İki minik bebiş annelerinin sohbet köşesi

Ynt: İki minik bebiş annelerinin sohbet köşesi

02/04/2011 14:38:00

Elfide, Irmak bizimle iletişime geçtikçe Yağmur'un kıskançlığı arttı, yoksa yani hiç kıskançlığı yoktu. Bir de gün geçtikçe yaşından dolayı Yağmur'un bizim sevgimize, ilgimize, birlikte oynamaya ihtiyacı artıyor, bu yüzden de paylaşmak istemiyor.

Ynt: İki minik bebiş annelerinin sohbet köşesi

02/05/2011 07:27:00

EKOANNE TEŞEKKÜRLER

güzel anneler tekrarlıyorum sorumu hamileliğin son 4 ya da 3 haftası doğumdan sonra da ücretli yıllık ücretsiz derken 6 ay evdeyim

BÜYÜĞÜ BEZDEN DOĞUMDAN ÖNCE Mİ SONRA MI AYIRAYIM

Ynt: İki minik bebiş annelerinin sohbet köşesi

02/05/2011 20:25:00

Bana hep büyük küçüğü kıskanıp tekrar bez bağlatmak ister diyorlar ama ben yaza 2 yaşını geçince çalışmalara başlamak istiyorum. Sizin yaş farkı daha çok ona yorum yapamayacağım.

Ynt: İki minik bebiş annelerinin sohbet köşesi

02/05/2011 22:23:00

slmlar

sonradan atlama olacak benim sohbet köşesine dahil olmam:))  bizim büyük 25aylıkken tuvalet  çalışmalarına başlatmıştık ufaklıkığıda yanı sıra kaynanam alıştırmaya çalıştı,bir süre başlarda ikisinin hoşuna gitti,sonra ufaklık çarketmeye başladı.onu başka zamana  erteledim.şimdilerde ufaklıkta hazırolduğunun işaretlerini veriyor. umarım kısa zamanda hallederiz.

mervesafa sanırım çocuğun hazır olduğunu ne zaman anlarsan işin daha kolay olur. doğumdan önce  ilgileneceğin tek bebek olması çekici görünüyor gibi ama doğum dan sonra da büyük bebek  biraz daha büyümüş olduğu için daha söz anlar cinsten olacak olması işi kolaylaştırır gibi görünüyor. herşekilde kolay gelsin canım.

Ynt: İki minik bebiş annelerinin sohbet köşesi

02/06/2011 16:53:00

teşekkürler yorumlar için
görümcemin ilk iki çocuğunun arası 15 ay
ikisini de 1,5 yaşından sonra hemencecik kurtarmış bezden
bayağı bir gazladı beni doğumdan önce halletmeyi düşünüyorum bu meseleyi
hele bi şu havalar ısınsın
temmuzda 2 yaşına girio oğluş zaten

Ynt: İki minik bebiş annelerinin sohbet köşesi

04/07/2011 09:06:00

Konuyu tekrar güncele taşıyayım.
Genel olarak çocuklarıyla çok mutlu bir anneyim. Onlarla oynamayı vakit geçirmeyi çok seviyorum. Ama bazı gün oluyorki acaip daralıyorum, bunalıyorum. Kaçıp gitmek istiyorum. Bir kaç saatte olsa kafa dinlemek istiyorum. Bugünde öyle günlerden biri. Hava çok güzel. Çocuklarla parka indim geldim ama yetmiyor. Çevremde bana yardım edecek kimse yok. Annem ablamın kızına bakıyor. Kayınvalide evlenmeden rahmetli oldu. Görümceler desen kendi işleri başlarından aşkın. Bir tane ablam var O da çalışıyor. Yani güvenip bırakabileceğim kimse yok. Haftasonu eşime bırakabilirim ama hafta sonu gelince onu da özlemiş oluyorum ve beraber vakit geçirmek istiyorum. Çocuklardan evden kaçayım derken kocamdan kaçmak istemiyorum. Ağustosta iznim bitiyor. Bir taraftan sabırsızlıkla bekliyorum bir taraftanda çocuklarıma kıymıyorum. İşi bırak evde otur diyorum kendime. Çok garip duygular içindeyim.

Yaa hamileler var aramızda korkutmak istemem ama belkide sadece ben hissediyorum bunları. Var mı benim durumumda olan acaba?

Ynt: İki minik bebiş annelerinin sohbet köşesi

04/07/2011 10:13:00

elfide merhaba. bu korkuları genel itibariyle yaşıyoruz zaten. ilk çocuklar olduğundan haliyle nelerle karşılaşacağımıı az-çok biliyoruz:) bazen tek çocukla çıldırma noktasına geliyoruz her annenin mutlaka yaşadığı böyle günler vardır diye tahmin ediyorum. araları az olan çocuklar çok tatlıda olsa anneler için çok yıpratıcı olabiliyor hele sırtındaki yükler fazlaysa... 



okuduğum kitapta muhakkak annenin kendine zaman ayırmasından bahsediyor. bence haftada birde olsa yada 15 te bir yap gene sen bir saat 2 saat eşine bırak çocukları çık biraz nefes al. evet onları çok özlüyoruz ama napalım. buda bizim psikolojik sağlığımız açısından önemli. denemeden nasıl olacağını bilemezsin.

pedagog adem güneş in kitaplarını tercih ediyorum. anadolu pedagojisini uyguluyor. çok faydalanıyorum tavsiye ederim. annelik sanatı isimli kitabı sizin bu sıkıntılarınıza yol gösterebilir. nettende sitesini bulursan soruda sorabilirsin.

4 yaşa kadar çocukların annesinden uzak olmamasını savunuyor. bu ileride ciddi sorunlara sebep olabilir diyor. özellikle annenin çalışma saati çoksa bu daha da zor. iş mi çocuk mu tercihinde eğer mümkünse anne işi bırakmalı diyor. ama tabii zorunlu olan annelerimizde var. Allah onlarada kolaylık versin inş. bende çalışmak istiyorum ama annelik yönüm daha ağır basıyor şuan o yüzden kariyer kısmını bırktım mecburen. ileride ne olur tabii bilemem. annelik kısmım ağır baıyor derken lütfen yanlış anlama kendimden bahsediyorum tercih meselemden. 

anne çalışırsa deneyimli bilgili bir bakıcıya mı yoksa anneanne babaanneye mi bırakılmalı çocuk kısmınada değinmiş çocuk terbiyesinde doğru bilinen yanlışlar isimli kitabında bir bakıcının anneanne babaanne gibi sevgi veremeyeceğini söylemiş. sevginin öğreneceği şeylerden daha önemli bir mevzuu olduğu için eğer anne çalışacaksada böyle imkanı varsa büyüklerine bırakmanın daha doğru olacağını savunmuş. Allah kolaylık versin inşallah. ne diyeyim hepimize. annelik çok güzel ama çok zor. herşeyden önce bizimde psikolojimiz çok önemli. benimde 2 numarayı almama günler kaldı bakalım ben ne yapacağım. gerçi k.valideyle altlı üstlüyüz biz. gebeliğimide yatarak geçirdiğim için oda çoğu zaman çıldırma noktasında. benimde en büyük isteğim hayırlısıyla yavruma kavuşup var gücümle onlara sarılmak evime eşime sarılmak. sağlıksız bir yaşamda çok kötü. 

Ynt: İki minik bebiş annelerinin sohbet köşesi

04/07/2011 10:58:00

:))yazını gülümseyerek okudum:)varmı demene bile gerek yok inan okadar çok kişiyizki aynı şeyleri hisseden.tabi çok olmamız bizi rahatlatıyormu hayır herkesin derdi kendine misali bu.

bende kendimi anlatayım,fazlasıyla sosyal bir hayattan yiğitle birlikte m.ö.sindeki bi hayat oldu o.evim tamamen yarı açık ceza evi misali oldu bana.şehir merkezinde olmadığımdan da en fazla evimize yakın parktı dışarı çıkmamız ,cmt pazar 7/24 çok çalışan bir babayla sadece kırk yılda bir akşam 2saatliğine gezmeye gidilen alışmerkezleride lüksümüz oldu.ama yiğitin sevgisiyle üstesinden gelmeyi başardım bi şekilde sonra tamamen süpriz bir şekilde yiğit daha 1.5yaşındayken tekrar hamile kaldım tam tekrar rahatça gezip tozmaya dahası evde oturup kitap okumaya kendime vakit ayırmaya başlıycaktımki elam dünyaya geldi oda allahın bir lütfu tabiki çocuklarıma aşık bir anneyim onlar için bu hayatı ben seçtim ama doğruya doğru bazennn delircek gibi oluyorum 4duvar arasında sıkışmış deney faresi gibi hiissediyorum deney: elçin ne kadar dayanıklı sinir sistemi ne zaman çökecek:)elanın bebekliğide kışa geldiğinden çok daha fazla eve tıkıldım haliyle,dahası evde ilgilenmem gereken iki bebek varken elçin nasıl kendiyle ilgilensin.bugün kendin için ne yaptın sorusu vardırya ben onu 2.5yıldır yapmadım diyebilirim,gerçi birazda ben böle yapıyorum yoksa yiğiti bikaç saatliğine bırakabiieceğim halamız ve eltim var ama çok zaruri bişe olmadıktan sonra onlarıda yormamak adına bunu yaparken bile çekiniyorum kimseye güvenip yapmadım bu çocukları bakmak benim asli görevim diye düşünüyorum sanıırım.yiğit 2.5yaşını geçti bi kez gittim sinemaya düşünün.kendimi eve kapadım yok üşütmesinler yok hasta olmasınlar yok ağlamasınlar ha bukadar çok şikayet ettim çokmu mutsuzum hayır tabiki hayır,onlar benim canlarım onlar için eve tıkılmak kendinden vazgeçmek ne kelime onlar için ölürüm.

Ynt: İki minik bebiş annelerinin sohbet köşesi

04/07/2011 13:31:00

Geçti kalmadı o  ruh halim. O an doruktaydı. Atlattım.

Gelelim şimdi cevap kısmına Beytiye özel sektörde olsam gözümü kırpmadan kıyardım işime ama ben bir belediyede Kadrolu İşçiyim. Yani yarı memur sayılırım. İşi bıraktığımda keşke dönebilsem geriye çocuklar büyüyene kadar evde kalırım ama maalesef olmuyor. Birçok insanın arayıpta bulamadığı fırsat elimdeyken kaçırmak istemiyorum.  Ama tabi bir yanımda bırak gitsin işi diyor. Ben çalışmaya başlayınca anneanne bakacak yiğenim kreşe yada babaannesine gidecek. Kesinlikle anneanne yada babanneden başkasına baktırmaya karşıyım. Bırakmam o şekilde çocuklarımı.

elcininyigidi ben arada yapıyorum zaten kaçamak ama yetmiyor. İstediğim anda olması gerekiyor. Mesela o mesajı attığım anda birine ihtiyacım vardı.  İnsanın canı her zaman gezmek istemiyor. Ama dediğin gibi arada canın istemesede çıkıp gezmek kafa dinlemek iyi geliyor.

Ynt: İki minik bebiş annelerinin sohbet köşesi

04/07/2011 21:11:00

Yağmur bugünlerde hat safhada yaramaz, Irmak sürekli bağıran bir bebek. Hem memekolik, hem ilgikolik, hem de Yağmur hobi ve fobisi var. :)) 

Çoğu zaman delirecek gibi oluyorum. Sanki artık farklı bir boyutta yaşıyorum, sarhoş gibiyim...  


Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
 Aralarında yaş farkı az olan kardeş bebeklerin dünyası

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...