ne gündü yahu! hatta 2 gün.20 mayısda saat 13le 17 arası  suyun azalması teşhisiyle başlayan suni sancı alma işlemi 21 mayıs sabah 6 öğlen 1e kadar devam etti..bu arada  4 kere açılma kontrolü yapıldı.4. kontrolde hiç açılma olmadığı tesbit edilince artık dayanamayıp sez. istedim.buda olayların başlangıcı oldu.

02.05.2011 de öğrendim bi bebeğimin olacağını... çok çok garipti... 15 dk sürdü ' ben hamile miyim şimdi? yani ben ben?'...

 Oğlumda süt alerjisi bulunduğu hemen hemen kesinleşmiş durumda. Bu arada ben derin bir araştırma içine girdim tabii. Bugüne kadar çocuğun gösterdiği bütün reaksiyonlar ayan beyan süt alerjisini işaret ediyormuş. Bunu doktorumuz maalesef anlayamamış. Biraz da biz konduramadık heralde. İşte belirtiler ve bizim ne sandığımız:

Oğlum miniciğim canımın taaa içi gözbebeğim en kıymetlim…

Yarın senin doğum günün benim başka dünyadan senle başka bi aleme geçtiğimiz bir gün benim miladım…hiç kimseye bu kadar kendimden çok sevebileceğimi tahmin etmezdim sen bana o duyguyu yaşattın güzel bebeğim.

JDerya teyzenle orda 2-3 haftalık hamilelik göründü ben hala inanmıyorum belki de kendimi hazır hissetmiyorum yok cnm değildir diyorum.Ogün benim doğum günümün ertesi günüydü yani Allah seni bana doğum günü hediyem olarak gönderdi kuzum al dedi kendinden daha çok sevebileceğin bişi   ramazandan yeni çıkmıştık hiç zannetmiyordum hamile olabileceğimi… 26 ağustos da hadi dedim hazır randevu vakti gelmişken bir test yapayım :D şüpheli gebelik çıktı 1 i silik 1 i tam çizgi hemen kan testi için hastaneye gittik  En baştan senle serüvenimizden başlamak istiyorum. doğum öncesi rutin kontrolleri yaptırmak için dr dan randevu almıştık ama nasılsa hamile değilimdir diye gitmeyecektim

Babanı aradık hastane çıkışı o şehirdışına çıkmıştı o gün sabahtan dedim şüpheli gebelik o,o zamanlar seni benden daha çok istiyordu.duyunca hadi ya Allah Allah dedi o da şaşırdı:D ama çok güzel mesajlar yazdı sona çok ii bir baba olacağına ve bizi çok sevdiğine dair çok güzel mesajlar yazdı…

Kendimize bir doktor seçtik İlker Ali Çerçi ve hamile olduğumu öğrendikten sona aylık rutin kontrollerimize başladık ve senin kalp atışlarını duydum ilkkez karnımın içinde minicik bişi güp güp güp güp die ritmik güçlü bir şekilde çarpıordu.işte ben o gün senle tekrar doğdum annem.muayne boyunca o kadar mutlu ve şaşkındım ki gözlerimden yaşlar süzülüordu ve sana kavuşacağım anı düşündükçe sabırsızlanıordum sana çok ii bir anne olmak istiyordum benim yaşadığım hiç bi sorunu yaşamanı istemiyordum dört dörtlük bi anne olmak istiyordum sana bunun için elimden geleni yapacaktım çünkü sen benim eksik olan her şeyimdin…neyse günler birbirini takip ediyordu ben hergün defalarca bebek gelişimi okuyordum 3.hafta 5.hafta 10. hafta 13,15,20,24,30,33…

İlker amcan bu çocuk çok edepsiz açtı gösterior görmüor musunuz dior monitörü bize gösterip a aaaaaaaaaaa benim oğlum olacakmış …Yaşasın…sağlıklı olda kız erkek fark etmezdi aslında ama erkek olunca mutluluğum daha arttı aslan gibi bi oğlum olacaktı benim…  Bu arada arkadaşlarımda hamile kaldı benimle birlikte Hatice,Nevin,Zarife,Sinem …Bu sırada artık cinsiyet belirleme haftana gelmiştik ben erkek bebek istiyordum Allah içimi bilior.birde baktık ki

Artık 4 aylıktık ve minik minik sana zıbın takımları almaya başladık anneciğim.bir yandan da isim düşünüoruz.Baban benim için fark etmez sen seç dedi.ben sözlük bırakmadım isim aramak için sen benim oğlumdun ve en güzel ismi vermeliydim sana…her anne gibi bende senin için her şeyin en güzelini istiyordum elbet…ÇINAR dedim sonunda uzun ömürlü boylu poslu olasın die anneciğim ismin Çınar olacaktı.Baban karnımı seviordu Çınar Çınar die sende tekmeler atıordun bize sona dedeni de kırmayalım bi imside o olsun dedim ve Namık Çınar oldu ismin.

Amcan bu oğlan olmuş dedi ve 39 hafta 2 günlükken seni sezeryanla almaya karar verdi. O sabah hastaneye gittik biraz korktum annecim ne yalan söliim seni göğsüme bastırmadan bişi olursam die hep Allaha dua ettim bir kerecik koklayayım bişi olcaksa da ondan sona olsun Allahım die…Ama sapa sağlam çıktık 3,860 kg idin rahat bir ameliyat geçirdik ve 3.gün taburcu olduk kuzum…artık evimize gelmiştik göğüs ucum olmadığı için makine ile sağıp sana kaşıkla süt içiriorduk başlarda,dikişlerimi felan unutmuştum ben süt sağmak için yeterki sütüm gelsin sen aç kalma tek düşüncem buydu…spinal anestezi bende baş ağrısı yapmıştı 1 hafta felan neyse o da geçti sonadan çok şükür ki.sona sende yeni doğaun sarılığı başladı ve 40-45 gün sürdü ayy çok ağladım bu süreçte senin topuklarından kan alınıordu ve ben senin minik canının yanmasına tahammül edemiyordum hergün dr la konuşuorduk nasıl ne zaman geçecek die dr önemli değil desede ben seni sarı görmeye dayanamıordum Allah beterinden saklasın diye düşünüorduk bi yandan…sonunda o da geçti 40-45 gün sürdü.sona evimizde 40 mevlüdü yaptık dualar okundu.herşeyin tam olsun istiyordum her detaya özen gösteriyordum elimden geldiğince yetişebildiğim kadaıyla…ilk 40 gün çok ağlıordun gaz yüzünden sanırım.zamanla bu sorunda bitti.zaman su gibi geçti bebeğim ilk dişin emeklemen sıralaman ve artık yarın Allahın izniyle 1 yaşına basıorsun…  İlkerArtık hamilelikle ilgili bir sorunum kalmamıştı 4.aydan sona işin keyifli kısmına geçmiştik sana alışverişler yapıor bebek dergileri makaleleri okuyor eksiklerini tamamlıyor yavaştan hastane çantamız için eksikleri tamamlıyorduk.Odanı da almaya karar verdik ve minik dolabını aylar önce hazırladım örtülerle örttüm tozlanmasın die Yasinler okudum üstüne eşyalarının dualarla dolabını ve yatağını da hazırladım.sana bebek cd leri doldurtup bunları dinlettim zaman zaman karnımda fıkır fıkır oynuordun o kadar güzeldi ki her şey bana çok muhteşem bir hamilelik geçirttin bebeğim.ve sonunda 39.haftaya girdik ve son kontrole gittik

Hayat sana hep güzel şeyler getirsin bebeğim annen ve baban başında sapasağlam duralım istiyorum.hep ii haberler al ii insanlarla karşılaş çok başarılı ol bizi hep gururlandır ii arkadaşlıklar kur hiç yalnız kalma.dilerim ki hayatında ii kilerin keşkelerinden çok olsun bebeğim keşkelerin yok denecek kadar az olsun.annen ve baban biz olduğumuz için çok mutlu olursun inşallah sana yeteri ve gereği kadar anne babalık yapabiliriz inşallah güzel çocuğum.allah bahtını açık etsin kaderini çok güzel yazmış olsun inşallah.adın gibi çok uzun ömürlü boylu poslu bir erkek ol benim yakışıklı oğlum.

Seni canından çok seven anneciğin…

Merhaba Ali Efe

Selma Ertem hamileliğinin 38. haftasında epidural sezeryan yöntemiyle bebekleri Ali Efe’ye kavuştu. Ali Efe doğduğunda 53cm. boyunda ve 4530gr. ağırlığındaydı. Baba Ali Can Ertem ve ailesinin içi içine sığmıyordu. Böyle heyecanlı ve coşkulu bir bir aileye katıldığı için ne kadar da şanslı Ali Efe Bebek… Buyrunuz Ali Efe’nin heyecanlı ,doğum hikayesine

http://www.semakorkmaz.com/dogum-fotografcisi-ali-efe-bebek/

Bebek Fotoğrafçısı, Yenidoğan Fotoğrafçısı, Doğum Fotoğrafçısı

Selin Sönmez ve Umut Erdem’in nişan  fotoğraflarını çekmeye uzun zaman önce karar verdik. Hemen verimli bir program yaptık. Pierre Loti Tepesi ve çevresi için düşündüğümüz çekim mekanlarına aslında Luna Park dahil değildi. Ama yanından geçerken atlı karıncanın çocuksu eğlencesine ve renklerine hayır diyemedik.  Selin ve Uğur güneşli bir bahar gününde birbirlerine hayatlarını birleştirmek için söz verdiler… Buyrunuz Selin ve Umut’un nişan fotoğraflarına….
Düğün Fotoğrafçısı, Gelin Fotoğrafçısı, Evlilik Fotoğrafçısı

http://www.semakorkmaz.com/nisan-ve-dugun-fotografcisi-sema-korkmaz-selin-umut/

Bugün kızıma nasıl kendi kendine uyumaya alıştırdık onu yazacağım. Büyük kızım kardeşi olana kadar yanında yatıp pışpış yaparak uyuyordu. Ela'da uyku saatlerinde hiç bir problemimiz yoktu fakat kendi kendine uyuması bizim için çok önemliydi. Çünkü bir de kardeş gelmişti artık. Yaklaşık 28 aylıktı. Ona artık kendi kendine uyuması gerekli olduğunu söyledik. Tabii ki itiraz etti. Ama uyku konusunda hiçbir zaman itiraz kabul edilmiyor bizim evde. Bence her çocuk da anne babasının sınırlarını biliyor. Neyse dedik ki bir oyun oynacağız. Oyunu anlattık, hemen kabul etti. Oyun şöyle.
Yanına bir çalar saat verdik. İlk gün saati yattıktan hemen 2 dk sonraya kurduk. Ve 2 dk sonra yanına geleceğimi söyledim. Sadece 2 dk beklemeyi denedi. Sonra 4 dk, 6 dk, diye her seferinde 2 dk daha geçe kuruyordum. Ve ilk gün 16 dk'ya geldiğimizde uyumuştu. Arada itirazlar, tuvalete gitmeler, şarkılar türküler oldu. Ona hiç kızmadık. Yanımıza gelirse tekrar yatağına götürdük. Her yanına gittiğimde de ondan bir sonraki gelişime kadar bana birşey düşünmesini istedim. Mesela arkadaşı Duru'yu hangi hayvanla hikaye anlatacağını düşünsün. Şimdi ne yapıyorlar. Ordan nereye gidiyorlar diye düşün diyordum. Her gittiğimde de yanında çok az kalıyor, öpüyor konuşuyordum.
2. gün 3 dk'dan başladım ve 3'er dk artırdım. Sonra 4dk başlattım. Her gün yanında biraz daha az kalmaya başladım. 10. günde 10dk'dan başatmıştım ve ilk gittiğimde uyumuştu. Artık saat kullanmıyoruz ama hala yaklaşık 15 dk'da bir yanına birimiz gidiyoruz eğer uyumamışsa biraz öpüp konuşuyoruz. Ama bu beceriyi hem kazandı hem de kabullendi. 
Tabii ki o bir çocuk ve zaman zaman itirazları oluyor. Hasta oluyor. Bugün babam yanımda yatsın falan diyor ama genelde tavrımız son uykuya geçişinde yanında olmamak oluyor. Önemli olan esnek de olmalı. Çeşitli krizleri aştığımız da oldu ama biz bu yöntemden çok memnun kaldık.

Size çocukların tuvalet alışkanlığında kendi kullandığım yöntemi anlatmak istiyorum. Bu konuda çok soru soruluyor ve hepsine cevap yazmaktansa burdan okuturum diye düşündüm. 
Öncelikle bir tuvalet eğitimi değil, bir tuvalet alışkanlığı. Çünkü en çok aldığım soru ''EE 2 yaşından önce eğitim yapmayın diyorlar, bıdı bıdı..'' Ben eğitim yapmıyorum çocukların alışması için onlara fırsat tanıyorum. Şöyle ki. 
Ela 9 aylık olduğunda ona bir lazımlık aldım ve her altını açışımda onu lazımlığa oturtmaya başladım. Oturmak istemediğinde hiç zorlamadım altını kapattım. Oturmak istediğinde de istediği kadar oturmasına izin verdim. İlk aşama orda oturması. Oturmaya başladıktan sonra çişşşş gibi yönlendirmelerle ne işe yaradığını anlatmaya başladım. Bir süre sonra kakasını yapmaya başladığını anladığımda kaldırıp lazımlığa oturttum onu. Böylece oraya yapıldığını anlamaya başladı. 12 aylıkdı ilk kez çişini oraya yaptı. 14 aylıkdı kakasını yaptı. Sonra arasıra çişini, kakasını lazımlığa yapmaya başladı. Bir süre sonra kakası geldiğinde lazımlığa gitmeye başladı. Zamanla ve tamamen kendi istediği hızda 17-18 aylık civarında Ela kakasını da çişini de tamamen lazımlığına yapar oldu. O sıralarda ona soruyordum da bezini çıkarmak istermisin diye. Yine kendi hızına bıraktık. Yaz gelince 20 aylık civarıydı evde hep kilot giydirmeye başladım. 22 aylık olduğunda ise artık tamamen bu işi kavradığına emin olmuştum bir gün bezi çıkardık. Bir daha bez yok dedik. Bir haftada tamamen bezden kurtuldu. O bir hafta içinde gündüz kuru gezebildi, gece ilk üç gün çişini yatağa yaptı. Kakasını da iki kere biraz kaçırdı. 
Ece 9 aylık olduğunda ona da aynı şeyi yapmaya başladım. Ece de şu an 14 aylık ve gidip lazımlığın üstüne oturuyor. Kakası geldiğinde özellikle gidiyor. Çişini de arada yapıyor. Ece'nin bir avantajı da yıkanabilir bezlerden kullanıyor olmamız. Islaklığı hissedip rahatsız olup çekiştiriyor zaten. Ece'de daha çabuk sonuç alacağımızı düşünüyorum. 
* Bu yöntemde çocuğa kendi hızında tuvalete alışması için fırsat veriyorsunuz.
* Buna eğitim olarak değil yolculuk olarak bakıcaksınız. Sinirlenmek yok, zorlamak yok. Sadece fırsat sunmak var.
* Çocuklar 23 aylık olana kadar sizin isteklerinizi yapmakdan, sizi mutlu etmekten çok hoşlanır. 23 aylıktan sonra ben dönemi başlar. Artık sizi memnun etmek umrunda değildir artık kendisi önemlidir. Bu dönem gelmeden yol katetmek çok iyi olur.
*  Bu yöntemde 2 yaşına gelene kadar çişle ilgili herhangi birşey öğrenmemiş, üstelik çişini bezine yapması gerektiğini öğrenmiş çocuğa tam da sendromlu olduğu bir zamanda bir travma yaşatmıyorsunuz. Çocuğunuz alışık olduğu bir yöntemle yumuşak geçişle bezden kurtuluyor.
* Çocuğunuza güvenin ona fırsat tanıyın.
* Bunları yaparken boş durmayın. İnceden işleyin. Artık bezi bırakma dönemleri yaklaştığında onu motive edici şeyler anlatın. Büyük çocukların gidebildiği küçük çocukların gidemediği yerleden bahsedebilirsiniz. ''Ya tatlım şurda bir oyun yeri var ama oraya büyük çocuklar girebiliyordu. Bezli bebekleri almıyolar. Neyse sen de büyüyünce gelirsin.'' Ama böyle şeyler yaparken yargılama yok yani ''Bak sen küçüksün Ayşe ne güzel bezi bırakmış'' gibişeyler. Çok doğal normal ses tonunuzla durum bildiriyorsunuz. Bu konuda problem yaşayan olursa da bana ulaşabilir.

** Lazımlık olarak 100 lira verip ucan kacan birsey almanıza gerek yok. Ben 5 tl'ye kaka yapılan kısmı ayrıca çıkan kullanıyorum daha pratik oluyor. Bir de size bir tavsiyem var. Bebek bezi bırakmaya yeltendiğinde bu lazımlıkdan bebeğin bulunduğu heryere alın. Bizim anneannede, babaannede, arabada ve evde olmak üzere 4 tane var. Gittiği heryerde sistem devam etsin. Zaten çok ucuza heryere koyabilirsiniz. Araba için de potty bag'ler var. İcine seriyorsun çocuk yapıyor. Direk toplayıp çöpe atabiliyorsun. Çok pratik mutlaka almalısınız. Ayrıca ben o potty'leri bacaklarından gecirip icine yaptırdıgımı bile hatırlıyorum.

16 - 18 ay bebek gelişimi