nasıl anlatsam bilemiyorum :((

Ynt: nasıl anlatsam bilemiyorum :((

03/25/2011 00:55:00

eşinizin iş hayatı da çok yoğunmuş,
şimdi bebek çok küçük,bunalmanızda çok doğal

bence 2 aylık bebekli bi anne olmanın ne olduğunu anlatmaya çalışın,o da çok yoğunmuş ama beraber zaman geçirmeye çok ihtiyacınız olduğunu anlaması lazım...
en azından bebek uyuduktan sonra birbirinize sarılarak filan bi yarım saat geçirebilseniz,bebekten başka şeyler konuşabilseniz ne biliim bunlar sizi rahatlatır gibi geliyor?

Ynt: nasıl anlatsam bilemiyorum :((

03/25/2011 07:07:00

Önceden gelen birikimlerinizi unutun bence. Onlardan dolayı genellikle hepimizin yaşadığı "yeni bebek sahibi olmuş kadın -erkek" sorunlarını korkuyla karşılıyorsunuz.

Benim eşim doğuma girmiş olmanın da verdiği korku ile hep bana zarar vereceğini düşündü. Normal doğum yapmış olmama rağmen ameliyat olmuşum gibi davranıyordu bana. Bu durum neredeyse 5 ay sürdü!

İkinci bebeğimde 2,5 aylık hamileyken kalbi durduğu için kürtaj oldum ve bunda da yine aynı şeyleri yaşadık. Kendimi iyi hissetmeme rağmen neredeyse 15-20 gün yataktan kalkmama izin vermeyecek kadar panik yaptı.

Fiziksel olarak ne durumda olduğunuzu anlayamıyorlar genellikle ve durumu gözlerinde çok büyütüyorlar ben bundan kaynaklandığını düşünüyorum.

Öncesinde yaşadıklarınızla bağlantılandırmayın bu durumu bence. Çoğu erkeğin doğum sonrasında yaşadığı bir durum bu. Öncelikle ruhsal ve fiziksel olarak iyi olduğunuza eşinizi ikna ederseniz sonrası gelecektir bence.

Ynt: nasıl anlatsam bilemiyorum :((

03/25/2011 07:21:00

Yazdıklarınız hem sizin hem eşiniz açısından çok doğal desem kırılmazsınız bana umarım. Doğum sonrası genellikle kadınlarda eşinden soğuma demeyelim de isteksizlik olsa da erkekler için de çok doğal. Belki gerçekten incineceğinizi düşünüyordur. Eğer dediğniz gibi bir aldatma şüpheniz yoksa ki çok yoğun çalışıyormuş eşiniz işten sonra ve h.sonu evde olduğuna göre haklısınız da. Belki işteki stresi etkiliyordur onu da. Sizinle paylaşamadığı şeyler vardır. Belki bu boşanma noktasına gelmeler eşinizi etkilemiştir. Bir şeylere kırılmıştır ve düzelmesi için biraz iknaya ihtiyacı vardır.  

Benzer şeyler yaşamıştım ben de. Benim de eşim yabancı, aynen çocuk diye direten bir KV KP ikilisi :) Bir iki kere boşanmadan dönme. Bunlar kalıcı hasarlar bırakıyor evliliklerde maalesef. Toparlamak çok ciddi özveri, zaman ve çaba istiyor.

Konuşa konuşa kavga ede ede çözdük biz sonunda. Evliliklerde hiçbir şeyinde mutlak çözümü yok aslında. Dönemsel dalgalanmalar oluyor insanlar arasında. Bence siz bebek + evde olmanızdan dolayı çok hassassınız doğal olarak. Dünyanız tamamen değişti. Daha bebeğinizde çok küçük olduğunda yeni hayata ailece hala adapte olma halindesiniz.   Eşinizden en azından size sarılarak yanınızda olduğunu hissettirmenizi istiyorsunuz. Ona bunları açık açık söylediniz mi peki. Ben çok kez dolaylı yoldan anlatmaya çalışıp beceremeyince karşıma alıp yüzüne sana ihtiyacım var diye bağırmıştım ve işe yaradı. Kadınlarla ilgili denen bir şey vardır ya isteklerini direk söylemezler diye. Belki her şeyi açık açık söylemek gerek. Neden size soğuk davrandığını bile açık açık sorun. Bir problem mi var bilmek istiyorum derseniz belki o da size açılabilir.

Ayrı uyumaya gelince biz aştık :) Bizde de ben 6da çıkıyorum evden ondan hafta içi onlar baba oğul uyuyorlar h.sonu  oğlanı ikna edebilirsek kocam bana kalıyor :) Hepimizin uykusunu sağlıkla alıp gün içinde dinç kalması için tek çözümün bu olduğuna karar verdik ve böyle hepimiz daha mutluyuz gerçekten.

Ynt: nasıl anlatsam bilemiyorum :((

03/25/2011 07:21:00

Bebeğinize ve size sağlık ve huzur dileyerek başlıyorum.

Geçmişi unutun bence, geleceği kurtaralım dedim.

Çocukluğumdan beri büyüklerimden duyduğum "Ne olursa olsun eşinizle yatağınızı ayırmayın." sözü hep aklımdadır. Sizin durumunuzda ise başlamanız gereken nokta bu bence.

Bebek telsizlerinden temin ederek bebeğinizi kendi odasında yatırmaya başlamanız ilk aşamada size çok yardımcı olacaktır.

Bunu eşinize hem bebeğiiniz hem de kendiniz için iyi olacağını ve gerçekten istediğinizi anlatın. Ama sonucu kavgaya gitmeden inşallah.

Benim fikrim, bu hem bebeğinizin birey olarak kendi odasında uyumaya alışması hem de eşinizin yatağınızına gellip yatmasına yarayacaktır.

Ynt: nasıl anlatsam bilemiyorum :((

03/25/2011 07:32:00

Merhabalar : )) öncelikle bu tür sorunlar hemen hemen hepimiz yaşadık...bazen babalar bebek eve geldiği zaman nasıl davranacağını bilemiyor ...yanlış bişeyler yapmaktan çekiniyorlar...Anladığım kadarıyla bebkle siz aynı odada yatıyorsunuz ,eşiniz onu 3. bir göz olarak kabul edip rahat edemiyor da olabilir. hani duyarmı , görür mü vs.. cinsinden...
Belki de o da sizden bi yakınlık bekliyordur, bebeğinizi uyuttuktan sonra siz gidn onun yanına yatın ne var bunda eşler arasına gurur girince bir türlü düzelmez ara ... sıcaklığını, varlığını hissetmek istedim dersin belki de herşey çözülür o zaman : )) bence bunu da denemelisin ....yabancı kadınlarla Türk kadınları arasındaki en büyük fark da bu bence....

Ynt: nasıl anlatsam bilemiyorum :((

03/25/2011 07:47:00

merhaba
verilen cevapların hepsini okuyamadım fakat sizin ve eşinizin böyle hissetmesi çok normal.bizim evliliğimizde cinsel hayatımızda çocuktan önce bir sıkıntı olmamasına rağmen çocuktan sonra 4-5 ay kardeş kardeş yaşadık.benim en çok ilgiye ihtiyacım olan dönemde o benden uzaklaştı.Ben konuşmaya çalıştım ve bana verdiği cevaplardan şöyle gibi geldi:sevgilisini eşini anne olarak görmeye alışmaya çalışıyor.düşünsenize cinselliği çağrıştıran herşey doğumu ve bebeği de çağrıştırıyor kafalar karışık yani.
üstelik siz vaktinizin büyük bir kısmını haklı ve doğru olarak bebeğinize ayırıyorsunuz.tüm düzeniniz ilişkiniz başka bir boyuta geçti.kolay değil ki...biraz zaman tanıyın herşey güzel olacak.

Ynt: nasıl anlatsam bilemiyorum :((

03/25/2011 07:48:00

öncelikle önerileriniz için teşekkür ederim.duygusal açıdan ona çok ihtiyacım olduğunu bir çok kereler anlatmaya çalıştım.kah ağladım,kah güldüm kah laf dokundurdum bunlar geçici olarak bir süre işe yarıyor ama sonra başa sarıyoruz.sana ihtiyacım var.bak böyle böyle uzaklaşıyoruz birbirimizden dedim.hele bebek kendini toparlasın 6-7 aylık olsun duruma bakarız diyor.çok inatçı bir yapısı olduğu için fazla inatlaşıp daha da beter hale gelmek istemiyorum.aslında çok iyi bir insandır eşim.çocuğuna inanılmaz düşkün bir baba.akşamları bebekle ilgilenmek için can atar,bana da her konuda mümkün olduğunca yardımcı olmaya çalışır.iş istemez aş istemez.çok rahat bir hamlelik geçirdim.hep onun sayesinde oldu.ama işte bunlar bana yetmiyor.şükürsüz müyüm,doyumsuz muyum anlamadım.bebeğim de çok huysuz bir bebek değil.karnı doyunca gazı da yoksa  biraz oynayıp kendi kendine uyuyor bu aralar.

şu an için oda ayırma bebek odası yapma şansımız yok.hem evimiz hem de maddi durumumuz buna müsait değil.ben işe geri başlayacaktım.eşim bakıcı fikrine karşı çıktı.annelerimizin dönüşümlü olarak bebeğe bakmasını istiyor.ben de sırf evde artık uzun süreli yatılı birini istemediğim için bebeğe kendim bakacağım.
içim şişmiş sayenizde hafifledim biraz.sağolun..

Ynt: nasıl anlatsam bilemiyorum :((

03/25/2011 07:48:00

:)

Ynt: nasıl anlatsam bilemiyorum :((

03/25/2011 07:50:00

şükürsüz müyüm,doyumsuz muyum anlamadım.
---

Sadece lohusasın :))

bu dönem kadının en kırılgan ve ilgiye en aç olduğu dönem sadece...

Ynt: nasıl anlatsam bilemiyorum :((

03/25/2011 07:51:00

Sdevelı, size ozelden yazdım. Okursunuz bır ara.


Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Dert Ortağım Benim

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...