Doğuma gidiş

0

Hamileliğim boyunca nişantaşındaki hastaneye kontrollere giderken korktum. ya trafik saatinde sancılanırsam, ya yağmurlu bir havada trafik iptal olduğunda gelirse suyum... 38-39. haftalarımda oburluğum son noktadaydı, her akşam bir kase dondurma yiyordum ve sonuçta midemi bozmuştum. 2-3 gece tuvalette güzelce vakit geçirmiştim :) 39. haftamın bittiği cuma gecesi salonda ışıkları kapamıştık, bir kanepede kocam uyuyordu, ben de diğer kanepede yatmış TV'ye bakıyordum. Karnım ağrımaya başladı. 10-15 dakikada bir sancı giriyordu. Eşim hastaneye gitmekten bahsetti. Güldüm, daha zamanım gelmemişti, ben bir hafta sonra doğuracaktım. Gene mideyi bozdum diye düşündüm. Gene de sancıları not alıyordum. Araları ve süreleri değişiyordu, tuvalete gittim, bir numara yoktu. Hatta iki sancı arası yarım saate çıktı, uyumuşum o arada. 1-2 saat sonra sancılar 5 dakikada bire düştü ve şiddeti arttı. Öfleyerek kabul ettim hastaneye gitmeyi. Pijamalarla çıktım evden. Gecenin bir vakti, 10 dakikada vardık hastaneye. Kabullenmeye başlamıştım sancılarımın doğum sancısı olduğunu. Yolun orta yerlerinde kocama otoparka park et de oradan çıkarız dedim. Nişantaşına geldiğimizde ise, acile çek diye bağırdım. Muayneye aldılar, 3 cm açılma olmuştu, doğum başlamıştı.




Henüz yorum yazılmamış. İlk yorumlayan sen ol.

Yorum yapmak için üye ol