Mülkiyetçilik tavan, paylaşım sıfır!

8

 

Ela son günlerde kesinlikle hiçbirşeyini paylaşmak istemiyor. Özellikle kendi yaşıtlarıyla oynarken inanılmaz derecede ‘ben’ merkezli oldu. Herşey kendisinin sanıyor. Bunun normal olduğunu düşünüyorum. Bu nedenle bir süredir Bekir ile evde Ela’ya paylaşmanın güzel bir şey olduğunu anlatmaya çalışıyoruz. Ama bunu direk elindeki alıp, diğerine vererek değil de paylaşımın güzel olduğunu söylüyoruz. Mesela evde tek olduğu için bunu oyuncaklar üzerinde uyguluyoruz. Ayrıca elindekini bize her verdiğinde abartarak seviniyoruz. Doğrudur umarım yaptıklarımız??

Mesela dün akşam ahşap puzzle’nın oltasını kesinlikle pinokyo'ya vermedi.. vermemek için ağladı.

Empati yapmak ne zor yaa..

Sağolsun var olsun Başak da fikirlerini esirgememiş bendenJ)

Öperim kendisini

 

Başak’ın yazısı

Iraz seminerinde demişti ki: 1-3 yaş arası, özellikle 2 civarı, çocukların "benim" kavramını keşfetme dönemleridir. Onlara göre herşey onlarındır. Önce sahiplenirler. (hatta bu seminerden çok önce biz burada, Esra ile, 'önce sahiplenecek ki paylaşmayı bilsin' mottosu üretmiştik. Daha çok Esra üretmişti ben yaymıştım :) Dolayısıyla, bu yaş aralığındaki çocuğa "paylaş" demek kadar saçma bir şey yoktur. Paylaşmaz çünkü.

Ha, ne yapabilirsin? "Sırayla oynama" kavramını öğretebilirsin. Mesela, arkadaşı oyuncağını almaya çalışıyor, Ela da "beniimmmm" diye bağırıyor. Şöyle diyebilirsin "evet senin oyuncağın. ama X de oyanayabilir mi?" Hala kıyamet kopuyorsa "tamam X, Ela şu an oyuncağıyla kendisi oynuyor. ama biraz sonra oyunu bitecek ve sana verecek. o zamana kadar şu oyuncakla oynamak ister misin?" muhtemelen Ela o oyuncağı da çocuğun elinden almaya kalkacaktır. Bu durumda da oyuncakları bebeler arasında paylaştırıp, 5 dk sonra da değiştirmek iyi bir fikir olabiliyor :)

Kreşte de böyle öğretiyorlar. Çocuklar, eğer başkası oynamak istedikleri oyuncakla oynuyorsa, beklemek zorundalar. İyi bir yöntem, paylaş demekten çok daha mantıklı :)

***

"paylaşmak ne güzeldir" başlıklı konuşmalar 3 yaşından sonra etkiliymiş, yani kendinizi şimdiden yormaya gerek yok :) Anlayabileceği bir şey değilmiş çünkü. Hele Ela, daha 2 yaşında bile değil.

Bir de, hiçbir şey için abartılı tepki vermemeye gayret etmek lazım. Ya da, en başta yapmak gerekiyorsa bile (mesela çiş/kaka olaylarında), sonradan dozu yavaş yavaş düşürmek lazımmış. Her zaman o abartılı tepkiyi alamadığında başarısızlık hissi oluşabilirmiş, ya da tepki alamama (başarısızlık) kaygısı.




8 Yorum


Sinem_Beren

julıde aynen beren'ı anlattın . bılıyorsun aynı durumdayız suanda. ve ben bu olaydan cok rahatsızım ...nedense kendımı sucluyorum anlatamıyor ogretemıyormusum gıbı gelıyor

aynen basak'ın dedıgı gıbı ustune gıtmeden sırayla oynama yontemını ogretmeye calısıyoruz bu aralar ıns basarılı oluruz

kolaylıklar dılıyorum sızede

hayatto

güzel bir paylaşım olmuş

ediluj

Çok güzel anlatmışsınız durumu,deneyimlerinizden cok faydalanacağım ileride..

julide

oğlum senin heryerin bilimsel:)) hehe

başak vaktim yoktu acilen copy yaptım..

julide

başak koptummmm:)))

handanT

Bizde paylaşmanın güzel birşey oldugunu bize bir oyuncagını verdiginde aşırı tepkiler vererek ögrettik,şuan paylaşma sıkıntısı yok , fakat karşısında ki çocuk paylaşmazsa ve agrasifleşirse o zaman problem oluyor , üzülüyor , yada oda hırçınlaşıyor diger çocuk da kendisi gibi paylaşırsa herşey yolunda gidiyr:)

elada ögrenecek julidem zamanla

julide

Benim tek tesellim agresif olmaması. Allahtan hırçın bir çocuk değil..

handanT

evet jülide ela anlıyor sen güzel güzel sırayla oynayalım yada birazda arkadaş oynasın dediginde anlıyor seni , anlamayanlar da var o daha zor = poyraz:)

Yorum yapmak için üye ol