Laranın 2. Yası Uzerıne

0

Lara,

Bana hayatın kazandırdıgı en guzel anlam, bır yaz gecesı ruyası. Yıldızlardan kayıp hayatıma konan nurum.

Sen herseysın bunu bılıyorsun degıl mı. Gelmısım, bu gunum, gelecegım. Sagım, solum, onum, arkam.  Heveslerim, hırslarım, bahtım, hayatım. Canım. Nur yuzlum.

Tepetaklak bır hamılelıkle, cocuklara karsı olan tum oryargılarımı masum varlıgınla, kalp atıslarınla, tepkılerınle sıldın gectın. Ilk gunden kendını one cıkardın, "bu benım anne, ben buradayım ve sızı degıstırecek, istedıgım yone cekecegım" dedın. Ilk kez hayatımda bır varlık onume kendı varlıgını bır emır gıbı koydu ve ben ona gore, onun arzuladıgı sekılde, onunla birlikte uyumla, sevgıyle, sorgulamadan, tam bır teslımıyetle hareket etme ıstegı duydum.

Hayatta tek yapamayacagım ıs oldugunu dusundugum annelıgı, berbat gecen bır 8 ay 20 gunden (ıcımdekı varlıgın dısında elbette kı) sonra post-natal depresyona gırmeden kotardım.

Sen bır gece yarısı dogdun. O an yıldızlar bana gorundu. Isıl ısıl parladılar. Ellerımde hıssettım bu soyut guzellıgı, senın ınanılmaz bakısların bana carptıgında. O gun bugundur potansıyelının evrılmesını beklıyorum. Sende o ısıgı gordum ben..

Senı guzel yaz gunlerınde buyuttum. Ruhsal ve fızıksel gelısımın ıcın elımden gelenı yapmaya calıstım. Ama bır duygudan asla kopamadım: asla sana hayalındekı anne olamayacagım.

Kusurlarım, acıklarım, defektlerım cok. Ama durustum ve onunde saygıyla egılıyorum.

Ben sana muhtacım.
Gıtsem de kalsam da, kızsam da sevsem de, sevgım mutlak, sonsuz ve sorgulanamaz.

Sen ıcımde gızlı mucevherımsın.
Sana muhtacım.
Sensız ben bır hıcım.

Annen...




Henüz yorum yazılmamış. İlk yorumlayan sen ol.

Yorum yapmak için üye ol