Yaşı kadar kural: 2den sonra 3 kural olsun. Bizim bir tane var: tehlikeli seyler ellenmez. Kural önerisi olan var mı?

Hayir demekten korkmayin: %101 evet deseniz bile 102yi zorlayacak. Ayrica uzun vadede bu onun size güven duymasini saglar. Limitler guven verir.

Ailenizin klasik turk yapisinda olmamasi (baba evde calisiyor- anne ise gidiyor) bir sorun degildir.

Annenin işe gitmesine tepkinin tek sebebi annenin vicdan azabidir.
Gunde yarim saat bile beyin ve kalbinizi vererek çocuğunuzla vakit geçirseniz olur. Arayi kapamak icin haftasonu başbaşa anne-oğul zamani gecirmek iyi fikir. Ama bu arada, haftaici babali zaman oldugu icin rutini kirmayip baba-oğul vakti de atlanmamali. Ayrica ailecek de vakit gecirilmeli, aile kavrami onemlidir.

Kendini yere attiginda sevgi gosterebiliriz. Cunku evet-hayir algisi ve sevilme beyinde baska iki merkezden yonetilir. İlgi onun tepinmesini artiriyorsa ilgilenmeyebiliriz.

Cemin anneye guveni tam, olmasi gerektigi gibi. Yani hayatimizin ilk 1 ayi ve benim calismamin negatif etkisi olmamis! Korktugu an bana, oyun icin babaya kosuyor.

Cem mukemmeliyetci (dede geni) ve pimpirikli (anane geni). Bu durumu körüklemiyoruz.. Oyuncak dizme, oyuncaklarinin yerini degistirirsemki asabiyet bu sebepten. Ciddi bir sorun degil.

İki parmakla tutmayi gec ogrenmesi, parmak ucunda yurume, ilerde kalem tutma vb birbirleriyle baglantili. O yuzden egzersizlere devam.

Konusmayi desteklemek icin 3 kelimeli cumle kurulabilir. Tekrar da ogrenmeye yardimcidir.

TV'yi gercek dunyadan ayiramaz, o yuzden sadece yasina uygun program izlemeli. TV'de sevdigi cizgi filmleri tekrarli seyrettirmek gerek.

Eylulde 2.5 yaşa yaklasirken krese haftada 3 gün 2şer saatle baslamak gerekiyor. Daha fazlasi icin erken cunku henuz anneden ayrilma bile tam oturmamis, babadan da ayrilma zor gelir. Zamanla 5 yarim gun ve 3 yasinda 5 tam gun olabilir. Ama 6 ay sonra tekrar degerlendirilir bu durum.

Uyku icin her cocugun iyi uyku icin kendi yaşı vardir, elbet buyuyecek :)
Gece uyanma saatinden 5-10 dk once kalkip pışpışlayarak tam uyanmamasini saglayabilir ve uzun uykuya yardimci olabiliriz.

O size daha vuramadan onun elini yakalayıp durdurmanızda fayda var. Sizlerin dışında da birine vurduğunda her seferinde ona bir yaptırım uygulamanızda fayda olur.  2 dk bir şey yapmadan koltukta otur gibi. 10 aylık birine zarar vermesi ise ona ilgi gösterdiğiniz ve paylaşmaya ikna etmeye çabalamanızdan. Demin de belirttiğim gibi birine zarar verici davranışta bulunduğunda hep aynı tutarlı tepkiyi verirseniz zamanla azalır. Paylaşmayı daha yeni yeni öğrenecek. O nedenle çocuklu ortamlarda olması daha çabuk geliştirmesinde faydalı olur.
 

Merhaba,

MAGIC CLUB Aktivite ve Eğlence Merkezi olarak sizi ailenizle, eşinizle, çocuklarınızla geçireceğiniz güzel bir 14 Şubat Sevgililer Günü için kendi pastanızı yapmaya davet ediyoruz.

SB Cookies & Pastry uzmanlığı eşliğinde 9 veya 14 Şubat günlerinde 6 saat sürecek bu sevgililer günü paketinde

          -Temel pandispanya, şeker hamuru, krema

          -Pastayı katlandırma, sıvama, kaplama

          -Temel süsleme (fiyonk, kesme, cımbızlama gibi)

Konular teorik ve pratik olarak verilecek.

Kurslarımız kişi sayısı ile sınırlıdır.

Rezervasyon için bize sibel.birler@gmail.com veya 0532 4460403 ten ulaşabilirsiniz.

Ücret 200 TL + KDV dir.

Sevgilier Gününe özel sürprizlerimiz de sizi bekliyor olacaktır.

Çok çok sevgilerimizle,

Sibel Çatılı Birler

MAGIC CLUB

Yemek uzerine bir annenin evrimi:

1) Ben cemi mama sandalyesinde kendi yemege alistiracagim.

2) Tamam yemeginde sonunda inip oynasin ama pesinde kosamam, arada gelir masadan yemegini alir.

3) Sadece son kisminda pesinden kosuyorum ne de olsa. 

4) Off tamam yesin de yerde oynarken yesin. 

5) Yerde yiyor da son kisimda otursun diye tv aciyoruz ne yapalim.

6) Once sandalyede sonra yerde hem oynayarak hem tv izleyerek yiyor. Yerdeyken pesinde geziyoruz.

7) Bu sabah tvsiz ve sandalyesinde kahvalti edince sasirdim, surecimiz cok super bence :)

Ben bu sabah aşık oldum. Oğluma. Pamuk yanaklarına, kokusuna. Kucağımda gözümün içine bakarak uyuya kalmasına. Uykuya daldığı an ağzının açılmasına. Elleri yüzümde uyurken kalbim pır pır attı bu sabah. Ben bu sabah tekrar aşık oldum.

Hamileliğim boyunca nişantaşındaki hastaneye kontrollere giderken korktum. ya trafik saatinde sancılanırsam, ya yağmurlu bir havada trafik iptal olduğunda gelirse suyum... 38-39. haftalarımda oburluğum son noktadaydı, her akşam bir kase dondurma yiyordum ve sonuçta midemi bozmuştum. 2-3 gece tuvalette güzelce vakit geçirmiştim :) 39. haftamın bittiği cuma gecesi salonda ışıkları kapamıştık, bir kanepede kocam uyuyordu, ben de diğer kanepede yatmış TV'ye bakıyordum. Karnım ağrımaya başladı. 10-15 dakikada bir sancı giriyordu. Eşim hastaneye gitmekten bahsetti. Güldüm, daha zamanım gelmemişti, ben bir hafta sonra doğuracaktım. Gene mideyi bozdum diye düşündüm. Gene de sancıları not alıyordum. Araları ve süreleri değişiyordu, tuvalete gittim, bir numara yoktu. Hatta iki sancı arası yarım saate çıktı, uyumuşum o arada. 1-2 saat sonra sancılar 5 dakikada bire düştü ve şiddeti arttı. Öfleyerek kabul ettim hastaneye gitmeyi. Pijamalarla çıktım evden. Gecenin bir vakti, 10 dakikada vardık hastaneye. Kabullenmeye başlamıştım sancılarımın doğum sancısı olduğunu. Yolun orta yerlerinde kocama otoparka park et de oradan çıkarız dedim. Nişantaşına geldiğimizde ise, acile çek diye bağırdım. Muayneye aldılar, 3 cm açılma olmuştu, doğum başlamıştı.

Cocuk Teroru

Who's in Control?

Jean Liedloff Continuum Concept'in yazari. Tanimayanlar icin kisaca; bebegin anne-baba ile uyumasi, bebek-cocuk birakana kadar emzirme, uzun sureli sling kullanimi, attachment parenting taraftari. Yani bizim Turk kulturune cok uyan bir bebek bakim taraftari.

Ne diyor?

Cocuklar, kontrolu ele alip anne babalarini yonetmek istemezler aslinda. Onlarin istedigi, anne-babanin, buyuklerin kendilerinden emin olduklarini, kurallar koyduklarini bilmek. Cocuklar sinirsiz ozgurluk istemez, bu onlari korkutur. Tam tersine cocuklar, sinirlari belirlenmis bir dunyada yasamak isterler.

Cocuk merkezli ailelerde, cocuklari tatmin etmenin imkansiz oldugunu, bu tur sorunlarin da genelde iyi egitimli, iyi cocuk yetistirmek isteyen ailelerde yasandigini soyluyor. Yani en azindan onunla iletisime gecen ailele profili bu yonde. Bizde de genelde sorun yasayanlar, iyi universiteleri bitirmis, kariyeri olan, ekonomik ve sosyal acidan belirli bir seviyede olan aileler degil mi? Bu sorun sadece Turkiye'de degil, gelismis ulkelerin pek cogunda yasaniyor.

Bebegim-cocugum uykusunu alsin, yemegini yesin, vitamininden eksik kalmasin, sosyal gelisimini tamamlansin, su urunu de alayim, bu oyuncagi da vereyim.. Su aktiviteye katilsin, bu egitimi alsin.. Ben egitimli-bilgili, okuyan, arastiran bir ebeveynim. Cocugumu en iyi sekilde, modern, bilincli yetistirecegim... Bunlar degil mi aklimizdan gecenler? Cocuklarimizi en guzel sekilde yetistirmek. Nerde ipin ucu kaciyor? Neden kaciyor? Bunlari dusunmek lazim.

Lindoff'un makalesinin basligi, Kontrol Kimde? diyor. Kontrol kimde? Birinin kontrolu ele almasi lazim, anne-baba almazsa kontrol cocuga kaliyor. Sonra da zaten cocuk kontrolden cikiyor.

Kendisinden yardim isteyen bir anneden bahsediyor; 3 yasindaki oglu anneye bagiriyor, anneyi tekmeliyor, "kapa ceneni" gibi kaba sozcukler sarfediyor. Kizgin, stresli, mutsuz bir cocuk. Anne, cocukla oturup bir buyukle konusur gibi konusmayi deniyor, ona mantikli aciklamalar yapmaya, neden boyle davranmamasi gerektigini anlatmaya calisiyor, yeri geliyor rusvet veriyor, mumkun oldugunca sakin bir sesle, tatli tatli konusmayi deniyor.. ta ki sabri tasip da cocuga bagirip cagirana kadar. (Tanidik geliyor mu bu sahneler? :)))

Bagirdiktan sonra sucluluk duygusuyla bu sefer cocugun gonlunu yapmaya calisiyor, ozur diliyor, davranisinin sebebini acikliyor, opuyor, oksuyor.. Ve kisirdongude bir sure sonra yeniden basa donuyorlar..

Cocuk, anne babasinin taviz vermedigini gorene kadar sansini dener, limitleri zorlar diyor Liedloff. Kontrolun kimde oldugunu gormek ister. Kontrolun kendisinde oldugunu gordugu zaman korkar bu sorumluluktan ve saldirganlasir; kontrolun anne-babada oldugunu gordugu zaman ancak sakinlesir. (O sakinlesme asamasina kadar bir sure daha limitlerinizi zorlayacagindan emin olun:))

Cocugunuz duvarlari boyuyor, yapma evladim, yapma lutfen cocugum dediginizde sozunuzu dinliyor mu? Tabi ki dinlemiyor :) Peki kalkip kalemleri elinden alip ortaliktan kaldirdiginizda ne yapiyor? Deli gibi bagirip protesto ediyor. Tam da yapmasi gereken seyi yapiyor. Kalkip da, ozur dileyen bir ses tonunda, egitimli ve bilincli bir annenin yapmasi gerektigi gibi guzel guzel, tatli tatli aciklamalar yapmaya kalinca.. cocuk daha da deliyor. Onun gormek istedigi bu degil; kagidi degil duvarlari boyarsan kalemlerini kaldiririm. Nokta. Hic bir aciklamaya gerek yok. Sebep-sonuc iliskisi. Saglam durun, kararli olun. Bu sekilde davranmaniz cocugunuzun psikolojisini bozmayacak, tam tersine onun sizde aradigi guveni, otoriteyi bulmasini saglayacak.

Put simply, when a child is impelled to try to control the behavior of an adult, it is not because the child wants to succeed, but because the child needs to be certain that the adult knows what he or she is doing. Furthermore, the child cannot resist such testing until the adult stands firm and the child can have that certainty. No child would dream of trying to take over the initiative from an adult unless that child receives a clear message that such action is expected — not wanted, but expected! Moreover, once the child feels he has attained control, he becomes confused and frightened and must go to any extreme to compel the adult to take the leadership back where it belongs.

Burda guzel bir anahtar kelime var; cocuga; senden bunu yapmani istiyorum degil de; senden gostermeni bekledigim davranis budur.. Turkceye cevirince biraz garip oluyor :) Yani cocuga ben sunu yapmani istiyorum, bunu yapmani istiyorum gibi kendi istedigimiz davranisi empoze etmek degil, cocugun aslinda nasil davranmasi gerektigini, neyi yaparsa dogru olacagini, daha guzel, daha dogru davranisi ondan gostermesini istedigimizi ona anlatabilmek...

Bugun sabah park yatakta ayag kalkmis, kenarlara tutunarak. Sonra da yataginda yapti. Hirsli oglum tezahurat yapinca pek bir sevindi. Artik hic uyumaz hehe!

Cem emekleme çalışmalarına başladı. Ama yerde olmayı sevmediğinden pek oralı olmuyor. Yürümek ve hatta koşmak istiyor. Bakalım neler olacak? İkisinden birini bir an önce yapsa da baba da belini sakatlamasa bari. Yani ben sakatladım zaten, bir tane yeter. Adam emeklemek istemiyor da heralde içgüdüsel olarak yapıyor. 4 ayak üstünde durup sallanıyor. Sonra da pat yüzüstü düşüyor. Yemelik!