Çocuklarda gece terörü?

1 ay kadar önce bir gece çığlık çığlığa uyanan Ada'yı uzun bir süre sakinleştiremeyince tanıştık gece terörüyle. Azı dişlerini çıkarmaya çalıştığı bir dönemdi ve başlangıçta ne olduğunu anlayamadık. Ancak Ada'nın ne beni ne de babasını tanımadan krize girmiş bir şekilde ağlamaya devam edip kendini kapattığını farkedince duyduğum korkuyu tarif edemem.

Bizi kesinlikle tanımıyor, biz konuştukça, odasından çıkınca, girince, ışığı açınca kapatınca, ya da kanepeye oturmaya kalkınca çığlıklarının dozu artıyor, uyurken vazgeçemediği tek şeyi emziğini elinde tuttuğu halde "emmiik" diye bağırıyordu. Beni kollarıyla itiyor ama aynı zamanda bacaklarıyla belime sarılmış bırakmıyordu. O kadar korku içindeydi ki, terden sırılsıklam olunca, bebekliğinden beri sıcaktan hiç haz etmediğinden durumu daha da şiddetlenmesin diye üzerini değiştirmeye çalıştığımızda dehşet dolu bir ifadeyle bana bakışı hala gözümün önünde.

Ne doğduğundan beri onu sakinleştiren en önemli şey olan su sesi, ne bizim telkinlerimiz hiç bir şey fayda etmedi. Bebekliğinde nadir de olsa yaşadığımız gaz ataklarında söylediğim şarkıları söylemeye başlayarak, Ada benim kucağımda bana adeta kilitlenmiş bir vaziyette asılı, eşim şaşkın bakışlarla yanıbaşımızda, ayakta bir saat geçirdik. Ara ara sakinleşir gibi oluyor sonra yeniden çığlıklar içinde ağlamaya başlıyordu.

Sonra birden ben yorgunluktan ziyade üzüntüden bitip tükenmiş halde kanepeye çökmüşken sustu. Gözlerime bakıp burnunu büzerek "mıhh mıhh" dedi ve başını omzuna yasladı. "mıhh mıhh" Adaca su demek. O anda kendine geldiğini anlayıp suyunu verdik. Ardından hiçbir şey olmamışcasına bana sarıldı ve uyku haline geri döndü.

Ertesi gün deli gibi araştırdım nette. Farklı görüşler mevcut, çoğu hiçbir şey yapılmamasını, çocuğu uyandırmaya çalışmanın durumu daha da kötüye çevirdiğini söylüyor. Bir kısım görüş ise  uyandırmamak gerektiğini ama ışıkları açmanın, sakinleştirici konuşmaların, sarılıp onu rahatlatacak şeyler yapmanın işe yarayacağından bahsediyor. Biz sanıyorum her ikisini birden yapıp süreci uzattık.

Bir kere daha karşılaşırsak daha sakin ve yatıştırıcı ama ısrarcı olmamayı deneyeceğim, sizlerin de bu konudaki deneyimlerini ve önerilerini öğrenmek isterim.