kendimi yarış atı gibi hissediyorum:(

<1234>

Ynt: kendimi yarış atı gibi hissediyorum:(

12/24/2010 08:45:00



re:yükseltur


valla çok haklısın ne diyim,
benim şartlarım şöyle mesela,annem babam yaşlı çocuğu onlara bırakıp bi yere gitmem mümkün değil,kayınvalidemler burada yaşamıyor,eşimin teyzesi var o da şu anda bırakılabilecek durumda değil,belki ilerde...

geriye bi tek ablam kalıyor,aslında erenin sevgilisi,resmen aşk var aralarında ama şimdiye kadar ne zaman bıraksam en çok üç saat sonra ablam telefon etmiştir nerede kaldınız diye, bu her doğumgünü evlilik yıldönümü vs..de tekrarlandı ki aramayacağı bi zaman hiç düşünemiyorum artık,eve geldiğimde de ereni uykusuzluktan harap olmuş bi halde buluyorum,bi şekilde mamayla sallayarak ne olursa olsun uyutmayı beceremiyor
ya da tercih etmiyor (çünkü ereni hiçbi şekilde mutsuz eden olmak istemiyor)ne diyeyim bilemedim

sonuç itibariyle hem hevesimi bitirdi bu olaylar hem de bebeğimi o şekilde bulmak istemediğime karar verdim
yani felekten bi gece çalmak başka baharlara kaldı


eheheh bu arada epey önce yazılmış notuna bir cevap bu,erenim ile başlayan

tabi arada git çocugun üstünü ört etrafı ufak ufak topla derken bi notu anca yarım saatte yazmışım

Ynt: kendimi yarış atı gibi hissediyorum:(

12/24/2010 08:57:00



yahu size ne anlatcam,iki gün önce  çok bunaldığım için kocama telefon ettim gel bizi al yemeğe çıkar öğlen diye,

balgattaki kukla kebaba gittik,oyun ablası var ona bırakıp biz de bi rahat yemek yiyelim diye,tesadüfen eren de aç değildi ben onunla hiç uğraşmadan bi 45 dakika kocamla takıldım:)

anacım gidicez artık,çocuğa gel diyorum kucağıma gelmiyor,babası isteyince ona gidiyor,resmen tavır aldı haspam:)
akşama kadar böyle bi soğukluk sürdü,artık ertesi günü sabah uyanınca bi sevdim bi sevdim anca kendine geldi:)

çocuk bile anlamıyor derdimdeen:)

Ynt: kendimi yarış atı gibi hissediyorum:(

12/24/2010 09:05:00

bir de şenay aklımdan geçeni yazmışsın,ben ikinci çocuk olsun Allah'in izniyle kesin evdeyken bile bakıcı tutucam

yani yatılı bile düşünebilirim eğer kocamı ikna edebilirsem...

valla ben bugünler için çalışıyorum ,belki çocuklarımın geleceği için ayırmam gereken bi para ama akıl ve ruh sağlığı daha önemli:)

Ynt: kendimi yarış atı gibi hissediyorum:(

12/24/2010 11:49:00

KONUYA SONRADAN DAHIL OLACAGIM AMA aynı duyguyu hıssedıyorum ben 9 yıldır gurbette ıdım ılk cocugum bakıcılarda buyudu...yazın tayın ıstedık ve annemın burnunun dıbıne geldım sagolsun annem bakıyor ve uc gun okula gıdıyorum ama ınanın buyuk sehıre gelınce kendımı cok sıkıntıda hıssedıyorum...annem sagolsun bakıtor ama ben hanı bıraz daha bak sunu yapım vs dıyemıyorum ama bır bakıcı olsa dersın kı su saate kadar kalsın bende ısımı yapım...ha burada kızdım esıme cunkı annemın yanına geldık dıye kı o ıstedı hıc yardım etmıyor...bende 15 gunde bır kadın alıyorum artık...
ama buyuk sehır cok karmasa ımıs...esımde cok yogun calısmaya basladı ozel dersler vs vs kendımıze zamn ayıramaz olduk...bende bıraz huyluyum hersey duzgun olacak dıye bu sefer ben yıpranıyorum...cıkıp gezemıyorum anneme ezıyet edıyormusum gıbı vıcdan azabı cekıyorum vs vs...
haaa sunu ılk cocugumda yaptım bunda yapmıyorum cocuk aglardı ben ısı bırakmaz devam ederdım kuzum sonradan susardı..bunda hıc oyle yapmıyorum ama...aman demeye calısyorum...ama soyle saatlerce ınternet basında oturmak , carsı magaza gezmek ıcın canımı verırdım...ılcede ıken zaten gıdemıyordun yer yoktu etkılemıyordu ama gezmeye yer varken gıdılmıyorken ınsan cok uzuluyor...

Ynt: kendimi yarış atı gibi hissediyorum:(

12/24/2010 11:50:00

gerçekten çok zor ama annelikten daha güzel birşey varmı.allah isteyen herkese nasip etsin.

Ynt: kendimi yarış atı gibi hissediyorum:(

12/27/2010 10:33:00



dün ilk kez kayınvalidemlere bırakıp çıktık,yanlız kalmak kocamla bana çok iyi geldi çok güzel bi kahvaltı ve  ardından avm'ye gittik alışveriş için

eren yoktu yanımızda ama sohbet konularımızın hemen hepsi onunla ilgiliydi,eşim bunu sık sık yapmalıyız diyor,benim saat başı arayalım krizlerimi de başarıyla savuşturdu,

6 koca saat erensiz geçti,çok iyi geldi ama en son avm de asansörde 13 aylık bir erkek çocuğu vardı,mam amam mama diyip duran,aynı eren gibi...o an onu o kadar o kadar özledim ki boğazım yumru yumru asansörden zor attım kendimi

akşam ona kavuştuğumzda bize yaptığı şirinliklerin haddi hesabı yoktu yaa,hiç üzmemiş ağlamamış arkamızdan ama bizi görünce resmen sevinçten delirdi ,dünle ilgili burukluk yaşadığım tek şey hiç yemek yememiş olması,yedirememişler,sabah kahvaltısıyla duruyordu yavrucak,bi kere mama vermeyi becerebilmişler o kadar...emzirmeye aldığımda haldır huldur bi saat emdi,
sonra şuydu buydu derken eve geç döndük ve o çok geç yattı

kısaca bozulan bir yemek ve uyku düzeni,biraz nefes alabilmiş bir anne,dünün özeti bu


<1234>

Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Dert Ortağım Benim

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...