güçlü kızım..

7

  13 mayısta saat 16:15 te tam miadında dünyaya merhaba dedi benim güzel kızım.abisi gibi o da minicikti,2300 gr.toparlar dedik,daha başımıza geleceklerden habersizdik çünkü.hem hastanenin çocuk dru,hem de kendi çocuk dr umuz gördü,problem göremedi.evimize gidebileceğimizi söylediler.ev geldik gelmesine ama kuzum ilk 2 gece göğsümden ayrılmıyor,buna rağmen huzursuz,ağlıyor hep.erken başladı gazı herhalde diyorum,pışpışlıyorum.ama kuşum yine de ağlıyor,ve giderek sararıyor.aç desem göğüslerim dolu,ağrısından sağıyorum hep.hastaneye gidip bilirübini ölçtürünce şok olduk;24,7.exchange değerine yaklaşmış,hemen merkeze ucarak götürdük yavrumu,kucağımdan kapıp küvöze koydular,ben kapıda hüngür hüngür ağlıyorum.çok şükür exchange yapılmadan fototerapi ile düşürdüler değerleri.ben de hastanede kalıp yavrumu emziriyorum 3 saatte bir.tabi serum takviyesi de yapılıyor.
  3 gün sonra hastaneden çıktık.evimize geldik,başladı yine huzursuzluklar,sadece bir gece evde kalabildik.ertesi gün hastaneye geri döndük,bilirübini yükselince..bu sefer de kuzucuğum emmemeye başladı.sağıp biberonla denedik,emmeye çalışıyor,ama süt hiç azalmıyor.yani beslenemiyor.ilk o zaman baştan beri asıl problemin beslenememek olduğunu düşünmeye başladık ,yutmuyordu.halbuk göğüslerim dolup taşıyor,ama yavrum benden süt çekemiyor.ağzına akanı da yutamıyor.öylece en fazla 2 günlüğüne geldiğimiz hastanede 8 gün kaldık.kızımı midesine sonda yerleştirerek benim sağdığım sütlerle besledik.bir sürü dr geldi gitti,en sonunda dilinin altında ranula yani dil atı kisti var dediler amelyat için üniversiteye gönderildik.üniversite hastanesinde emmesi için bunun çok engel teşkil etmeyeceğini ama yine de araştıracaklarını söyleyip kızımı yatırdılar.4 gün sonra anestezi altında yapılan muayenede kızımda yumuşak damakta yarık damaklı olduğunu söylediler.aslında ilk doğumda farkedilebilen bir durum 15 gün sonra kızım bir sürü badire atlattıktan sonra bulunabildi.resmen şoka uğramıştım,güzel bir gebelik dönemi geçirmiştim,herşeye çok dikkat etmiştim,neden benim başıma geldi bu şimdi?
  ranula için ameliyatını oldu kuzum ama hala beslenemiyor,yutamıyor,sondayla besliyorduk.hergün denememize yağmen biberon alamadı kuzum,beni de ememedi.drlar damağının emmek için problem yarataak kadar yarık olmadığını söylüyor,farklı problemler arıyorlardı,ama hiçbir şey bulunamadı.genetik testler yapıldı temiz çıktı.29. gün artık canıma tak etti,hastanede sadece beslenme için yatıyordu,onu da ben kendim ondadan sağdığım sütlerimle besliyordum.kendi isteğimle hastaneden eve getirdim kızımı.hayatımda büyüklere bile2-3 kez nazogastrik sonda takmama rağmen kızıma 3 ay boyunca sondayı kendim taktım sonrasında.eve de aspirasyon makinesi alıp ağzındanakantükrükerini temizledim onunla.
  İzmir den,Denizli den çocuk nöroloğu,plastik cerrah,orodontist ,kbb dr lara götürdük kızımı.hepsi yaptıkları muayene,tesler,tahliller sonunda problem yok diyor,aslında emebilir diyorlardı.hatta bazıları siz mi beceremediniz,bir de biz deneyelim diye ağzına süt damlatıyorlar,yutmadan tükrükle dışarı nasıl aktığını görünce şaşırıyorlardı.yani çare yok yok yoktu.ve ben çıldırıyordum,her gece ağlamaktan uyuyamıyordum.defalarca sütüm gitti ben tekrar uğraşarak çoğaltıyordum,makineden göğüslerim yara olmuştu artık.kızım beslenemiyor diye ben de yemek yemeyi istemiyordum.şimdi bile ağlayarak yazıyorum bunları.çook kötü ve ilerisi karanlık günlerdi..bazı drlar ümidinizi kaybetmeyin derken bazıları da bu çocuk beslenemez,ameliyata kadar(yarık damak için) sondayla beslenecek,defalarca kulak enfeksiyonu olacak.sonrası da garanti değil dedi ve bizi daha çok yıktı.
  ama ben kızımın iyileşeceğine inanıyordum,tek dayanağım bu ümitti.hergün araştırmalar yapıyor,bulduğun ütün kaynakları okuyordum.hatta gittiğimiz bazı dr lara bazı şeyleri anlatınca ilk o zaman duyduklaını söyleyip açıp literatürden bakıp haklı olduğumu görüyorlardı.elimde biberon besleme denemelerine devam ediyordu.2 aylıkken birgün 5 ml içerek bize bayram yaşattı kızım.artık daha bir şevkle deniyordum.piyasadaki bulabildiğim herçeşit biberonu almıştık,hangisini beğenirse onu deniyordum.saatlerce başında oturup birgünde toplam 15 ml,sonra 30 ml,35 ml,bazen hiç,bazen 100 ml mama veriyordum.sütüm 45 günde tamamen bitmişti.gerisini günlük miktarı hesaplayıp sondadan veriyordum.yavrumun yüzü hep flaster yaraları ve kızarıklıkları doluydu.3.aya doğru sonda takmak iyice zorlaştı.eşim ve kayınvalidem bakamıyordu bile.ben de ağlayarak öperek koklayarak takıyordum.gözümün içine bakıyordu anne ne yapıyorsun diye.
  80 günlükken gündüzleri sondayı çıkardım,daha az da olsa ağızdan saatlere uğraşarak besleyebiliyordum.90 günlükken ise gece de takmadık sondayı.daha az miktarlarda ama yine de ağızdan besleniyordu.ama tekrar yutmayacak yine sonda takacağım korkusu içimden hiç gitmedi.çok şükür ki kbb drunun söylediği gibi hiç kulak enfeksiyonu yaşamadık.tabi bunun için özel ihtimam gösterdik.ellerini yıkamadan kimseye asla vermedim kızımı.oğlum dahil eve girince herkes ellerini yıkayıp üstünü değiştirip geldi yanımıza.mamasını hep kendim verdim.birkez bile başkasına bırakmadım beslenme işini.
  gözbebeğim şimdi 6 aylık gayet sağlıklı,boyu kilosu yerinde.kızımın kötü geçmişi bende saçlarda beyazlar,çökmüş gözler,boğazımda hıçkırık düğümü,babasında da bembeyaz saçlar bıraktı.
  kızım benim,birtanem herşey güzel olacak ,merak etme,annen yaşadıkça hep senin yanında olacak.
  seni çok seviyorum..




7 Yorum


dennis

boğazımda bir yumru, gözlerim dolu dolu okudum hikayenizi. hele 3 aylıkken siz sondayı takarken gözlerinizin içine bakışı gözümün önüne geldikçe... çok zor bir anne için, bunu ancak anne olan anlar. ama çok şükür atlatmışsınız, siz çok güçlü bir annesiniz, kızınız da çok şanslı sizin gibi bir anneye sahip olduğu için. Allah başka dert vermesin, bizi evlatlarımızın sağlığıyla sınamasın. sağlıklı ve mutlu günler....

polen

teşekkürler dennis,Allah kimsenin başına vermesin.burada paylaşmamın bir sebebi de sebebi ola ki birinin başına böyle birşey gelirse yazdıklarımdan güç alsın.bebeğiyle hayata sarılsın sımsıkı.

ben haa emziren bir anneye bakamıyorum,ağlamaya başlıyorum bebeğimi emziremedim diye..

alya_sb

dennis arkadaşımın dediği gibi boğazımda kocaman bir yumru hala yaşlar akıyor gözlerimden... sen gerçek bir annesin ...

bebeğini yıkadığım ellerimle sımsıkı öpüyor kucaklıyorum afferin ona ve onu asla yalnız bırakmayan annesine...

Allah yardımcımız olsun...

tuuba83

canım çok zorlu bir imtihandan geçmişsin derdini veren Allah sabrını da vermiştir muhakkak senden güç aldım benim bebeğimde yarık dudaklı doğacak:(((

asyanin_annesi

ahh güzel annesi ve dünyalar tatlısı kızı;

bende ellerimi yıkayıp üstümü değiştirip kocaman kucaklıyorum bebeğini.. anneliğin en güzelini hakediyorsun. umarım yaşayacağınız en kötü günler geçmişte kalmıştır. bir daha asla ve asla yaşamazsınız... senin kızında sende şimdi gözümde süper kahramansınız.. kimseye yaşatmasın allahım...

sevgilerimle...

Basak

Çok zor günler geçirmişsiniz. Yazının sonuna kadar zor okudum ama kızınızın sağlığına kavuştuğunu okuyunca çok sevindim, rahatladım.

Sizin azminiz, sabrınız, şevkatiniz, dayanma gücünüz onu iyileştirmiş, çok şükür bu zor günler artık geride kalmış. Sizi kutluyorum, gerçekten de minik kızınızın kahramanısınız.

Bir daha böyle zor ve acı günler yaşamamanız dileği ile kızınıza, sizlerle birlikte sağlıklı uzun ömürler dilerim.

polen

hepinize teşekkür ederim.ben artık kızımın geleceğinin çok güzel olacağına inanıyorum.umudumuzu asla kaybetmemeliyiz.yoksa boşluklarda kayboluruz. sevgilerle....

Yorum yapmak için üye ol