merhamet, bir vicdan duygusu oturuverirmiş yüreğine. Yalnız bir çocuk görse bunun anacığı nerde diye düşünürmüş. Çünkü annesinin baktığı gibi kimse bakamazmış yavrusuna.
Neden böyle bilmiyorum ama şu anda hiç olmadığım kadar duygusalım ve birisi dokunsa hüngür hüngür ağlarım. Göz pınarlarımı dolduran yaşlar bir geliyor, bir gidiyor. Gidin gözyaşları bizim için gülme zamanı.
Hamileliğim ve seninle geçen bir yıllık zaman dilimi film şeridi gibi gözlerimin önüne geliyor. Yaşanılan her acıya, her sıkıntıya, her uykusuz geceye, her yorgunluğa sonuna kadar değer senin bir gülümsemen, bir sarılman, bir bakışın. Allahıma şükrediyorum bize bu duyguları yaşattığı için.
Yeter artık bu duygusallık!
Parti zamanı değil mi?
Ben gülmek, oynamak, dağıtmak istiyorum diyorsun. Haklısın. Haydi bakalım başlasın koşturmaca!




2 Yorum


basakanne

aynen bir gülüşüü,'annaa' deyişi ömre bedelll...

mutluluk gözyaşları bunlar cnmm olcak tbii :))

sehergil

Evet dökülen gözyaşları mutluluktan olsun değil mi? Allah acılarını göstermesin. Tüm çocukları analarına bağışlasın.

Yorum yapmak için üye ol