ilk günler

<1234>
10/04/2010 12:45:00

Merhaba kızlar. kreşteki ilk iki günümüzde bekledim. 3. günden itibaren bırakıp sonra almaya gittim. O'na da söyledim. Ben şimdi gidiyorum, seni şu saatte almaya geleceğim diye. Ama bugün, kreşe başladığının 2. haftasında anne gitme, bende gitmiyim, hiç istemiyorum demesi ve sınıfına zorla çıkması sonucunda kızımı terk ediyormuşum gibi geldi. Tecrübeli anneler, aman sakın vazgeçme, sonra oynaya oynaya gidiyorlar diyor. Nitekimde bugün çok iyiydi diye rapor verdi öğretmeni.

Ynt: ilk günler

10/04/2010 13:36:00

Cocugun karakteri konusunda ne diyorsunuz. Benim oglum cok sosyal degil mesela. Bir ortama girince cekinir, biri onunla konusunca cevap vermez yine cekinir. Bu durumda ben zor alisacagini dusunuyorum. Hem bakici hem okul ayni anda maddi olarak nasil olacak bilmiyorum ama ben de yarim gun baslatmayi dusunuyorum once. Tuyolar verebilir misiniz biraz daha. Yuvaya baslamadan once mesela ben neler yapabilirim? Doruk konusuyor. Ama dedigim gibi sosyal bir cocuk degil. Haftasonu istinye parktaki nese erberkin oyun alanina girdi. Onceleri ben hep onunlaydim. Bu sefer baktim biraz daha rahat. Kenara gecip gazete okumaya basladim. Ama o gunde okulun ogrencileri gelmis ve cogu buyuktu. Kasla goz arasi cocuklar Doruga carpmis. Cunku onlar buyuk ve cok daha kontrolsuz oynuyorlar. Doruk gelip "niye abiler vurdular bana dedi". Sonra bir kiz cirmikladi. Hic birsey yapamadim.  O kadar ani olduki. Simdi yuvaya versem kendini koruyamaz, kalakalir gibi geliyo. Parka gittigimizde de kosusturan cocuklar varsa o durup seyrediyo sadece. Gozumde hala cok kucuk. Birebir ilgiye ihtiyaci varmis gibi geliyor. Hassa mi davraniyorum bu konuda?

Ynt: ilk günler

10/04/2010 13:57:00

Ben Doruk ilk hafta surekli aglarsa dayanamam alirim gibi geliyor zaten :) ogretmen cok onemli sanirim bir de.

Ynt: ilk günler

10/04/2010 14:13:00

"ki bu ikinciyi anlamak çok kolay oluyor, hiç endise etmeyin"
duymak istedigim buydu sanirim. Bunun ayrimina varamayacagim diye korkuyorum galiba. Tesekkurler Basak.
Hilal, Umut cok sosyal bir cocuk biliyorum ama o da zaman zaman senin kafanda soru isaretleri belirmesine neden oluyor degil mi? Bir kere demistin gorunmez olup su an ne yaptigini gormek isterdim diye :) Bazen mutlu olup olmadigini bilemiyorsun. Gidip gelmeler oluyor belliki kafanda iyimi ettim yoksa vermemelimiyidim diye. Gozlemlemek cok onemli gercekten. Doruga bir sey sorsam iki dakika once soyledigi seyle iki dakika sonra soyledigi ayni olmuyor.. Cocuktan al haberi durumu yok bizde yani. Misal:
Doruk bu sabah sut ictinmi oglum
Doruk: Hayir
Doruk bu sabah sutunu bitirdinmi oglum?
Doruk: Bitirdim :)

Ynt: ilk günler

10/04/2010 14:36:00

"ki bu ikinciyi anlamak çok kolay oluyor, hiç endise etmeyin"
duymak istedigim buydu sanirim. Bunun ayrimina varamayacagim diye korkuyorum galiba.


benim de en çok endişe ettiğim şeylerden biri bu. Yani, çocuğun 3-4 haftalık alışma devresindeki mutsuzlukla, okulda bir sorun olduğundaki mutsuzluk halini karıştırmaktan korkuyorum. Yani, ya okulda bir problem olur ve farkedemezsek diye. Mesela, geçen haftalarda sorular kısmında bir arkadaş 3 yaşındaki kızının gittiği kreşte nasıl psikolojisinin bozulduğunu, takıntılar oluştuğunu ve fakat farkedemediklerini anlatmıştı uzun uzun.

heralde yaş itibariyle aynı sorun bizde de var, henüz sorduğum şeylere tam doğru cevap vermiyor. Yani, haticeyle bugün parka gittiniz mi ? cevap: hayır...oysa biliyorum ki gittiler..gibi gibi...

Ynt: ilk günler

Ynt: ilk günler

Ynt: ilk günler

10/04/2010 15:42:00

bu konuda bana en fazla yardım eden başak ve nil olmuştur. Eren yaklaşık 3 hafta hergün ağlayarak gitti ve ağlayarak aldık oğlumu. etkinliklere katılmıyor sürekli mızırdanıyordu. ÇOk fazla kafama taktım kendimi yerdim bitirdim ama boşunaymış. Sihirli bir zaman var oda 1 ay..Bir ay sonunda eren çok değişti. Öğretmenini çok sevdi. Kreşte yaptıklarını anlatmaya başladı. Yine sabahları gitmem diyordu ama ağlamıyordu. Ortama çok ısındı. Şarkılar öğrendi arkadaşlar edindi. Şimdi ise hiç ağlamıyor hatta tüm gün vermeyi bile düşünür olduk..
diyeceğim zaman ve kreşteki sıcak ortam çok önemli..bizim de sabretmemiz lazım.

Ynt: ilk günler

10/04/2010 17:47:00

En yeni kreş annesi olarak(daha bugün başladık çünkü:) hemen ben de fikirlerimi yazayım.
Zeynep Duru çok sosyal bir bebek (çocuk mu desem? 14 aylık henüz) Tanımadığı insanların kucağına gider, masalarına oturur, onlarla yemek yer:) Bu kreşe ilk gittiğimizde, ki sadece görüşmeye gitmiştik, ağlaya ağlaya zor çıkardık. Bize el sallayıp, ısrarla içeri geri dönmek istiyordu. Bugün yarım gün olarak başladı, ancak tam gün bile bırakabilirmişiz. O derece uyumluydu. Kreş yöneticileri bile, Duru'yla işimiz çok kolay, çok uyumlu, hiç sorun yaşamıycaz dediler.
Ancak bahsettiğimiz çocuğun henüz 14 aylık olduğunu unutmayalım. Yani daha anne yada babasının arkasından ağlamayı bilmiyor! Önceleri çok vicdan azabı çektim, yüzlerce kez vazgeçip, tekrar karar verdim..... Ama şu an diyorum ki; iyi birşey yaptım. Biraz daha bekleseydim, ağlamaları, gitmek istememeleri biz de yaşayabilirdik. Şimdiden alışması iyi oldu. Hele de bugün 4,5 yaşındaki bir erkek çocuğun bütün gücüyle ağlayarak, okula girmek istememesini, onu kucağına alan öğretmen kızın karnına okkalı bir tekme atmasını gördükten sonra, zamanlaman çok doğru Ezgi diyorum kendi kendime. Belki de kendimi rahatlatıyorum bilmiyorum ama, şimdilik bu değişiklikten memnunuz:)

Ynt: ilk günler

10/05/2010 06:50:00

Burada yuva öğretmenleri de olabilir. Keşke samimi olarak bizimle fikirlerini paylaşsalar. Biz işin bir tarafıyız. Hatta önemli olan diğer taraf.

Ynt: ilk günler

10/05/2010 07:12:00

ElfAnaaa duy sesimiziii :)

<1234>

Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
KREŞ GÜNLÜKLERİ....

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...