ikinci çocuk geliyo nasıl davranmalıyız?

11/02/2011 12:06:00

Üyenin kendi isteğiyle ya da kurallara aykırılıktan dolayı üyeliği sonlandırılmıştır.

Ynt: ikinci çocuk geliyo nasıl davranmalıyız?

11/02/2011 14:37:00

hiç korkma hersey rayına oturuyor haliyle az kıskanclık oluyor ama inan geçici...

Ynt: ikinci çocuk geliyo nasıl davranmalıyız?

11/02/2011 15:15:00

bence de korkmayın, 3 yas cok guzel bir yas farkı, benimkiler arasında da 2,5 yas var.
Daha önce bir soruya bu konuyla ilgili uzun uzun yazmıştım, copy paste ediyorum aşağıya:)
umarım yardımcı olur. Sağlıkla doğsun bebeğiniz.



doguma gittiğinizde daha cok sizin için endişeleniyor cocuklar, heleki sezeryan yapacaksınız, dogum sonrası sizi seruma baglı gormesi cok iyi olmayabilir. Ben kızım 2,5 yaşındayken dogum yaptım. Hamile iken arastırmıştım cok bu konuyuda, su an da da hiç kıskançlık yaşamıyoruz diyebilirim, pek sorun yaşamadık yani. Yaptıklarımı maddelersem

- Hamilelikte ve bebek dogduktan sonra en dikkat ettiğim bebeği hiç bir şeye mazaret etmemekti. Mesela parka gittiğimizde aslında bebek acıktığı için donmemiz gerekirken bunu ona soylemezdim gec oldu donmeliyiz falan derdim, bebeğin lafını etmezdim.

- Hamilelikte sürekli koca göbeğimden kardesinin çıkacağını ve o çıkınca daha rahat boğuasacağımızı soylerdim, boylece bir an once doğsun isterdi.

- Bebek karnımda iyice sekillenince ultrasona giderken onuda goturdum, , bizim doktor 4 boyutlu deniyor sanırsam, renkli gosteren bir aletle bakıyor,ordaki hemşire bebeği bir de Maya ya benzetince çok sevindi.

-Ben normal doğum yaptım o yuzden ne zaman hastaneye gideceğim belli değildi, ama ozellikle gece gelirde o uyurken gidersem diye sık sık hastane cantasını gosterip, eğer uyandığında yanında anneannesi varsa ve çantada yoksa bilki ben doguma gittim diye anlatırdım, doguma oglen saatinde gittim, beni ugurlarken cantayı unutma diyordu.

-bebek dogduktan sonra geldi, beni ve bebegi gordu ve sonrada eve dondu, eşim onunla evde kaldı. Ertesi gunu gene beni ziyaret etti, sonra da eve dondum,yani beni gormedigi gun olmadı.

- Okudugum kitapta hastaneye kiminle geldiyse onunla donsun deniyordu , gene eve donerken ya o da hastaneye gelsin ve beraber donun ya da siz eve girerken bebek kucagınızda olmasın kollarınız onun için boş olsun diye yazıyordu. Beni evde karşıladı, bebek zaten uyuyordu ana kucağında o arkadan geldi, ben onde girip ilk iş onu kucakladım.

-ilk zamanlar bebek uyudugu zaman mutlaka onunla oynuyordum, boylece sessiz kalıp bebek uyursa tum vaktimi ona vereceğimi biliyordu ve bebegi uyandırmaya çalışmıyordu.

- Şimdi de daha cok oyuncak kavgası yaşıyoruz, ve ben oyuncak once kimdeyse onu koruyorum, hiç bir zaman sen ablasın o kucuk istedimi vermelisin demiyorum,

- Sık sık Mete buyuyunce ne kadar guzel bir oyun arkadası olacağını ve birlikte cok egleneceğini soyluyorum, nitekim şimdi şimdi yatakta boğuşmaya, beraber az cok oynamaya basladılar, artık onunla oynayabiliyor diye cok mutlu.

-dogumda bizde oyuncak aldık, hatta beraber dolaşırız deyip ona da kucuk bir puset hediye ettik, uzun sure içine bebeğini koyup şarkı soyleye soyleye dolaştırırdı.

- Bebegi yıkarken altını degistirirken ve alışverişini yaparken hep yardım etti, şimdi bile ne zaman birşey almaya gitsek bunu da Mete ye alalım diye getiriyor birşeyler.

- Evde de bebege degil kızıma yeni oda yaptık, hatta o yokken odasını susleyip son haline getirip ona da supriz yaptık, o surat ifadesini hala unutamam:) eski odasını kardesine bırakması bir saniye surdu diyebilirim.

Ynt: ikinci çocuk geliyo nasıl davranmalıyız?

11/04/2011 08:27:00

hduranın yaptıklarını tek tek okudum. Bende aynı yolu izledim. İlk başlarda herşey çok güzeldi, kendi gelir kardeşini öper cici yapardı ama -bizim aradaki yaş farkı az olduğundan da olabilir(1,5 yaş) - zamanla kız ayaklanmaya başladıkça kıskançlığımızda arttı. Çok zarar vermiyor ama tırnak yeme kendi kendine başka işlerle meşgul olup köşesine çekılme durumları başladı. Ne yapsak aşamıyoruz. Bunun yanında kardeşiyle oyun kurup oynadığı ona sarıldığı zamanda çok oluyor. Hem çok kıskanıp hem de çok seviyor.

Zaman gösteriyor herşeyi. Bunda çocuğun karakteri, sizin ona nasıl yaklaştığınız vs. çok etkili.

Her nasıl davranırlarsa davransınlar birbirlerine sarıldıkları, öptükleri, oynadıkları, boğuştukları anları görmek kadar güzeli yok. İyiki kardeşi olmuş dediğim zaman hep daha çok oldu.

Ynt: ikinci çocuk geliyo nasıl davranmalıyız?

11/04/2011 12:34:00

Çocukların aklından neler geçtiğini her zaman anlayamıyoruz. Bazen sözlü olarak ifade edebiliyorlar kendilerini mesela sizdeki gibi ben kucak istiyorum diye ama sözlü ifade etmeyip durduk yerde hırçınlık yapabiliyor etrafı kırıp dökebiliyor. O zaman anlıyorum ki ilgi istiyor. Ya da bazen onu da anlayamıyorsun, durduk yerde neden böyle oldu diyebiliyorsun.

Bende kızıma hamileyken oğluma hiç kıyamam diyordum ama insanız sonuçta 2 çocuğu büyütmek kolay değil gerçekten. An geliyor seninde şarteller atabiliyor. Ama genelde oğluma hep acıyarak bakıyorum. O bir çok şeyden mahrum büyüdü. 10 aylıkten anne sütünden kesildi benle oyun oynayacağı yada oynadığı sırada kardeşi uyandı oyunu yarım kaldı vs. Ama diğerine bakıyorum bu seferde ona içim sızlıyor. Bir yerde okumuştum. Annelik salt vicdan azabından ibaretmiş diye. Sürekli herşeye vicdan yapıyorsun :) Çok takılınca bu sefer kendi psikolojin bozuluyor. Aman o eksik kalmasın aman bu derken eşine ayıracak vaktin kalmıyor. O yüzden artık ben biraz da akışına bıraktım herşeyi. Ben sadece anne değilim diyorum.

Ynt: ikinci çocuk geliyo nasıl davranmalıyız?

11/05/2011 22:01:00

tabiki çocuğun karakteri çok önemli, bizde de kıskançlık pek olmuyor ama her şey toz pembe de değil:) Ara ara çatışıyorlar.. Ama anne-baba ve yakın çevre tavrı çok önemli, bir kere parkta bir aile ile karşılaşmıştık, ufak bir oğlan ve sanırsam 4-5 yaş büyük bir abla vardı. Kız ikide bir annesine dönüp "ben sizin ilk gözağrınızım değil mi" diyip kendini onaylatıyordu, aslında beni daha cok seviyorsunuz demeye çalışıyordu ve anne de onaylıyordu. Bu gerçekten çok yanlış mesela, ilk başta küçük bir şey anlamaz büyük mutlu olsun deyip ona göre davranınca eninde sonunda ufak olan bunu anlayacaktır. 
Elfide - sizinkilerin arası çok yakın tabiki farklı olmuştur. Sonuçta ben doğum yaptığımda kızım 2 yas 5 aylıktı, uzun cümleler kurup konuşabiliyordu ve anlayabiliyordu. Ve en önemlisi 2 yaş krizi artık bitmeye başlamıştı. Ben hamileyken bu bölümde zorlanmıştım en çok.
Ama ne olursa olsun gerçekten çok keyifli iki küçükle olmak, ve gittikçe daha iyi anlaşıyorlar, ama çatışmalarda daha çok oluyor, küçük olan artık saf saf elindekini ablaya vermiyor mesela.
Ama yemek yerken masanın altından ayaklarını çarpıştırıyorlar , küçüğün elinden yabancı bir çocuk birşey alırsa abla hemen müdahale ediyor, ciddi anlamda koruyor kardeşini. Kızımı okula almaya gidiyoruz, ufaklık koşarak Maya maya diye bağırıp sınıfına gidiyor onu bulmak için, daha bir sürü güzel şey oluyor.
İki küçükle olmak yorucu ama bir o kadar da güzel.
Gerçekten çok yıpranmamak, biraz da akışına bırakmak lazım herşeyi, böyle bir durumun bilince olmanız bile çok müthiş birşey bence, o kadar  farkında olmayan insan varki.
Sonuçta bunun farkında olan biri olarak eminim dengeyi bir türlü kurarsınız.

Ynt: ikinci çocuk geliyo nasıl davranmalıyız?

11/11/2011 12:55:00

yazıları okuyunca dogum yaptıgım günlere döndüm ve yine o sıkıntılı üzücü günleri hatırladım.bend ekızım için cok hassas davranıyordum.onun aglamasına üüzülmesine kıyamıyordum.ama ben hastanedeyken evim  cok kalabalıktı.hastaneden cıktım ev hala kalabalık cocugum hem evin kalabalık olması  hem annesinin yatması kucagıma alamama (sezeryandan dolayı)yanında bebek olması vs.hepsine cok üzüldü.ve dogumdan sonra aramızdakibağ gittikce azaldı.şimdi herşeyi babasından istiyor.yemek yedirmesini uyutmasını gece uyanınca bile babayı istiyor.bu duruma memnun oldugum kadar cok üzüülüyorum.

böyle olması birazda benden kaynaklanıyor.tek cocukk varken cok  anlayışlı biir anneyken ikinci cocukla biraz hırcın sinirli bir anne oldum.
kardeşiiyle arası iyi.sabah uyanınca sedim(selim) nerde diye hemn aramaya başlıyoor.yanına yatıyor.

Ynt: ikinci çocuk geliyo nasıl davranmalıyız?

11/16/2011 21:26:00

Benim de kızlarımın arasında 18 ay var. Hamileyken büyük kızım küçücük haliyle gelir gider karnımı severdi, bebek mi varmış orada dediğimizde bebek der cici yapardı. Bebeğe alınan hiçbir şeyi kıskanmadı ya da tam olarak idrak edemedi bilemiyorum. Kızımdan ilk ayrılışım doğuma gidişim oldu. Sabah o uyurken çıktım, bütün gün ara ara hep ağlamış. Biraz kendime geldiğimde telefonla arayıp iyi olduğumu söylerken bile anne diye ağlıyordu. Sezaryenle doğum yaptığım için yanıma gelmesini, beni yatarken görmesini istememiştim. Eve gittiğimizde ne benim ne de bebeğin yüzüne baktı. Kıskançlıktan çok onu 2 gün bıraktığım için bana kızgındı. Tabii ki biraz yadırgamıştı durumu. Sık sık kucaklayıp hiçbir şeyin değişmediğini göstermeye çalıştık, ilk günler bebeği yanında emzirmedim. Ama hiçbir zaman bebekten uzak tutmadık. Hatta kendisi uzaktan seyrederken gel bakalım beraber altını açalım, üstünü değiştirelim diye çağırırdık. Zamanla önce el ele tutuşmalar sonra da öpüp sıkıştırmalar başladı. Bunlara insani boyutları aşmadıkça sınır koymadık. En büyük kıskançlıklar küçük kızımın iletişime açılmasıyla başladı diyebilirim. Bir de tabii büyük olan da bazı şeyleri daha iyi idrak etmeye başlaması etken oldu. Bazı huylar değişti. Emziği bırakmış olan büyük kızım tekrar küçüğü görüp emziğe başladı falan. Ama genel olarak bakarsak büyük kızım daha toleranslı küçüğe göre. Mesela küçük büyüğü daha çok kıskanır hala.

Ufak ufak cimciklemeler, çekiştirmeler olmadı değil ama biz bunları minimum düzeyde atlattık. İlk günden beri ikisine de birlikte olduğu kadar ayrıca zaman ayırıyoruz. Mesela ben büyük kızımla tiyatroya giderken küçük kızım babasıyla evde oyun oynuyor. Eve döndüğümüzde ayyy seni çok özledimmm diye koşuşturmaları var bir de. :) Birbirlerini özleyecekleri zamanlar yaratıyoruz böylece. Büyüdükçe daha da farklılaştı ilişkileri. Mesela biri cimcikler diğeri saç çekerdi artık birbirlerine şiddet uygulamıyorlar, daha olgun geçiniyorlar. Bir dakikaları diğerini tutmuyor gerçi yine de. Bir bakıyoruz sarmaş dolaş öpücüklere boğuluyorlar bir de bakıyoruz ki ikisi farklı köşelerde küsmüşler. :) Kıskançlıklar illa ki her zaman olacak, önemli olan dengeyi kurabilmek. Şimdiden kolay gelsin. :)


Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
 Aralarında yaş farkı az olan kardeş bebeklerin dünyası

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...