Utanıyorum

05/30/2010 20:11:00

Olay şöyle gelişti. Şimdi Ela yapıştırmalı kitapları çok seviyor. Alıyoruz, sayfadaki yerlerine yapıştırırken çok oyalanıyoruz. Geçen bakıcı ablayla bi kitap almışlar. Akşam oynuyoruz. Ama çıkartmalar o kadar iyi değil. Yerleri güzel değil. Ela şakadan yanağına yapıştırdı. Ben de burnuma yapıştırdım. Sonra o bi tane daha derken yüzümüze bi sürü yapıştırdık, çok komik olduk filan. Sonra ben bendekileri ve ondakileri çıkardım. Uyuduk. Sabah Ela bir tane çıkarma daha çıkartıp yanağına yapıştırmış, üstüne bi tane daha yapıştırmış. Sabah doktor randevumuz vardı eşimle. Ela'yı teyzesine ve eniştesine bırakarak doktora gittik. Geldiğimde beraber yemek yiyorlardı. Dediler ki yanağındaki çıkartmayııı derken ben bakayım diye carrrt diye çektim. Meğer teyzesi çok çıkarmaya çalışmış. Yapışmış. Suyla uğraşmışlar, denemişler filan derken. Anne gel cart diye çek. Hain anne. Kızardı bi de yanağı. İki gündür vicdan azabı çekiyorum. Ne diye çekersin cart diye. Suçluluk psikolojisi bi gün önce izin verdim diye.... Öyle işte. çok üzüldüm. 

Ynt: Utanıyorum

05/30/2010 21:09:00

Hay Allah,insan kendisi canını yakınca çok üzülür bilirim.Canının yanması kötü olmuş ama başka nasıl çıkardı bilemedim.Üzülme diyeceğim üzülür insan bilirim ama yanlız değilsin!!!

Eğlence olsun diye yaptığımız sonra başımıza dert olabiliyor:)

Bir akşam Berk mızıl mızıl bende de sabır taşmak üzere kucağımdayken yoruldum artık yere inmiyor kucakta durmuyor yemek masasının üstüne oturttum.Çok hoşuna gitti masanın üstünde kendince dans etti.Ertesi gün oyuncağını masanın altına atmış annem yazık oyuncağı almaya çalışırken seninki sandalyeye çık ordan masaya annem ucunda yakalamış.Bana bunu söylemedi unutmuş.ben eve geldim Berk sandalyeyi çekti napıyor derken yanındayım ama masaya adım attı ve çıktı birgün önce oynadık diye o kendini alkışlıyor ben de olmaz diye öğretiyorum o an kafama dank etti çünkü,annemi aradım anne dikkat et sandalyeyi kaldırdım dedim.O da gündüzki olayı anlattı çok akıllı nasıl becerdi dedi.Söylemedim söyler miyim :))) Biz ucuz kurtardık çünkü yemek hazırlarken salona gidiveriyor düşünsene masaya çıktığını,ama mama sandalyesine çıkıyor ona da tedbir aldık.hala düşünüyorum masaya oturturken aklım nerdeydi diye

Ynt: Utanıyorum

05/30/2010 22:05:00

Evet aynen öyle oldu:(


Bi de önceki gün kolay çıkıyodu ya hop diye çıkar sandım. Öyle dışardan gelip bi anda sorunu çözme edasıyla sorunu anlamadan yeterince atlamak filan. Çok kızdım kendime. Üf... heder ettim çocuğu.

Ynt: Utanıyorum

05/30/2010 22:18:00

Kıyamam ya,sahne gözümde canlanıyor,heder falan deme artık.Eminim kızarıklık kaybolmuştur.Çabuk toparlıyorlar iyi ki!bazen yapıyoruz öyle anlamadan dinlemeden çünkü gözün sadece çocuğunu görüyor ve en iyisini sen bilirsin edası, (bu cümleyi annem kuruyor bana) Çocuklarımızla birlikte büyüyeceğiz. napalım:)Üzülme artık,lütfen...

Ynt: Utanıyorum

05/30/2010 22:20:00

Ders olsun. Öyle hemen atlamamak lazım.

Ynt: Utanıyorum

05/31/2010 07:55:00

Bu masa  olayı, bana da kendi salaklıklarımdan birini hatırlattı. Düşündükçe kötü olurum hala..
Rüya da 17-18 aylıkken sandalyeyi basamak yapıp masanın üstüne çıkmayı denemeye başlamıştı. O çıkamasın diye sandalyeleri masaya iyice itiyorduk, henüz sandalyeyi çekmeye gücü yetmiyordu. Nasıl olduysa sandalyelerden biri geriye doğru çekili kalmış, masayla arasında da baya bir mesafe var, 30 cm falan bir boşluk. Ben de çamaşır asıyorum. Kafamı bir çevirdim, rüya sandalyenin üstünde ayakta ve masaya çıkmanın hesaplarını yapıyor belli. Ben bir anda panik olup Rüya dur kıpırdama felan deyince, biliyor ya oranın yasak olduğunu, oyun zannedip çığlık atarak yerinde zıplamaya başladı ve masaya doğru bir adım attı. Tabii, boşluğa adım atmış oldu, ben yetişene kadar refleksle ellerini uzattığı için masaya da çarpıp yan tarafa yüzüstü düştü. Bunların hepsi yaklaşık 5 sn içinde oldu. Yerden bir kaldırdım ki, ağzı kan içinde, üst öndeki dişi oluk gibi kanıyor. Normalde çok panik biri sayılmam, ama cidden çok korktum, yüzüne ağzına bişey olacak diye. Hemen yıkadık falan, diş hekimi arkadaşımızı aradık. Allahtan hiçbirşey olmadı, diş de hala sağlam. Ucuz atlattık diyebilirim. Ama çektiğim vizdan azabı anlatılır gibi değil, ertesi gün işyerinde olayı anlatırken hala ağlamaklı oluyordum.


Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Anne - Baba Salaklıkları

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...