3 Yaş Küçük Ergen Dav.Psikolojik Danış.

5

Dönem dönem Efe'de aile özlemi (annane-dede) patlak veriyor ve gece uykusunda sayıklamalara, akşam kreşten gelince evde bize kök söktürmelere, bağırıp ağlamalara kadar gidiyor. Efe’nin kreşe alışması 1,5 ay sürdü ki bu dönemde de yine dedemi, annanemi, teyzemi, eniştemi isterim krizlerimiz çok olmuştu. Bu krizler öyle bir raddeye geliyor ki ben ve eşim kafayı sıyıracak hale geliyoruz. Gündüz kreşte çok eğlendiği, mutlu olduğunu hatta yaramazlık yapmaya başladığını öğrendikçe hem seviniyorum hem de üzülüyorum. Çünkü akşam eve geldiğinde kreşte mutluluktan uçan çocuğun yerini bağırıp çağıran, gece uyumayan, sürekli ağlayan bir çocuk alıyor.

Efe doğduğundan beri annane-dede ve teyze-enişte ile hep içiçe olduk. Ama artık herkes kendi hayatını ve düzenini kurdu, Efe büyüdü bizim de ailenin desteğine eskisi kadar ihtiyacımız kalmadı. Benim ailem Ankara'da bizse Antalya'da yaşıyoruz.

Cuma sabahı Efe'nin doktoruna uğradım ve durumu anlattım. Bir çocuk psikiyatristi gözlemlese çok daha iyi olur, bu davranışının altında yatan nedeni keşfetmemiz lazım dedi. Bunun üzerine Psikiyatrist araştırmaya başladım ve buldum.

Cuma akşam üzeri bebemi ve babasını da alıp koştura koştura psikiyatriste gittik.Psikiyatrist doktor teyzemiz Efe'yi izledi, beraber oyun oynadılar,sohbet ettiler öyle takıldılar:)) Sanki dünyayı yıkan adam o değil, doktorun yanında müthiş uyumlu, oyun çocuğu moduna giriverdi.Doktor tabi biraz şaşkın bir şekilde, kendisiyle hangi konuda konuşmak istediğimizi sordu, bu da ayrı bir bombaydı yani.Bebe normal ama ana-baba sorunlu...Sonuçta doktor şunları söyledi;

Genel olarak; Efe'nin kreşe alışma dönemini atlatamadığı için bu şekilde hırçınlaştığını, öfkesini bize yönelttiğini söyledi.Dede - annane özleminin olabileceğini ancak hayatın akışı içinde müdahale edilemeyecek birçok şey olduğunu ve onun da bunlara adapte olacağını söyledi.Özlem duyuyorsa kreşe giderken yanında resimlerini götürebileceğini, bunun bile onu çok rahatlatacağını söyledi.Okula giderken vedalaşma sahnesinin çok kısa olmasını ve çok neşeli uğurlamamızı, asla endişeli ya da tereddütlü bir yüz ifadesi takınmamamızı söyledi.Biz ikilemde kalırsak onun bunu çok iyi anlayıp kullanacağını söyledi.

Efe'nin yeniliklere karşı mesafeli olduğunu, alıştıktan sonra da ayrılmada sorun yaşadığını, bunu nasıl önleyeceğimizi sorduk.Doktora karşı da aynı mesafeyi koydu önce ama giderken de çok sıcak davrandı mesela.Doktor Efe'nin başlama ve bitirme konusunda zor bir çocuk olduğunu;yeni bir oyuncak-kitap-arkadaş-ortam gibi şeylerle ilk başta mesafesini koruduğunu net bir şekilde görebildiğini söyledi.Bu sorunu uyku gibi temel rutinler haricinde diğer rutinleri değiştirmekle çözebileceğimizi söyledi.Mesela hep aynı parka gitmeyin, hep aynı yollardan geçmeyin, farklı ortamlara ve farklı insanlarla tanışmasına olanak verin.Bir gün AVM ye gidiyorsanız başka bir gün hiç gitmediği bir oyun alanına, restauranta ya da yeni bir kitapçıya gidin dedi.

Geceleri ve sabahları dede diye ağlayarak uyanmasının da bir soruna işaret etmediğini ve normal olduğunu söyledi.3 yaşla beraber çocuğun uykularının da büyüdüğünü, rüya görmeye başladığını ama gerçek ve rüya arasındaki farkı anlamlandıramadığı için bu şekilde sık sık uyanmalar, ağlamalar olabileceğini de blirtti. Kâbus görmesinin de ancak sabaha karşı sıçrayarak, titreyerek uyanması durumunda bir soruna işaret edebileceğini ve bunu anlamak için de emar, eeg, vs gibi tetkikler istendikten sonra bir yorum yapılabileceğini söyledi.

Bu yaş grubu çocuklarda tantrumlar çok sık görülen ve çocuğun son derece sağlıklı davranışlarıymış.Küçük bir ergen olarak görmemizi, sınırlar ve kurallar koyup uygulamamızı istedi.Kuralların esnetilebileceği durumlarda en baştan gereksiz inatlaşmalara girmeyip, yapılabilecek bir şeyse yapmamızı.Ancak dengeyi koruyup, yönetimi ona bırakmamamızı.Sağlık ve güvenlik gibi kuralların esnetilemeyeceği durumlarda asla geri adım atmayıp, net davranışlar ve kısa bir cümle ile durumu anlatıp yapılması gerekeni yapmamızı söyledi.Öfke krizi başladığında onunla gözgöze bile gelmeden, uzatmadan, kısa ve net olmamızı söyledi.( Nasıl olacak bilmiyorum ama çalışıyoruz anne-baba olarak) 

Biraz uzun oldu ama belki bu durumları yaşayan anne-babalar vardır ve onlara da bir faydası olur.


Veeee bunları anlattı anlattı en sonunda Efe'nin normal olduğunu ama istersek bize , yani anne - babaya bir ilaç yazabileceğini söyledi :))))))İyi mi ???? Bizim bu öfke nöbetleri esnasında gerilmeden, sakin kalmamız gerektiğini bu nedenle doğal yolla bunu başaramazsak, ilaç kullanabileceğimizi söyledi.

Doktorumuzun önerdiği birkaç kitabı ve yazarını da aşağıda belirttim. Aslında 1. kitabı daha önce Nurturia üyesi Şenay (senayc) önermişti ve almıştım. Ama bu dönemde yaşadığımız sinir harbi ve arkası kesilmeyen hastalıklar yüzünden okuyamamıştım, artık tam zamanı diyorum.


Eklemem gereken birşey daha var.Eğer çocuğunuz kendine yada etrafına zarar vermeye başlarsa; sandalyeye,koltuğa,vs oturup çocuk ayaktayken çocuğun bacaklarını iki bacağınızın arasına alıp kendi bacaklarınızı çaprazlıyorsunuz,kollarını da çocuğun bileklerini çaprazlayıp kucaklar gibi sarılıyorsunuz.Bu  şekilde konuşmadan sarılıp bekliyorsunuz, sakinleşince de öpüp yumuşak bir biçimde serbest bırakıyorsunuz.Ben denedim, işe yaradı gibi.Biraz acemilik var ama öğreneceğim.



1. Çocuğunuza Sınır Koyma
Robert JR. Mckenzei

2. Zor Çocuk
Leslie Tonner, Stanley Turecki

3. Kendine Güvenen Çocuk Yetiştirme Çocukların Benlik Saygılarını Geliştirme ve Utangaçlıklarını Yenme Yolları
Gael Lindenfield





5 Yorum


senayc

Pınar,sizin doktor durumu çok güzel özetlemiş.

hepimize kolay gelsin

evren

Pınar eline sağlık, hep söylenen sakin kalın, ama hayatın rutininde bazen çok zor oluyor.

yuksel_

çok teşekkürler paylaşım için :)

peyibal

doktorun yaklaşımı beni de rahatlattı, uygulanabilir önerileri var. tabi bu sakin olma meselesi en büyük çıkmaz;o stresin ,bağırtı çağırtının içinde insan bütün kontrolünü kaybediyor.deneyeceğiz, olmadı doktoru arayıp kendim için sakinleştirici birşeyler isteyeceğim,son çare.

aylanaz

Teşekkür ederiz Pınar paylaşımın için. Bizde bazen bunları yaşıyoruz ve biz yansıma(kindyroo) annne-baba-çocuk okuluna gidiyoruz. Oradaki psikoloğumuz sayesinde çok şey öğrendik. Sizin gibi. Uyguladıkça ve gittikçe çok daha iyiye gidiyoruz. Eminim bizler sabırlı oldukça her şey daha iyi olacak..

Yorum yapmak için üye ol