Burnu nerede dedim görür görmez..
Bu kadar minik burun olur muydu hiç ? Minik burun, minik burun delikleri.. Kalp gibi..

Can hıraş ağlıyordu, sanırsın ki bir yerini kesmişler.. Sustu yanıma gelince.. Gözlerime baktı, gözlerini yumdu.. Bir iç çekti, sanki güzel bir kokuyu içine çekmek ister gibiydi..

Evet, kesmişlerdi.. Tam 8 ay 3 haftadır onu yaşama başlayan kordonu kesmişlerdi.. Korunaklı alanından ilk defa dışarı çıkmış, ilk defa teni hava ile temas etmişti.. Bunların hepsi, onun için zor olmalıydı..

Ağlıyordu, ağlıyorsa sorun yoktu..

Onu ben doğurmuştum.

Doğurmak.. Enteresan kelime..

Elleri, ayakları, ağzı.. O kadar küçüktü ki.. Bir sürü saçı vardı ve anneme göre , aylarca midemin bulanmasına bu saçlar sebep olmuştu..

Küçücük ve çok savunmasızdı.. Çok muhtaç..

Halbuki hiç böyle hayal etmemiştim ben..

Aslında hiç hayal etmemişim ben..

Artık uyumalıydım ve artık ağlamamalıydım, ortada hiç bir sorun yoktu, aksine herşey çok yolundaydı..

Ama kimse bana artık kalbimin vücudumun dışında atacağını söylememişti ki..Kalbi dışardayken insan uyuyabilir mi hiç !  O’nunla beraber kalbimde dışarda kalmış..

Buna hiç hazırlıklı değilmişim, hiç hazırlayamamışım kendimi.. İnsan hazırlayabilir mi kendini hiç bilmediği birşeye ? Bilmem..

Aylardır karnımın içinde birşey dönüp duruyordu. Bazen beni zoruluyor, midemi bulandırıyor, belimi ağrıtıyor, yürütmüyordu.. Olsun, bitecekti nasılsa, dert değildi.. Ama nasıl bitecekti, annanemin anlattığı doğum hikayeleri beynimde dönüp duruyordu, hele tarlada yaptığı doğum korkunçtu.. Annem daha iyi geliyordu bana, en azından ‘bugüne kadar içinde tutabilen olmuş mu ‘ lafı çok aklıma yatmıştı.. Rahatlatıcı olmasa da gerçeği gözüme sokmaya yetmişti, yani kaçınılmaz son..

Ama yine de enteresan birşeyler oluyor bir anda.
Birden dünyanın en cesur, en güçlü insanı olup çıkıyorsun.. 72 saat uyumamış olsanda, karnın acıdan ikiye ayrılacak gibi hissediyor olsanda emziriyor, kakalı bez değiştiriyor, hatta utanmadan bu bezin kokusunu içine çekiyorsun..   

Birden acayip bir şey haline dönüşüyorsun, ramazanda, savaş çıkmış gibi davula vuran ramazan davulcularının bile sesini duymazken, bir nefes değişikliğinde, minik bir öksürükte hazırola geçiyorsun..

Uyurken onu seyretmek hayatındaki en eğlenceli zamanlar oluveriyor. Sürekli ve dikkatlice seyrediyorsun, her kıvrımı hafızana kazıyana kadar..

Doyamıyor, içten içe hep korkuyorsun.. Yeniden dua etmeye başlıyor, Tanrının mucizelerine yeniden inanıyorsun..

Artık, vitamin haplarını aksatmıyor, doktor kontrollerine düzenli gidiyor, araba kullanırken mutlaka emniyet kemerini takıyor, ölmekten korkuyorsun..

Ölmekten olmasa da, ayrılmaktan,onsuz kalmaktan, yanlız bırakmaktan..

Daha daha sonra, dişi çıktı, aşısı geldi, emekledi, güldü, adım attı, yürüdü.. İnsan hayatının rutini olan şeyler, senin mucizen oluveriyor..

Aşıların anneye yapılıp, süt yoluyla bebeğe geçmesi konusunda ciddi ciddi teoriler üretiyor ve bunu bu zamana kadar düşünüp uygulayamayan bilim adamlarına küfrediyorsun..

Pantolon ütülemekten acizken, bebek kıyafetlerini sıkılmadan saatlerce ütüleyerek kendi çapında ufak rekorlara imza atıyorsun..

Dünyanın en mutlu, en güçlü ve en korkak bir şeyi olup çıkıyorsun..

Kalbin artık hep dışarda atıyor, o minik burunun minik kalbi ile aynı anda.. Aynı hızda..

23.10.2010

Ayşin

Yaklaşık 8 senedir Amerika’da yaşıyorum. Restoran, park, mağaza gibi sosyal alanlarda gördüğüm ve değişik milletlerden olan arkadaşlarımızın aile yaşantısında gözlediğim kadarıyla, sosyal ortamda uslu duramama sendromu sadece Türk çocuklarına özgü değil. Ortadoğu ve Asya ülkelerinin çoğunda durum böyle. Girdiğimiz ortamlarda kendini yerden yere atan, yemek yememek için direnen, bağırarak konuşan, ortalıkta koşuşan ne kadar çocuk varsa doğu kültüründen geldiğini görmek hem üzücü hem de hayret verici. Nedenlerini düşündüğümde ise, faturayı sadece çocuğa çıkarmak mümkün değil. Çünkü çocuğun davranışlarını aile ve toplum şekillendiriyor.

Devamı
http://bebekveben.alifbilir.com/2012/01/29/turk-cocuklari-neden-cok-agliyor-2/

2 su bardagı ırmık,2 subardagı,seker,1,5 su bardagı su,1,5 su bardagı sut,yarım paket margarın veya tereyag,1 kahve fıncanı sıvıyag,1 çay bardagı dolmalık fıstık..

yagı erıt,içine fıstıkları koy kavur,sonra ırmıgı ekle kokusu cıkana rengı dönene kadar kavur,su ve sutu ekle kaynamaya gözgöz oluncaya kadar karıstır,iyice cekınce sekerı ılave et,ve yıne kendını cekınceye kadar karsıtır,ocagın altını kapat,beze sar ve dınlendır :))afıyet olsun :))))

Yarim paket tereyag alt kismi genis bir tencerede eritilir ve iki su bardagi Irmik ile 1 cay bardagi dolusu fistik bu yagda kavrulurda kavrulur..

bebeğime annem bakmayacak olsa işe başlarken bir defa daha düşünürdüm kesin.  ama bakıcı da hayatın sonu değil tabii.
bebeğime doyamasam da gelecekte de hiç doyamayacağımı bilerek,
işten uzak kalıp ileride işe dönmek için geç kalmamak için, e bir de ihtiyacım olduğu için, ya Allah dedim, başladım çalışmaya.
ama önce, ön hazırlık ve süt konusu önemliydi. işte tam da bunu paylaşmak istiyorum çünkü ben araştırırken şöyle madde madde yazılmış kurallar tecrübeler görememiştim, iyi bakmamış da olabilirim.
ben de bunları yakından uzaktan aldığım tavsiyeler ve okuduklarımla birleştirdim, topladım, uyguladım, biz başardık.
1.  ilk üç ayında biberon ve emzik vermediğimiz oğlum, üçüncü ayda başlayan çalışmalara önce ayakdiredi.  bu arada ekleyeyim, hala sadece anne sütü alıyor.
2.  işe başlamama bir buçuk ay kala, yani üç aylıkken, önce annem bize daha sık gelmeye başladı. hem benim isteklerimi hem bebeğin davranışlarını tanıdı.  göz teması sağladı ve şimdi kendisiyle eşitiz bebeğin davranışlarını anlamakta.  ayrıca benim de sözümden çıkmaz bu da işin ekstrası.
3.  ilk hafta günde bir-iki saat annemle bebeği yalnız bıraktım.  başta çok zor oldu çünkü her istediğinde beni ve memeyi bulan oğlum şaşırdı ne yapacağını bilemedi.  önceleri sadece diğer odada oturup huzursuzlanınca gidip alıyordum, zamanla yürüyüşe çıkabilmeye bile başladım.
4.  her gün bebeğin en mutlu olduğu saatlerde ki bu bizde öğleden öncedir, annem bir öğünü biberonla verdi.  bizimki aldı mı? hayır :) yalnız bu öğünün taze süt olmasına dikkat ettik hemen sağıp veriyordum ve ortadan kayboluyordum. beni görünce meme bekliyor çünkü.
5.  hamileliğimden beri aventin her türlü biberonunu suluğunu indirimlerden toplamış biri olarak bebek biberon almayınca bayağı üzüldüm önce.  sonra da baktım beceremiyor, diliyle itiyor, sert geliyor dedim, kauçuk uçlu chicco biberon aldım. başta onu da itti.
6.  gazlı bebek olduğu için başından beri kaşıkla damla şurup vs veriyorduk.  genelde bir kaşığa anne sütü sağıp içine damlatıyordum.  bilmeden kaşığa ve yutkunmaya alıştırmışız meğerse.  bu iyi oldu, en azından biberon almazsa kaşıkla veririz dedik kendimizi rahatlattık.
7.  bu arada gece emmelerinin araları açıldığı için genelde geceleri olmak üzere süt sağıp dondurmaya da başladım.  işe başladığımda sütüm azalırsa yumuşak geçişle mamaya geçebilelim diye.
8.  biberonu asla kendim vermedim, hala da vermiyorum annem veriyor.  etrafta başka kimse olmuyor.
9.  kaşık için silikon uçlu kaşık tercih ettik.
10.  biberona 15 günde alıştı.  ilk günlerde çok süt döktük. çok üzüldük.  emiyor gibi görünse de 10 cc içememiş olduğunu gördükçe bir de üstüne aç kalmasın diye yeni sağılmış memelerden emzirdikçe çok üzüldüm ama pes etmedim
11.  ofiste üç defa süt sağacak şekilde ayarladım saatlerimi ilk başta, sık sık azar azar sağdım ki birden düzen bozulmasın.
12.  şimdi günde iki defa sağıyorum.
13.  sağdığım sütleri buzdolabına koyabiliyorum çok şükür buzdolabı var. ama buzluğu yok.  sütleri kapaklı kaplara sağıp kapatıyorum.  akşam da eve dönerken termos çanta ile getiriyorum. eve dönüşüm max bir saat sürüyor, sütler ısınmamış oluyor.  poşete aktarıp tarih atıp buzluğa koyuyorum.  bu sütler en son kullanılmak üzere buzlukta sıraya giriyorlar.  bu konuyu çok doktora hemşireye arkadaşa sordum.  benim anladığım kurallara göre  sağılan sütü ya buzluğa atacaksın veya buzdolabına koyup üç gün içinde tüketeceksin.  sıcaklık değişimine uğramaması gerekiyor.  ama çalışırken bu pek mümkün olmuyor.  mama da vermeyince depolamak daha uygun.  umarım yanlış yapmamışızdır, hala tereddütlerim var :)  ama kilomuzda vb problem de olmadı.  süt yine yarıyor yani.
14.  benim oğlan kauçuk uçlu biberonla alışmayı tercih etti ama şimdi bir ay oldu silikon uçlu biberonlardan da içebiliyor.
15.  kaşıkla süt vermemiz hiç gerekmedi.
16.  sadece pazartesileri beni arıyor, hafta sonu çok alışıyoruz birbirimize.  bir de akşam eve geldiğimde beni görünce ağlıyor bazen.  özlediğini görünce çok fena oluyorum.

genel gözlemlerimiz:

17.  biberonla anne memesinin emilme şekli farklı.  biberonu damağına yapıştırıp memeyi diliyle sağıyor.  bu ikisini ayırabildiğinde başarıyor.  bazı bebekler hiç almaz ama bunu da biliyorum.
18.  dilinin üstüne doğru çalışmak lazım.  biberon veya kaşıkla birşey verirken dili kıvrıksa dışarı atıyor.  çünkü diline daha hakim değil. ağzına giren şeyi çeviremiyor ki yutsun.  mama yiyen bebekler bu konuda daha başarılı oluyorlar.
19.  biberonu annenin vermemesi lazım.
20.  her yeniliğin güzel mutlu bir tecrübeye dönüştürülmesi lazım.  huzursuz oluyorsa ısrar etmiyoruz.  hemen kesiyoruz yaptığımızı.  mesela pusetine koyunca korkuyordu ilk başta veya korkmak demeyelim direkt ağlıyordu ona da bir haftada alıştırdık her gün yarım saat bir saat dolaştırarak.  ama ağlayınca alarak.  sonuçta kötü olarak etiketlememesi lazım.
21.  her zamanki gibi etraftan gelen negatif yorumlara kulak tıkamak lazım.  her telefonda her görüşmede biberon alıyor mu, işe nasıl başlayacaksın, çok zor olacak, bebek aç kalacak, annene de yazık, neee kaşıkla mı vereceksiniz hayatta olmaz... gibi pek çok yorumu dinleseydik mamaya geçmiştik bile.  gülüp geçtim valla.  bebeğimi aç bırakmam dedim. gerekirse öğle tatilinde emzirip gelirim dedim.  süt izni de kullanmıyorum çünkü. tam gün çalışıyorum.

bakalım ek gıdaya geçince neler olacak?

Islak Kek Tarifi

Malzemeler 

4 çorba kaşığı kakao
1 paket kabartma tozu
1 paket margarin
2 su bardağı un
1 su bardağı süt
2 su bardağı şeker
4 adet yumurta

Yapılışı ;  

Margarini küçük bir kaba alıp eritelim. Yumurtaları şekerle birlikte krema kıvamını alan kadar çırpalım. Şeker iyice eridikten sonra sütü, yağı ekleyip çırpmaya devam edelim. Karışım, iyice sıvı halini aldığında içine kakaoyu ekleyelim. Kakaonun topraklanmaması için bu karışımdan bir su bardağı ayıralım. Kalanın içine kabartma tozu ve unu katarak tekrar çırpalım. Daha sonra yağlanmış bir kek kalıbına boşaltalım. Orta ısılı fırında yaklaşık yarım saat kadar pişirelim. Kekin pişip pişmediğini anlamak için ortasına bir bıçak batıralım Bıçak temiz çıkıyorsa kekimiz pişmiş demektir. Kekimizi hemen servis tabağına alalım ve henüz sıcakken ayırdığımız bir bardak sosu kekin üzerine döküp emmesi için bir süre bekletelim. Kek, sosu çektiğinde servis yapalım. Not : Kakaolu kekin üzerine dökeceğiniz sosun daha bol olmasını istiyorsanız ayırdığınız bir bardak sosa biraz daha süt ve kakao ekleyin. Ayrıca sosu dökmeden önce karıştırın. 

Merhaba,

MAGIC CLUB Aktivite ve Eğlence Merkezi olarak sizi ailenizle, eşinizle, çocuklarınızla geçireceğiniz güzel bir 14 Şubat Sevgililer Günü için kendi pastanızı yapmaya davet ediyoruz.

SB Cookies & Pastry uzmanlığı eşliğinde 9 veya 14 Şubat günlerinde 6 saat sürecek bu sevgililer günü paketinde

          -Temel pandispanya, şeker hamuru, krema

          -Pastayı katlandırma, sıvama, kaplama

          -Temel süsleme (fiyonk, kesme, cımbızlama gibi)

Konular teorik ve pratik olarak verilecek.

Kurslarımız kişi sayısı ile sınırlıdır.

Rezervasyon için bize sibel.birler@gmail.com veya 0532 4460403 ten ulaşabilirsiniz.

Ücret 200 TL + KDV dir.

Sevgilier Gününe özel sürprizlerimiz de sizi bekliyor olacaktır.

Çok çok sevgilerimizle,

Sibel Çatılı Birler

MAGIC CLUB

Kavrulmuş kıyma (domates soğan salçalı- yemek içlik)  ve kuşbaşı et (kavurma gibi) – Dolma içi (zeytinyağlı-etli)   

150 gr tereyağ 

Su Gibi Geçen 4,5 Yıl.......................

Güzel gözlerini  6 yıl önce tam bugün açtın dünyaya, ogün yanında değildim. Hatta varlığından bile haberdar değildim. Geçen seneler içinde seni tanıdım, sevdim,büyüttüm,bağrıma bastım. Seni besledim,yıkadım,uyuttum. Çok sevdim seni.. Sen benim ilk evladımsın, 3 oğlumun en büyüğü, kızımın büyük abisisin. Sen bana anneliği öğreten ve sevdirenimsin. İlker'im, güzel kuzum. Sen bugün 6 yaşındasın. Doğım günün kutlu olsun.

Biberonun ne olduğunu biliyordum ama hiç elime almamıştım seni tanıyana kadar. Bebek bezi denen şeyi de öyle. Babacığın seninle tanışacağımızın müjdesini verdiğinde, bebekli bir arkadaşımdan alt değiştirme dersi rica etmiştim. O kadar naçar ve beceriksizdim ki bezdeki kaka miktarına şaşırıp AAAAAAAA!!! diyince ben, bebek elimden kaçmış ve bütün evi kakaya bulamıştı. Bilmiyordum ozamanlar anne olmanın dersle, kursla falan öğrenilemeyeceğini. Ancak yaşanarak ve içgüdülerine güvenilerek öğrenilebilirdi.

Bana anneliği sen öğrettin, senin bana, benim sana olan sevgim öğretti. Seninle ilk tanıştığımızda bukadarcıktın daha :

Evimizde geçirdiğin ilk günün resmi bu.

Çok korkardım seninle dışarı çıkmaktan. İncinirsin, beceremem derdim hep. Eve kapandık ilk zamanlarda. Sonra, babacığın cesaret verdi de neyse ki çok güzel anlar yaşadık seninle sokaklarda.

Dondurma yerkeeen

Kuşlarla oynarkeeen

Hayvanları severkeeen

Ve Ankara yolunda :)

Çok güzel anlarımız oldu daha neler neler....

Kardeşin 41 günlükken kendi odasına postalanmasına rağmen, sen başkaydın. Bu, evimizdeki ilk yatağın. Babanla benim odamızda yattın bir süre. Biberon içerek uyurdun o zamanlar.

Sonra büyüdün ve odan oldu. Zevle hazıladım. Hazırladığım ilk çocuk odasıydı.

İlk evcil hayvanla tanışman da bizimle olmuştu. Deli köpeğimiz Jose ile ne kadar da eğlenmiştin :) İlk başlarda epeyce çekingen idin tabii..

Kardeşinin doğumunu heyecanla bekledin hep :) İlk kucakladığın anı hiç unutamam:

Hep çok ama çok mükemmel bir ağbi oldun. İşte bu yüzden 2. kardeşi istediğin zaman tamam dedik babanla. 3 ay sonra tekrar ağbi olacaksın. Br kız bir de erkek kardeşin daha olacak. Çok şanslı bebekler onlar çünkü senin gibi bir ağbileri var.

Daha neler neler var buraya yazaılabilecek. Sayfalar yetmez. Ve daha neler neler var yanında olmadığım. Doğumgünlerin, hastane maceraların, bademcik ve geniz eti ameliyatın, kreşe başladığın günleri karne günlerin ve daha bir sürü şey....

Biliyorsun ama değil mi yüreğim seninle. Babacğın her seferinde benim için de kucaklıyor seni.

Sen, İlker Çağatay, ilk oğlum.. Sen, benim canım,yavrum. Yüreğimdeki  evlat sevgisinin bir yanı buruk kalan kısmısın hep. Seni sevmekten asla vazgeçemem. Sen de beni bırakma kim ne dersin olur mu?

Bugün 6 yaşına bastın. Gözyaşlarımla evimdeyim,sensiz. Yanında olamıyorum. Bu yazıyı yazıyorum sana sadece. Kardeşine bu sabah senin doğum günün olduğunu söyledim. Haydi noluyy abime gidelim iyki doydun demeye dedi. Getiremedim. Ama biliyorsun ki yanyana olsanız seni kocaman kucakalrdı, sen de onu.

Seni çok ama çok seviyorum benim canım oğlum, mis kokulum, ilk göz ağrım....

DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN..........................