Küçüklükten Anılar 1 (1987)

0

Edirne yılları sonrası babamın tayini nedeniyle Isparta'da 8 sene geçirdik. Burada lojmanda yapmadığım yaramazlık  kalmadı, taş yerinde oynasa bilirdim. Şimdi Ömer'e bakıyorum, aynı.

Geçen gün evde buzdolabı üstünde duran annemin Belek hatırası diye bize getirdiği mıknatıslı kaplumbağayı fırının üsütne taktım. Az sonra akşam yemeğine geldiğinde kappumbaa kappumbaa diye gösterdi. Maaşallah ya o çook dikkatli ya da oralar da onun ortamı olduğundan birşeyin yeri değişse farkediyor:)

Aklıma dün gelen ara ara da  gelen bir anı, Isparta Lojmandan, sene 1987 daha okula başlamamışım, lojmandaki çiçekler büyüyünce onları budamak gerekirdi, bence:) Ağaçları kesiyorlardı ya, ben de çiçekleri koparıp yandaki SSK hastanesine gidenlere satmayı akıl etmiştim. Çiçekleri bahçıvandan gizli kopartıp demet yapıp, lojman çitlerinin yanında çiçekkkçii çiçekçii diye hastaneye gidenlere bağırırdım. Yanımda da arkadaşım büdü yardımcım. Betül:)

Adamın bir geldi bana bugügün 50 kuruşuna alrıım dedi, çok az bir paraydı. Bense en az 5 liraya satacaktım kafamdaki deger buydu.. Geldi bana bir saat kanaat etmek gerektiğini ilk param olacağını SAKAL yapmayı vs. öğretti, parayı verdi çiçekleri aldı gitti..

Ben de kar marjını beğenmeyip işi bıraktım:))

Bir daha çiçek satmadım..:)




Henüz yorum yazılmamış. İlk yorumlayan sen ol.

Yorum yapmak için üye ol