Umut'un 1.Yaş Yazısı..

1

Umut’un 1 yaşına girmesine günler kaldı. Benim de annelikte 1 seneyi doldurmama..Hayatımın bu en uzun, en kısa, en zor, en gözyaşı ve mutluluk dolu senesinin bitmesine, günler kaldı işte..

Evde yapılan gebelik testini iki kez tekrarlamama rağmen hamile olduğuma inanmayıp,hem bayram hem de pazar günü demeden bir hastanenin acilinin yolunu tutup, “gebelik testi yaptırmak istiyorum” dedikten sonra hemşirenin şaşkın bakışları ile kan vermemin, heyecandan eve dönemeyip test sonucunu  baba adayı ile hastane bahçesinde 2,5 saat beklememizin, sonuçları söylerken hemşirenin “müjdemi isterim” demesine rağmen ikimizin de anlayamayıp “nasıl yani” diyerek boş gözlerle hemşireye bakmamızın, sonra gözlerimiz dolu hastaneden çıkışımızın üzerinden tam 20 koca ay geçmiş…Gün geçtikçe artan ve evrilen, dönüşen endişelerin, umutların, hayallerin tam olarak başladığı günün üzerinden, tam 20 ay…

Bu noktada fazladan birkaç dil daha bilmek isterdim, bildiklerim anlatmaya yetmiyor çünkü. Umut doğdu, Umut büyüdü, Umut büyüyecek.. Annesiyle babasının kurduğu bütün hayallerin çok çok ötesine geçerek..Annesi ve babası ona baktıkça “bu bizim çocuğumuz mu şimdi” diye düşünüp gözleri dolarken Umut bir sürü yaş daha alacak…Umut oyun oynayacak, okula gidecek, arkadaş edinecek. Aşık olacak Umut, mutlu olacak, mutsuz olacak ve de ne yazık ki..Korkuları, pişmanlıkları olacak, hayal kırıklıkları, endişeleri..Bunu öyle iyi biliyor ki annesi, bunları düşündükçe, onu alıp tekrar içine koymak istiyor. İncinmesin, üzülmesin, hep mutlu olsun istiyor..Ama oğlum, hayat bunlara rağmen  o kadar güzel ki, o kadar güzel ki baharın gelmesi, soğuğun üşütmesi, sıcağın yakması, bize çok uzaklardaki bir denizin kokusunun genzimize dolması durduk yerde…Bir akşam sevdiklerinle yediğin yemek, seni içlendiren bir şarkı, kalbini pır pır ettiren bütün herşey. O kadar güzel ki, özlemek, kavuşmak hatta kavuşamamak ve bazen hatırlamak, anmak…Ağlayacaksın, üzüleceksin, kazık yiyeceksin, yalan söyleyecekler sana, ihanet edecekler belki… Şansım olsa, bütün bunlardan sana isabet edecek olanları kendi payıma alırdım, ama seninkileri sen yaşayacaksın…

İşte tam da böyleyken herşey, senin için iyilikler dilemekten ve yaratmaya çalışmaktan başka ne yapabiliriz ki? Diliyorum ki çocuğum, çok güzel bir geleceğin olur, diliyorum ki hiçbir isteğinden vazgeçmek, istemediğin hiçbir şeye alışmak zorunda kalmazsın… Olmazları oldurur hayatın senin için, hiç yalnız kalmazsın. Her omuz aradığında bir tanesi yanında bitiverir. Doğru insanları sever, doğru insanlara aşık olur, doğru insanlardan uzak durursun.

Ve bütün bunlar olup dururken, beni, babanı ne kadar yanında istersen o kadar yanında olacağız. Bu noktada, hem kendi adıma hem de kusura bakmazsa baban adına sana söyleyeceğim şey şudur; son nefesimize kadar gerçekten seveceğimizden emin olduğumuz tek kişi sensin…




1 Yorum


tiara

arzucum ne güzel yazmışsın..umut senin gibi bir annesi olduğu için çok şanslı

Yorum yapmak için üye ol