Doğum hikayem

2

Başkent üniversitesi Hastanesinde Dr Güldeniz Desteli ile başlayan yolculuğumuz aynı aylarda doğum yapacak olmamız sebebi ile son bulmuştu.Yolumuza Fazilet Kübra Boynukalın ile devam etmiştik.Hamileliğimin son 1,5 ayındaki kontrollerde senin normalden biraz düşük kilolu olman sebebiyle doktor kontrollerimiz sıklaşmıştı ve seni sürekli renkli doblerle inceliyordu doktorumuz Kübra Hanım. Tabi  senin minik olduğunu söyleyince hemen kendimde aradım suçu canım bebeğim.Dr da anlamıştı benim çok üzüldüğümü.sanki başımdan aşağı kaynar sular dökülmüştü.tansiyon kontrolünde de yükselmişti tansiyonum sanırım üzüntüden.O dönemde biraz üşütmüştüm hamilelikten dolayı yanıyordum dışarı çıktığımda üzerime incecik birşey giysemde üşümüyordum aldığım vitaminler ve demirlerden dolayı galiba:) işte o dönemlerde üşüttüm sanırım ve çok öksürüyordum .gündüz hiç yemek yiyemiyordum ve uyuyordum bütün gün anacak kalkıpta bir yoğurt çorbası yapabilmiştim yada baban dışarıdan ev yemekleri söylüyordu bana ve hep yanımızdaydı her dr kontrolünde.sen o minicik ekrandan biraz hareket etsen biz deliye dönüyorduk,seni çok seviyorduk .düşünsene koksunu bilmediğin,yüzünü bie görmediğin ama canından çok sevdiğin canının taaaa içlerinde bir yerlerde minicik bir can,senin bebeğin.o günlerde aklımda hep sezeryan varken kendi kendime düşündüm hiçbir sorun yokken ben neden normal doğum yapmayayım.bebeğim neden gününden önce planla sezeyan olsun.sonra kendi kendimi telkin ettim hep .Ben hasta değilim ki neden ameliyat olayım.bebeğim kendi karar versin doğacağı günü ve Normal doğumda ısrarcı bir kişi oldum çıktım.Günler birbirini kovalıyor ve ben sana daha çok yaklaşıyordum artık haftada 1 e düşmüştü kontrollerimiz bazen 2 bile oluyordu NST ler yapılıyordu herşey yolundaydı.düşük kilolu olmana rağmen herşey yolundaydı.Artık 37+4 e gelmiştik bugün çatı kontrolüm olmuştu dr söyleyip duruyordu ama ben tahmin edemiyordum nasıl olacağını.içimde biraz korku biraz heyecan vardı işte bugün normal doğuma elverişli olup olmadığım belli olacaktı ama ben inanıyordum normal doğum yapabileceğime.Dr ilk defa babanı dışarıda bekletmişti ellerini tutamıycaktım.Çatı kontrolüm yapıldı , canım biraz yanmıştı ve yine sorun yoktu Allaha şükür normal doğum yapabilecektim en son anda bir sorun çıkmazsa.bu arada 1 cm bir açılma vardı. dr kanamam olabileceğini ve korkmamam gerektiğini söyledi 1 2 gün sürebilir dedi.sıksık idrara çıktığım için yine lavaboya gitmiştim ve ne göreyim daha orada başlamıştı kanama ve yanımdada ped türü birşey yoktu hemen kat kat peçeteler koymuştum ve dr a söyledik orada biraz nst odasında dinlendirmişti beni tekrar nst ye bağlamıştı ve eve döndük evdede dinlendim ancak 3.gün hala devam edince dr aramamı söylemişti hala edince aramıştım 37+6 da ve gelmem gerektiğini söylemişti gittim .gecede külodumun etrafında hafif bir ıslaklık vardı lekelerin etrafında su izleri vardı sanki bunuda anlattm doktora bu dönemde idrar kaçırabileceğimi söyledi,ultrasondan baktı karnımndan suyumun tam olduğunu suyum gelmediğini söyledi ve tekrar vajinal ultrasonla bakınca açılmanın 3,5 cm olduğunu,suyumun gelmiş olduğunu ve  artık eve gitmemem gerektiğini söyledi ,bu akşam doğar bebeğin dedi.o an nasıl şaşkın ve mutluydum anlatamam düşünsene artık biliyorsun akşama doğru bebeğin kucağında olcak,kokusunu duyacaksın.Babanda çok şaşkındı hemen oda kayıt yatış işlemlerini falan hazırladı bende odamıza geçtim artık hemen amcan eve dönüp doğum çantamızı aldı geldi babanda elinde telefon anneanneni,babaanneni,dedelerini,teyzelerini arayıp çağırdı hastaneye iyiki o tarihlerde anneannen ve deden istanbuldaydı 1 2 saat içinde herkes olmuştu yanımızda odada kalp seslerin yankılanıyordu ,gözüm senden başka kimseyi görmüyordu hani gelicektin ya aklım hep sendeydi Canım OĞLUM...odaya yattık herkes geldi,3,5 cm açılma var saat öğlen 3 suları ama hiç sancı yok nasıl gelicek ki bu bebek kafamda 40 tilki dolaşıyor sonra suni sancı vermeye başladılar bana ilk başta hiç birşey hissetmedim sancıyı arttıra arttıra 5 e doğru sancılarım sıklaşamya başladı işte o zaman gözümden yaşlar süzülmeye başladı.içeride ebe hemşire,doktorum ve asistan dr vardı ve baban hep elimi tutuyordu.sıkı sıkı tutuyordum ellerini güç alıyordum ondan.iyiki var .artık dayanılmaz sancılarla kıvranıyordum gözüm kimseyi görmüyordu,sadece ağlıyordum sessizce bir yandan da aklımda sen vardın canım.saat 18:45 civarı doğumhaneye gitme zamanımız geldiğini söyledi ve içimde sonsuz bir sevinçle hazırladım kendimi.8 cm bir açılma vardı artık bana o kadar yakındın ki:)dr personele asansör kapısını tutmasını gerektiğini söylüyordu artık başın dr un eline değiyordu.beni yatağımla koridorda asansöre kadar getirdiler 2 kat aşağıda doğumhaneye geldik.sancılar bir gelip bir gidiyordu artık o kadar yanmıyordu canım.doğumhaneye geldik ve ben yine her sancıda bağırıyordum dr bana bu şekilde doğuramıyacağımı ve sancı geldiğinde nefesimi tutup güçlüce ıkınmam gerektiğini söyledi ve bu şekilde 2 güçlü ıkınmayla katılmıştın dünyamıza.Epiduralsiz sadece vajinal doğumdu ,benim mucizemdin sen..o güzel sesini duymuştum dünyaya yeniden gelmiş gibiydim anlatamam sana o duyguyu.Dünyanın en güzel,en kutsal ,en anlamlı duygusuydu ve artık bende ANNE idim.senin annen ,minicik bir beden artık gözümün önündeydi gözüm hep sendeydi seni oracıkta temizlediler.doktorun asistanı hadi bakalım bahisler ortya acaba kaç kilo demişti herkes fikrini söyledi ve sen 2590 gr,46,5cm. minicik bir bebiştin.ıslak,kıvır kıvır saçlı,,minik minik beyaz lekeleri olan minicik bir yüzün vardı kaşık kadar.minicik ellerin vardı .o an tanıştık seninle kokunu hissettim o kadar güzeldin ki sana asla doyamazdım ben 9 aylık yolculuğumuz böylece son bulmuştu sen artık kollarımdaydın.biz artık anne oğulduk dünya sadece sen ve bendik.İYİKİ VARSIN CANIM OĞLUM.4 MART 2011 .BİR CUMA GÜNÜ SAAT 19:00.........




2 Yorum


nanna

canım bebeğim şimdi 9 aylıksın.hep beraber yanayana ,cancana olmak dileğiyle.Allahım bizi ayırmasın hiç......

basakanne

ii ki varlar yaa!aynen allah ayırmasın bizi evlatlarımızdann ayy bende yazıyımm bigünn...ben senin kadar cesur olamadımm sezeryanla alındı kafamızda büyüktü ztn ilk gece gözümü kırpmadan güzeller güzelimi izledim göğsüme yatırıpppp.

allah acılarını yokluklarını göstermesinn...

Yorum yapmak için üye ol