Su Gibi Geçen 4,5 Yıl.......................

Güzel gözlerini  6 yıl önce tam bugün açtın dünyaya, ogün yanında değildim. Hatta varlığından bile haberdar değildim. Geçen seneler içinde seni tanıdım, sevdim,büyüttüm,bağrıma bastım. Seni besledim,yıkadım,uyuttum. Çok sevdim seni.. Sen benim ilk evladımsın, 3 oğlumun en büyüğü, kızımın büyük abisisin. Sen bana anneliği öğreten ve sevdirenimsin. İlker'im, güzel kuzum. Sen bugün 6 yaşındasın. Doğım günün kutlu olsun.

Biberonun ne olduğunu biliyordum ama hiç elime almamıştım seni tanıyana kadar. Bebek bezi denen şeyi de öyle. Babacığın seninle tanışacağımızın müjdesini verdiğinde, bebekli bir arkadaşımdan alt değiştirme dersi rica etmiştim. O kadar naçar ve beceriksizdim ki bezdeki kaka miktarına şaşırıp AAAAAAAA!!! diyince ben, bebek elimden kaçmış ve bütün evi kakaya bulamıştı. Bilmiyordum ozamanlar anne olmanın dersle, kursla falan öğrenilemeyeceğini. Ancak yaşanarak ve içgüdülerine güvenilerek öğrenilebilirdi.

Bana anneliği sen öğrettin, senin bana, benim sana olan sevgim öğretti. Seninle ilk tanıştığımızda bukadarcıktın daha :

Evimizde geçirdiğin ilk günün resmi bu.

Çok korkardım seninle dışarı çıkmaktan. İncinirsin, beceremem derdim hep. Eve kapandık ilk zamanlarda. Sonra, babacığın cesaret verdi de neyse ki çok güzel anlar yaşadık seninle sokaklarda.

Dondurma yerkeeen

Kuşlarla oynarkeeen

Hayvanları severkeeen

Ve Ankara yolunda :)

Çok güzel anlarımız oldu daha neler neler....

Kardeşin 41 günlükken kendi odasına postalanmasına rağmen, sen başkaydın. Bu, evimizdeki ilk yatağın. Babanla benim odamızda yattın bir süre. Biberon içerek uyurdun o zamanlar.

Sonra büyüdün ve odan oldu. Zevle hazıladım. Hazırladığım ilk çocuk odasıydı.

İlk evcil hayvanla tanışman da bizimle olmuştu. Deli köpeğimiz Jose ile ne kadar da eğlenmiştin :) İlk başlarda epeyce çekingen idin tabii..

Kardeşinin doğumunu heyecanla bekledin hep :) İlk kucakladığın anı hiç unutamam:

Hep çok ama çok mükemmel bir ağbi oldun. İşte bu yüzden 2. kardeşi istediğin zaman tamam dedik babanla. 3 ay sonra tekrar ağbi olacaksın. Br kız bir de erkek kardeşin daha olacak. Çok şanslı bebekler onlar çünkü senin gibi bir ağbileri var.

Daha neler neler var buraya yazaılabilecek. Sayfalar yetmez. Ve daha neler neler var yanında olmadığım. Doğumgünlerin, hastane maceraların, bademcik ve geniz eti ameliyatın, kreşe başladığın günleri karne günlerin ve daha bir sürü şey....

Biliyorsun ama değil mi yüreğim seninle. Babacğın her seferinde benim için de kucaklıyor seni.

Sen, İlker Çağatay, ilk oğlum.. Sen, benim canım,yavrum. Yüreğimdeki  evlat sevgisinin bir yanı buruk kalan kısmısın hep. Seni sevmekten asla vazgeçemem. Sen de beni bırakma kim ne dersin olur mu?

Bugün 6 yaşına bastın. Gözyaşlarımla evimdeyim,sensiz. Yanında olamıyorum. Bu yazıyı yazıyorum sana sadece. Kardeşine bu sabah senin doğum günün olduğunu söyledim. Haydi noluyy abime gidelim iyki doydun demeye dedi. Getiremedim. Ama biliyorsun ki yanyana olsanız seni kocaman kucakalrdı, sen de onu.

Seni çok ama çok seviyorum benim canım oğlum, mis kokulum, ilk göz ağrım....

DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN..........................

Günlerdir, haftalardır hatta aylardır bir sürü şey okuyorum Nurturia'da. Artık bu yazıyı yazmak zorundayım.

Nurturia genel yapı olarak, Türkiye ve dünyanın çeşitli ülkelerinden bir çok anneyi bir araya getiren bir mozaik. Bu annelerden bazıları geleneksel, bazıları doğal annelik  taraftarı bazıları da alternatif annelik metodlarını uyguluyor.

Hepsininki doğru bir şekilde çünkü annelik içgüdüleriyle kendi evlatları için doğru olanı bulup uyguluyorlar.

Kimi anne ilkokul mezunu,kimi lisansüstü ya da daha ileri derecede eğitim almış. Kimi ev kadını kimi çalışan kimi patron. Kimi evli, kimi sevdiğiyle yaşıyor kimi boşanmış.

Bu kadar çeşitili insandan tekbir ses çıkması mümkün müdür ? Elbette değil.
 İnsanların bazıları değişik fikirler duymaktan hoşnut olurlar. Akıl akıldan üstündür çünkü. Bir elin nesi iki elin sesi vardır.  Bu durumda sorun yok bence. Ben de böyleyim. Bana mantıklı göründüyse denerim. Uyarsa uygularım uymazsa başka yöntem denerim. Bu  yapıdaki insanlar zaten Nurturia ya da benzeri platformlarda gayet güzel geçinip giderler.

Bir de kendi görüşü ya da kendi görüşüne 1/1 Uymayan görüşlere dayanamayan, tahammül edemeyen, hatta bu tür görüşler karşısında agresifleşen kişiler vardır. Bu kişiler daima bir huzursuzluk çemberinin içinde debelenirler. Başkalarını da bu çembere çekmek isterler. Çekebildikleriyle "Gül" gibi geçinip giderken, bu kaosa dahil edemediklerini ya dışlar ve dışlatırlar ya da ortamda barınamaz hale getirirler. Eğer böyle yapıda bir insansak yapabileceğimiz bazı şeyler var bence:

1-Önemli olan ve sizinsorumluluğumuz, kültürel bakımdan  ve annelik tarzı olarak kendinize en yakın gördüğünüz kişileri arkadaş listenize eklemek. Anlaşamayacağınızdan emin olduklarınızdan uzak durmak.
2-Madem farklı sesler duymak istemiyorsunuz, yerli yersiz güncelleme açmamak. Misal :
- çocuğum uyumuyor, siz nasıl uyutuyorsunuz? 
-yemiyor siz ne yediriyorsunuz?
-şu kadar derece havada ne giydiriyorsunuz.  vsvsvsvs

Ben çocuğum yemezse kendi haline bırakırım, peşinden koşmam, BurgerKing de yedirirm yeri gelince, çikolata da.. Herşeyi yiyebilmeli. Ferberle uyumayı öğrettim ve sorunsuz uyur 9 aylıktan beri. İnce giydiririm. Üşümek değil terlemek hasta eder diye inanmışım..

Şimdi bir arkadaşım bana sorsa ben güncellemesine bunları yazarım. Uymuyorsa yapmaz tabii ki. Ancak hem herkesten cevap bekleyip hem de gelen cevaplarla çılgına dönülüyorsa,  birinin akıl sorduğu güncellemeye, benim doğrum bu bu tek doğru, böyle yapılmalı gibi bir dayatmayla cevap veriliyorsa, işler sarpa sarar kanımca.

Çok sesliliğe dayanamayan, kendi anneliğinden başka bir annelik tarzına tahammülü olmayan, amacı paylaşmak olmayan herkes bu yazıyı üstüne alınabilir.

Nurturia, çocuk bakımıyla ilgli, annelerin tecrübelerini paylaştıkları ve birbirleryile sohbet ederek, günün steresinden kurtulmaya çabaladıkları bir sosyal platform benim için.
Ve böyle de kalması için elimden geleni yapacağım.

Teşekkürler.