Doğum Hikayem

6

Tarih 25 Ocak 2008 saat öğlen 12 gibi. Doğum iznine ayrılalı üç hafta olmuş ve ben yine her zamanki gibi kahvaltıda annemdeyim. Her şey çok güzel gidiyor, bebeğim sağlıklı, her an gelebilir, her an tetikteyiz. Kahvaltı bitti. Aslında fazla yorulmamam gerekiyor ama ben sofrayı toplarken anneme yardım ediyorum. Ayağa kalkıyorum ama garip bir şeyler oluyor sanki. Hiçbir şey bilmiyorum o kadar tecrübesizim ki…Hemen banyoya gidiyorum. Çok sıvı resmen su kıvamında ama hafif pembemsi bir akıntı. Hemen annemi cağırıyorum. Annem hemen eve gidip toparlanmamı söylüyor. Aman allahım sanırım bebeğim geliyor. Üstelik annesine hiç acı ve sıkıntı vermeden…

Saat 14:30 hastaneye ulaşıyoruz. Doktorumla gorüşüyorum. Sanırım suyum geldi diyorum. Beni hemen doğumhaneye alıyorlar. Bana neler oluyor tam olarak kavrayamıyorum. O pembemsi akıntının nişan olduğunu öğreniyorum. Bu arada, azar azar da suyum geliyor. Ama sancım yok. Suyum da geldiği için beni göndermiyorlar bir yere. Enfeksiyon riskine karşı sancımı hissetmem icin bir ilaç veriyorlar.  

Saat 15:30. Eveeet o meşhur, çok ama çok merak edilen sancıları artık hissediyorum. Sancılar yavaş yavaş artıyor. Aman allahım ne büyük bir mutluluk şiddetlenen her sancı beni bebeğime biraz daha yaklaştırıyor. Yanımdaki herkes Nazife bağır, elimizi sık, tutma kendini diyor. Ama ben bağırmak istemiyorum. Evet acı çekiyorum ama acıların belki de en güzelini..Ben enerjimi bebeğim doğduktan sonraya saklamak istiyorum. Bağırmak istemiyorum, her anı doyasıya yaşamak istiyorum.

Saat gece yarısını gösteriyor bebeğim artık annesine kavuşmaya hazır. Doğumun son aşamasına geçiyoruz. Doktorum eşin de girmek ister mi diye soruyor. Bilmem diyorum. Korkar belki...korkar ve belki benden daha cok acı çeker, dayanamam…Ona sorun diyorum. Birkaç dakika sonra eşimi yanımda görüyorum, güzel gözlerinde büyük bir tebessümle. Yanıma geliyor elimi tutuyor, saçımı okşuyor. Dayan bebeğim diyor. Daha da güçleniyorum. Bebeğim geliyor..Annesi ıkınma konusunda beceriksiz çıksa da cok değerli ebeler ve doktorumuz sayesinde 26.01.2008 saat 00:50 de gözlerini hayata açıyor…

 

Bebeğim miniciksin…dudakların titriyor ağlarken…üşüme sakın, hiçbir zaman üzülme…

 

Meleğim; benim yüreğim sensin simdi, seni vurur durur.

 

İyi ki Doğdun Canımın Yarısı. Sevgilerin en büyüğü senin olsun. Güzel yüzün hiç solmasın. Yüreğine acı söz değmesin. Sana gelen bana gelsin.

 

Annen

 

26.01.2009




6 Yorum


Ulku

agliyorum :~~

hulya_Oyku

Allahıımmm....Ne güzel yazmışsın...Allah sizi ayırmasın...

Başka yazma yeteer bu kadar ağladığım makyaj kalmadı:))

Nazife

Mutluluk göz yaşları bunlar biliyorum :)

Amin diyorum ve hepinizi öpüyorum..

EmineKartal

aminnn tüm güzel dileklere

ben gidip bir ağlayayım

hanimeli

gözlerim doldu yaa..nasıl yoğun anlatmışsın..allah acılarını göstermesin..

Nazife

Amin, çok teşekkürler..

Yorum yapmak için üye ol