galiba bazen bakıcımı kıskanıyorum

<123>
03/17/2010 13:19:00

bu konuyu başka bir forumda tartışıyorduk, buraya taşıyalım dedik. Orada kıskandığım zamanları da anlatmıştım.

Bu ise tam olarak kıskanma değil de sanki bazen o benle yarışıyormuş gibi geliyor, gıcık oluyorum.
Olayı hemen anlatayım.
Bebek yataklarındaki alt değiştirme ünitelerini bilirsiniz. Bence bir bebek için bayağı yüksek yerler. hatta yanında bile olsam aman düşmesin diye hep tetikteyimdir.

Bizim fıstık, alt değiştirirken, oturma durumuna geçtiğimizde, kendini kolumdan aşağı sarkıtmaya bayılıyor. Aşağılara bakıyor, zor yatırıyorum tekrar. Bir gün bu olayı anlatıp, "yüksekten korkmuyor" dedim. Bakıcımızın kardeşi- ara sıra uğruyor bize, aile dostumuz olduğu için izin veriyorum- "Hayır, yüksekten korkuyor, geçen gün şöyle şöyle bir durum oldu, bana tutundu" demez mi. Eşim "Reflekstir o" dedi ve konuyu kapattı.

Ben nasıl sinir olduğumu anlatamam. Belki çok küçük bir olay ama, benim anne olarak dediğimin tersini sen nasıl söylersin ki sen bakıcısı bile değilsin, en fazla haftada 1, 1-2 saat görüyorsun. bizler çalışan anneyiz, günde 8-9 saatlerini onlarla geçiriyor diye, kendilerini anne yerine mi koyuyorlardır nedir anlamadım.

Tabi bizde aile dostu durumu da olduğu için tam bir işçi-işveren durumu da olmuyor. Çalışanın olsa, lafı koyarsın, ama bu durumda yapamıyorsun.

bir gün laf olsun diye sordum "kızın öğle yemeğini nasıl hazırlıyorsun " diye, demez mi "patatesi soy, havucu soy, onları hasla,......". O zaman "ben de pişiriyorum ama ben senin nasıl yaptığını merak ettim." diyebildim sadece.

Kızımla çok şükür iyi anlaşıyorlar ve ona iyi bakıyor, istanbulda güvenilir birini bulmak zor olduğu için de öyle herşeyi takmamaya çalışıyorum. İdare ediyoruz uzun lafın kısası.




Ynt: galiba bazen bakıcımı kıskanıyorum

03/17/2010 19:06:00

Anladım ben o hissi. Kıskanmak gibi değil de, karşı tarafın uzman kesilmesine kıl olmak gibi. Pek çok arkadaşımdan duyuyorum. Mesela babane geliyor uzaktan, ikinci günün sonunda "o öyle uyumaz" diyor mesela, arkadaşım deli oluyor. Bana da oluyor. Çocuğun hakkında başkasının ahkam kesilmesi hoş değil. O da değil de...


Söylenişten söylenişe fark var. Mesela üçüncü kişi "böyle bir şey gözlemledim" dese rahatsızlık olmayacak. Bazı insanlar daha iddalı oluyor işte. İyi açıdan bakarsak, sahipleniyor ki böyle diyor diye düşünüp, sevinmek mümkün olabilir... belki?

Ynt: galiba bazen bakıcımı kıskanıyorum

03/17/2010 20:38:00

Kıskanmakla ilgili de, ben bakıcı adaylarıyla görüşürken, bazıları "bana anne diyordu" şeklinde anlatmıştı baktıkları çocuktan söz ederken. "Bana anne diyordu yani o derece" şeklinde. Tüylerim diken diken olurdu. Hiç tanımadığınız bir insan gelmiş evinize, çocuğu bırakıp gitme düşüncesi ile oksitosin tavana vurmuş, bebeğinizin karşınızdaki neşeli insana anne dediğini hayal ediyorsunuz. Hemen elemiştim bu kişileri.

Hatta bir tanesi bebeğin anne demesi yüzünden annenin onu kıskandığını ve işten çıkardığını anlatmıştı. Artık benim yüzümde bunu söylediği sırada nasıl bir ifade gördü bilmiyorum ama haklı olduğunu belli etmek için konuyu uzattıkça uzatmıştı. Çok daraldığımı hatırlıyorum.

Bebek sevilmeden, ona bağlanmadan bebek bakımı işi yapılamaz tabi. Bebeğin de mutlu olması için bire-bir bağlanmaya ihtiyacı var. Ama bebeğin hala bir annesi var ve bakıcı bebeğin annesi olmuyor. Bebeği çok seven bir bakıcısı oluyor.

Ynt: galiba bazen bakıcımı kıskanıyorum

03/17/2010 21:10:00

Cok haklısın özgüranne. Mesela şöyle demiş olsa problem olmayacak "ne güzel korkmuyor. Ben de geçen gün şöyle bir olay yaşadım. acaba korkuyor mu dedim. neyse ki degilmis" ama belki de bu beklediğimiz çok ince bir davranış. 

bir ara bir "cici anne" lafı da ortalıkta dolşır gibi olmuştu, ben devamlı " .... teyzesi gelmis", "...... teyzesi gule gule", "... teyzeye tesekkur et kizim " gibi, sanki kizimla konusur gibi yapip "kızım sana söyluyorum, gelinim sen anla" ile mesajı yolladım.

Damla sana da tamamen katılıyorum, bebeğimin onu çok seven bir bakıcısı var. Kızım onu gördüğünde ayaklarını çırpıyor. O bana yetiyor. Diyorum ki  demek ki kızım mutlu.  Bazen ben işten geldiğimde suratıma bile bakmıyor ama olsun. Ben anneyim. Benden kaçış yok:))))  

Ynt: galiba bazen bakıcımı kıskanıyorum

03/18/2010 05:23:00

Ya bi de anneyi kıskanmak diye bir şey var. Çeşitli insanlar anne ile rekabete giriyorlar. Bir lokma bir şey yediriyor mesela,"sen böyle yedirebiliyor musun". Ya da gece uyanmış, "ver ben uyutayım" halleri. Hayatın başka alanlarında tatsız, anneliğe dairse çekilmez. 


Bu arada, okuduğum bir kitapta (philosophical baby) diyor ki, bazı bebekler anne geldiğinde gittiğinde sallamaz görünür, oyuncaklarıyla oynarmış, kimisi koşar yapışırmış... Ama ölçümlediklerinde anne gelir ve giderken aynı stres seviyesinde oldukları gözlenmiş. Anne gelir ve giderken etkileniyor çocuklar. Kimi cool takılıyor, kimi daha belli ediyormuş yalnızca. Bi tek annem olsun bana bişey olmaz... 

Ynt: galiba bazen bakıcımı kıskanıyorum

03/18/2010 11:16:00

Bakıcının annenin yerini tutması mümkün değil. Anneye kodlanmış olarak doğuyor bunlar. Kokuyu biliyor, sesi biliyor. Aklıma şöyle bir şey geldi, acaba akşamları belirli saatler arasında çocuğu alıp mesela odaya girip kapıyı kapatsanız. Anne kız zamanı gibi bir şey.İki gün ağlasa üçüncü gün ağlamaz. Düzenin bir parçası olur, o anı beklemeye bile başlar. Bi de yavrum daha çok minik... Zamanla oyunlarınız ve ilişkiniz daha özel hale gelecek. Bence onu seven bir bakıcısı olması çok güzel, ama gerekli yerlerde kendi rolüne dönmeyi bilmesi lazım. Anneannenin de öyle ama insan bir şey diyemiyor. Ne alınsın, ne kırılsın istiyorsun, sonra kendin kırılıyorsun. 


Şöyle bir şey aklıma geldi. Belki de o suçluluk sana ait değildir, sana hissettirilen bir şeydir. Gece boyu kalkıp işe gitmek hiç kolay bir şey değil. Elbette uyuyacaksın. Bana öyle geliyor ki Nisan ayı geçince kuşşşş gibi hafiflemiş olacaksın. Oyunlara babayı da katarsınız... Ana-baba-çocuk zamanı geçirsiniz. Haftasonları bakıcıya izin verir, ya da evde iş yapmasını sağlar üç kişi parka gidersiniz. Yaz da geliyor. Yani inan zamanla işler daha güzel, daha eğlenceli olacak... Bence anneanne gidince rahatlayacaksınız, bakıcı da ona göre kendini ayarlayacak... Beraber üç kişi tatile gidersiniz... Kendine güveniniz arttıkça işler kolaylaşacak ama anneanne ortadayken biraz ortam duygusal olmuş.

Kendi deneyimlediğim ama arkadaşımdan duyduğum sözü de yazmak isterim. Sen lohusayken çevredeki herkes de lohusa oluyor... 

sevgiler.Kolay gelsin. 

Ynt: galiba bazen bakıcımı kıskanıyorum

03/18/2010 11:30:00

SIMDI COK ZOR ZAMNDA YAZIYOUM sacmalarsam kusura bakmayın mert durmuyor...ama yazanlara hep bakın he tek cocuklu anneler ve aynı duyguları bende ılk oglumda yasadım bır donem sonra hemen gectı...cunkı gercekten bence dogru olan o...
yıgıtte yanı ılk oglumda 4.ayın basında hemen okula baslamak zorunda kaldım ..babannem vardı ..yıgıt 10 aylıkken bakıcımız basladı onu cok sevıyordu onunla beraber gezmelere gıdıyorlardı ama ıkıncı sene anlasamadık para meselesınden ayırdık komsmun gelını baktı esı askerde ıdı ..hcı cocuk buyutmemıstı ama guvendım cunkı kayınvalıdesı fılanda cok yardımcı ıdı...
demet sabah gelır yıgıt uyanınca alır kendı evlerıne goturudu...evde lıseye gıden kız kayınpeder kaynana var..ama yaslı degıller 40 lı yaslardalar...demet ben geldım evı toplayıp yıgıt ı alacagım dıyordum tamam dıyordu gıdıyordum yıgıt gelmez aglar aglar zorla getırırdım sen gıt dıyordu bana (cunkı ben yıgıtle onun gıbı oturup oynamıyor ıslerımı duzene koymaya calısıyordum ama demet paso yıgıtle oyun oynuyordu hemde evde ne var ne yoksa)ılk zmanlar  coook uzuldum ama bakatım yıgıt cok mutlu benım yedıremedıgım yemekleı yıyor kılo alımı haddınden fazla acayıp sosyal bır cocuk gulec ...vallahı bazen gece 8 de geldıgı oluyordu..wc egıtımını sabırla ılgılenıp ogrettıler...
ıkıncıde ıse komsum dostum var herseyı onunla yapıyoruz yıkama vs ..mertı cok sevıyor ve onda hemen uyuyor daha 2,5 aylık olmasına ragmen ama bu benım hosuma gıdıyor sevıyor onu dıye..bu benı sevmedıgı anlamına gelmezkı ebn annesıyım ve benden vazgecemez...bende ondan tabııkı...

unutmayın gozunuzu arkada bırakmadan canınızı emanet edebılecegınız cok az ınsan vardır eger bu bakıcı dahaı olsa bence cok mutlu olmalısınız ...ben anne dedırtmedım asla ...oyle bı talepleıde olmadı zaten...
bu benım fıkrım...

Ynt: galiba bazen bakıcımı kıskanıyorum

03/18/2010 13:55:00

ozgecon, lütfen kendini bu kadar şuçlu hissetme. Hep şöyle diyorum kendime "çalışıyorsam kızım için çalışıyorum. Hem maddi, hem de manevi."  Maddi olarak tek maaş geçinmemiz mümkün değil. Manevi olarak da çalışırken ben mutlu oluyorum ve evime daha zinde dönüyorum. Ben çalışan bir anne olmayı tercih ettim, aldığım eğitimimi sadece kızımıeğitmek yerine, bir çok başka genci de eğiterek kullanmayı tercih ettim. Bundan da zerre kadar suçluluk duymuyorum. Bazen kızım özellikle huzursuz olduğunda, saate bakmıyor değilim. Babası gelse de bir 5 dakika dinlensem diye. İşte o zamanlarda kendimi suçlu hissediyorum. sonrasında geçiyor.

Gittiğim psikiyatr (lohusalık böyle işte, insanın aklını başından alır, doktor kapılarını aşındırır) şöyle diyor "herkes kendi sınırını bilecek". Bizim konumuz biraz daha farklı ama bence sizde de durum aynı. Bakıcı, anne sınırını bilmiyor. Sen eve geldiğinde, sen kızınla ilgilenmek istiyorsun ki bu en doğal hakkın. Onları kırmayacak bir dilde "bütün gün kızımı çok özledim. Biraz vakit geçirelim, ben ihtiyacım olduğunda sizi çağırırım, siz de dinlenin biraz" tarzı bir cümle ile bu isteğini dile getirebilirsin belki. Senin sınırlarına girmesinler.

Bende de benzer bir durum var, kızım ben yokken ne yapıyor soramıyorum. Çünkü bakıcıma bütün bunlar rutin geliyor. İste sutu, maması, corbası, yogurdu uykusu, bunun hergun nesini anlatacak değil mi. Geçen gün dedim ki "cmt günü eliyle bye bye yaptı, gözleirm doldu". Bakıcımız "evet yapıyor, şunu da yapıyor, bunu da yapıyor". Ben "İlahi, bana söylesene böyle şeyleri. Zaten aklım kalıyor, en güzel anlarını kaçırıyorum diye. Lütfen ihmal etme". O zaman dank etti kafaya, bakıcıya rutin gelen şeyler benim için çok özel.

Belki seni güldürür biraz. Komik bir tespit. Bir arkadaşıma bende ağladığını ama bakıcısında sustuğunu anlatıp, bozulduğumu söyledim.. Cevabı: "Çocuklar kime ne zaman nasıl davranacaklarını çok iyi bilirler. Biraz bekle, harçlık zamanı gelsin. Gözü senden başkasını görmez, bakıcının harçlık veremeyeceğine göre" :))))

Ynt: galiba bazen bakıcımı kıskanıyorum

03/18/2010 21:21:00

Çok hassas bir konu, durum olarak yani. Ben oğlum doğunca işten ayrıldım. Zaten çok mutlu değildim. Kayınvalidem geçenlerde 3 hafta bizde kaldı. Ara sıra ağzından "annem" lafı çıkıyordu sonra hemen düzeltiyordu "babaannem" diye. 1 gün oğlanı bırakıp Ankara'ya gittim, en son beni gece gördü, döndüğümde yine geceydi ve beni ertesi sabah gördü. Hiç de tepki vermedi, sanki hiç gitmemişim gibi, bozuldum tabi ama çok da çaktırmadım. :)) Ben uyanıkken hiç yedirmedim mesela kayınvalideme. Annem de benim bu hamilelikten mide bulantım olduğu dönemde yedirdi sadece. Nedense yedirme işini birtek ben beceririm gibi geliyor, tabiki öyle değil ama ben beslemek istiyorum. Bunlar çok içgüdüsel istekler ve duygular. O yüzden tüm bu kıskançlık vb. duygular çok normal bence. Hiç olmasa anormal olur bana göre. Anneyiz biz, kanımız, canımız onlar. O bağ çok özel, çok kutsal. Ama kuzular ne olursa olsun bilirler annelerini. Zamanla güçlenecek aramızdaki bağ bebeklerimizle.

Ynt: galiba bazen bakıcımı kıskanıyorum

03/23/2010 12:14:00

Ahh ahh o kıskançlık duygusu yok mu beni yiyip bitiren kızıma bakıcı değil , kayınvalidem bakıyor ama yine de çok çok kıskanıyorum:(((

Ynt: galiba bazen bakıcımı kıskanıyorum

03/23/2010 12:16:00

Geceleri kızım kayınvalidemi görmesin diye sırtını ona çevirerek oturtuyorum o da sık sık laf atıyor ve bizi diyaloğumuzu mahvediyor ve bu durum beni sinir ediyor... Bir an önce bir çözüm bulmam lazım....

<123>

Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Dert Ortağım Benim

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...