OKUMALIYIM

3

Cocuk Teroru

Who's in Control?


Jean Liedloff Continuum Concept'in yazari. Tanimayanlar icin kisaca; bebegin anne-baba ile uyumasi, bebek-cocuk birakana kadar emzirme, uzun sureli sling kullanimi, attachment parenting taraftari. Yani bizim Turk kulturune cok uyan bir bebek bakim taraftari.

Ne diyor?

Cocuklar, kontrolu ele alip anne babalarini yonetmek istemezler aslinda. Onlarin istedigi, anne-babanin, buyuklerin kendilerinden emin olduklarini, kurallar koyduklarini bilmek. Cocuklar sinirsiz ozgurluk istemez, bu onlari korkutur. Tam tersine cocuklar, sinirlari belirlenmis bir dunyada yasamak isterler.

Cocuk merkezli ailelerde, cocuklari tatmin etmenin imkansiz oldugunu, bu tur sorunlarin da genelde iyi egitimli, iyi cocuk yetistirmek isteyen ailelerde yasandigini soyluyor. Yani en azindan onunla iletisime gecen ailele profili bu yonde. Bizde de genelde sorun yasayanlar, iyi universiteleri bitirmis, kariyeri olan, ekonomik ve sosyal acidan belirli bir seviyede olan aileler degil mi? Bu sorun sadece Turkiye'de degil, gelismis ulkelerin pek cogunda yasaniyor.

Bebegim-cocugum uykusunu alsin, yemegini yesin, vitamininden eksik kalmasin, sosyal gelisimini tamamlansin, su urunu de alayim, bu oyuncagi da vereyim.. Su aktiviteye katilsin, bu egitimi alsin.. Ben egitimli-bilgili, okuyan, arastiran bir ebeveynim. Cocugumu en iyi sekilde, modern, bilincli yetistirecegim... Bunlar degil mi aklimizdan gecenler? Cocuklarimizi en guzel sekilde yetistirmek. Nerde ipin ucu kaciyor? Neden kaciyor? Bunlari dusunmek lazim.

Lindoff'un makalesinin basligi, Kontrol Kimde? diyor. Kontrol kimde? Birinin kontrolu ele almasi lazim, anne-baba almazsa kontrol cocuga kaliyor. Sonra da zaten cocuk kontrolden cikiyor.

Kendisinden yardim isteyen bir anneden bahsediyor; 3 yasindaki oglu anneye bagiriyor, anneyi tekmeliyor, "kapa ceneni" gibi kaba sozcukler sarfediyor. Kizgin, stresli, mutsuz bir cocuk. Anne, cocukla oturup bir buyukle konusur gibi konusmayi deniyor, ona mantikli aciklamalar yapmaya, neden boyle davranmamasi gerektigini anlatmaya calisiyor, yeri geliyor rusvet veriyor, mumkun oldugunca sakin bir sesle, tatli tatli konusmayi deniyor.. ta ki sabri tasip da cocuga bagirip cagirana kadar. (Tanidik geliyor mu bu sahneler? :)))

Bagirdiktan sonra sucluluk duygusuyla bu sefer cocugun gonlunu yapmaya calisiyor, ozur diliyor, davranisinin sebebini acikliyor, opuyor, oksuyor.. Ve kisirdongude bir sure sonra yeniden basa donuyorlar..

Cocuk, anne babasinin taviz vermedigini gorene kadar sansini dener, limitleri zorlar diyor Liedloff. Kontrolun kimde oldugunu gormek ister. Kontrolun kendisinde oldugunu gordugu zaman korkar bu sorumluluktan ve saldirganlasir; kontrolun anne-babada oldugunu gordugu zaman ancak sakinlesir. (O sakinlesme asamasina kadar bir sure daha limitlerinizi zorlayacagindan emin olun:))

Cocugunuz duvarlari boyuyor, yapma evladim, yapma lutfen cocugum dediginizde sozunuzu dinliyor mu? Tabi ki dinlemiyor :) Peki kalkip kalemleri elinden alip ortaliktan kaldirdiginizda ne yapiyor? Deli gibi bagirip protesto ediyor. Tam da yapmasi gereken seyi yapiyor. Kalkip da, ozur dileyen bir ses tonunda, egitimli ve bilincli bir annenin yapmasi gerektigi gibi guzel guzel, tatli tatli aciklamalar yapmaya kalinca.. cocuk daha da deliyor. Onun gormek istedigi bu degil; kagidi degil duvarlari boyarsan kalemlerini kaldiririm. Nokta. Hic bir aciklamaya gerek yok. Sebep-sonuc iliskisi. Saglam durun, kararli olun. Bu sekilde davranmaniz cocugunuzun psikolojisini bozmayacak, tam tersine onun sizde aradigi guveni, otoriteyi bulmasini saglayacak.

Put simply, when a child is impelled to try to control the behavior of an adult, it is not because the child wants to succeed, but because the child needs to be certain that the adult knows what he or she is doing. Furthermore, the child cannot resist such testing until the adult stands firm and the child can have that certainty. No child would dream of trying to take over the initiative from an adult unless that child receives a clear message that such action is expected — not wanted, but expected! Moreover, once the child feels he has attained control, he becomes confused and frightened and must go to any extreme to compel the adult to take the leadership back where it belongs.


Burda guzel bir anahtar kelime var; cocuga; senden bunu yapmani istiyorum degil de; senden gostermeni bekledigim davranis budur.. Turkceye cevirince biraz garip oluyor :) Yani cocuga ben sunu yapmani istiyorum, bunu yapmani istiyorum gibi kendi istedigimiz davranisi empoze etmek degil, cocugun aslinda nasil davranmasi gerektigini, neyi yaparsa dogru olacagini, daha guzel, daha dogru davranisi ondan gostermesini istedigimizi ona anlatabilmek...




3 Yorum


yuksel_

Merhaba çok benzer temalar, (Çocuğunuza Sınır Koyma, Robert J. Mackenzie) kitabında da var. o da güzel bir kitap, şiddetle tavsiye ederim.

scandinav

merhaba,bu kitapların türkçeleri de var mı yoksa yurtdışından mı almamız gerekiyor??

selencem

Makaledekini ben de bilmiorum ama yukseltur'un bahsettigi turkce bir kitap.

Yorum yapmak için üye ol