kendimi yarış atı gibi hissediyorum:(

<1234>
12/16/2010 22:39:00


hergün sabah 9 aksam 11 mesaim var bi kere,kalk doyur oynat uyut kalksın doyur oynat uyut kalksın doyur baba gelsin bu sefer onu doyur oynasınlar azcık sen mutfaga kac biraz soluklan sonra al babadan yıka emzir uyut ve saatlerimiz 11'i gostersin
ondan sonra babayla iki kelime konus konusma dogruca yataga...

belki sinir bozuklugundan uyuyamama ve internette geceleme..
bi yandan Allah'a şükürler olsun oğluma şimdilik ben bakıyorum ama bi yandan da sabır taşı oldum çatlıycam
bugün çorbasını içmedi diye kendimi mutsuz hissederken kafama dank etti,BEN ŞÖYLE BİR GERİYE ÇEKİLİP BÜYÜK RESME NE ZAMAN BAKICAM YAA

Ynt: kendimi yarış atı gibi hissediyorum:(

12/16/2010 22:46:00

O büyürken, resim de büyüyor:)

Ynt: kendimi yarış atı gibi hissediyorum:(

12/16/2010 22:52:00

benim mesaim de sabah 10 gec 1 bazen 2,3 keyfine göre hanımefendinin...Aynı ben.. Uyuyamanıyorum bazen sabah ezanını duyuyorum :(

Ynt: kendimi yarış atı gibi hissediyorum:(

12/16/2010 22:54:00

:) buna birde iş eklendiğini düşünrsen, ve hatta üstüne ikinci, üçüncü cocuk..

2. cocuk lafından sonra önümü göremez oldum yahu:S

hoş zaten babalarda cocuklar kadar cocuk..

hem onları buyutuyoruz hemde evlatlarımızı..

Ynt: kendimi yarış atı gibi hissediyorum:(

12/16/2010 22:56:00

çalışıyordum bebekle bi sene izne ayrıldım.. Ne kadr isabetli bir karar vemişim kendimi kutluyorum :)

Ynt: kendimi yarış atı gibi hissediyorum:(

12/17/2010 00:25:00

evde kaldığım için değil,işe dönmeyi de hiç özlemedim ve ücretsiz izin büyük bir nimet bunu da can-ı gönülden biliyorum

ve kendimi suçlu hissetmeden bunu da nasıl ifade edeceğimi bilmiyorum ama 24 saaaaaat bebeğimle beraberim ve şu saatte yemek şu saatte meyve şu saatte uyku aman öğünü kaçmasın aman akşam yatarken ne giydireyim tüh daha hiç kitap okumadım oğluma veya yeterince iyi müzik dinletebiliyor muyum

bir gün bir öğünü kaçsa içimde sızısı kalıyo, sürekli oradan buradan linkler kopyalayıp biriktiriyorum daha bi tanesine dönüp doğrudüzgün okuyamadım,hangi oyuncak hangi aktivite  hangi blog derken günler gelip geçiyo
üstelik gerçekten maşallah eren aslında beni hiç üzmeyen bir çocuk,buna ragmen daha fazla mutlu olsun daha çok gülsün ,daha iyi beslensin diye kendime yaptığım işkencenin haddi hesabı yok

gerçekten kendimi ne diye paralıyorum ben?

Ynt: kendimi yarış atı gibi hissediyorum:(

12/17/2010 07:00:00

eren için, anne olduğun için daha ne olsun

Ynt: kendimi yarış atı gibi hissediyorum:(

12/17/2010 09:57:00

herkes bebegi icin kendini paraliyo inan...ben sabah uykusuna bayilirdim simdi 6da ayaktayim butun gun kosusturmacadan gece nasil oluyo anlamiyorum...ama sanirim hala emziriyosun, benimki 9. ayinda kendi istemedi emmeyi inan o gunden sonra cok rahatladim..kiyamadigini biliyorum ama bence emzirmeyi kesersen psikolojik olarak da fiziksel olarak da cok rahatlicaksin.

Ynt: kendimi yarış atı gibi hissediyorum:(

12/17/2010 12:05:00

erenim merhaba.  Mükkemmel olmayı bıraksan, hatta sandığına kaldırsan ve o sandığı da hiç açmasan ? başarabilir misin acaba ?

babies http://www.sinirsizvideoizle.com/tag/babies-izle
adında belgesel tarzında bir video var. 4 ayrı  ülkede aynı zamanlarda doğmuş olan 4 bebeğin doğumu ve gelişimi üzerine
Afrikalı bir bebek
Ortaasyalı bir bebek
Japon
Amerıka

ben izlediğimde en mutlusu afrikalı olanı gibi geldi :) kıçındaki bokun mısır koçanı ile silinmiş olanı yani !!!

Allah sağlık sıhhat versin - her işe yetişmeye 4/4 çalışmayı bırak -  hatta ev işlerini salla
Yavrunun en çok sakin, mutlu, sevgi dolu bir anneye ıhtıyacı var
ben çok cok kitap okumam kızıma / akşam 1 tane belki ya da hiç
muzık ?? kaliteli muzık diye bir şey mi var ?? şu anda ayhan alptekin diye bir şarkıcının "dudakların çok tatli, bal ile mi yikandi" diye bir şarkısı hitimi !!

şunu söyleyebilirim ne olur kendini kasma , onun en önemli/kıymetli oyuncagı sensin unutma . destek alabilecegin, yardımcı olabilecek kimseler varsa da mutlaka çekinmeden yardım iste.

Ynt: kendimi yarış atı gibi hissediyorum:(

12/17/2010 15:14:00

lugesta imredim yorumunu okurken. Mükemmeliyetçi bi kişiyseniz annelikte çok zor oluyor. Herşeye yetişmek elbette mümkün değil. Benim eşim yardımcı olur bana. saolsun annemde her zaman destek herkonuda. Ama yinede rahatlıyamıyorum. söylediklerine çoook hak veriyorum. Yapabilene helal olsun...

Ynt: kendimi yarış atı gibi hissediyorum:(

12/18/2010 00:49:00


yok,kafam feci halde karışmış durumda,çünkü çocuğuma duyduğum his o kadar yoğun ki mantıklı düşünmemi engelliyor

daha 1 yaşında bile olmayan konuşamayan etrafındaki herşeyi benim gibi kavrayamayan bir 'İNSANIN'
sürekli daha çok mutlu olmasını istemek ne derece mantıklı? ve nereye kadar mutlu;bunun sonu yok ki ;atıyorum uyumadığı ve yemek yemediği zamanlarda yani günün 10  saati kahkahalarla gülmesi mi lazım benim kendime dur demem için.

neredeyse çocuk doğdu doğalı ağlamadı sayılır zaten(hastalık vs haric)gak dese su guk dese meme,oyunlar şirinlikler öpmeler sarılmalar gırla ,ama herşeyden ve herkezden en başta kendimden ve kocamdan fedakarlık yapıyorum,(adam attan düşmüşe döndü resmen),çünkü nerede yapmam gerekli olan kadar,nerede gereksiz ve aşırı fedakarlık yaptığımın çizgisi kayboldu gitti,eren 5 aylıkken saç boyatmaya gidecektim sadece bir öğün mama almasın diye 500 milyon verip iki farklı süt sağma makinası aldım (ikisinide birer kere kullanıp beceremedim o ayrı),şimdi bunun gereksiz hatta salakça bi fedakarlık olduğunun farkındayım mesela,sanki bi kere mama alsa nolacak,hatta sütüm olmayabilirdi ve mamayla besleyebilirdim,ne olacağını zannettim ki parayı sokaktan topluyormuş gibi gittim verdim,akıl dışı bir şekilde,bilmiyorum,bunun gibi daha neler var say say bitmez

öte yandan çocuğun psikolojisini geçtim geri kalan bi dünya şey hakkında da çabalamam lazım,yiyecek mesela organik olması vs,şanslıyım kayınvalidem bir çok şeyini köyden yolluyor,bebek organik yiyor sayılır ama onun domatesinden 5 tane ayırıp kocama bi kere menemen yaptım diye bile suçluluk duydum,yok oyuncağı yok bilmemnesi bi senedir kendimize iğne almadık yahu,en son ablama boyayı al gel saçımı boyayalım dedim,son noktadır zaten o.

ve lugesya,mükemmel anne değilim ben mükemmel olmanın yakınından bile geçemem,o kadar çok kriter var ki yetişmem mümkün değil,üstelik insanım bi yerde kendi yaptığım hatalarda var , o yüzden mükemmel anne olamayacağımın farkındayım,benim bi türlü önüne geçemediğim şey çocuğumun mükemmel derecede mutlu,sağlıklı,huzurlu olması isteği..bunun yolu benden veya kimden geçiyorsa artık...

neyse gece gece bunları düşünürken bile yoruldum,Allah bana akıl fikir versin ne diyeyim

<1234>

Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Dert Ortağım Benim

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...