Nefes Alamadığımı Hissediyorum..

<1234>
08/06/2012 12:49:00

6 yıllık bir evliliğimiz var.2,5yaşında da bir kız çocuğu.Evlendiğim ilk günden beri, eşimin ailesi ile sorunlarım var.Bu sorunlar öylesine yıprattıki en sonunda rahatsızlandım.bi süre psikolojik tedavi gördüm(anksiyete +depresyon).Bu 6 yıl içinde defalarca boşanmanın eşiğine geldik.Eşim bir türlü tavrını koyamadı ailesine karşı.ben şikayet edince bana hakverir gibi konuştu ama arkamdan başka türlü davrandı.Herneyse konu bu değil onlarla ilgili yaşadıklarımı anlatsam eminim birçok insan''yok deve''diyecektir.inanmayan çok olur.bazen ben bile bunlar olmuş olmaz ya beynim bana oyun oynuyor kuruyorum heralde diyorum.okadar yorduki beni bu yaşanalar,itişip kakışmalar.Artık evliliğimiz sırf çocuk için var gibi.bu son zmanlarda yine kendimi güçsüz,tahammülsüz,korkak hissediyorum.Kabuslar görüyorum ve bu kabusların etkisinden gün boyu kurtulamıyorum.Belki hata yapıyorum bilemiyorum ama bu yaşadıklarımdan eşimi sorumlu tutuyorum.kendime bakıyorumda,yaşam enerjim yok ,hiç birşey beni gerçekten mutlu etmiyor.bedeni ve beynimi kaplayan kocaman bi mutsuzluk var.kızım yüzüme bakıp ''anne muttu ol nolur''dediğinde hiç gülmediğimi farkediyorum.en çokta ona hakszlık ettiğim için üzülüyorum.ve ileride benim gibi asık suratlı mutsuz biri olmasını istemiyorum.ama bundan kurtulmak için mücadele edecek enerjiyi bulamıyorum kendimde.kendimi bi kanepeye bırakıp saatlerce günlerce orada öylece kalmak istiyorum:((( 
Ailemden uzakta yaşıyorum,kızımı güwenli bi yere bırakıp bi saat bile kendimle kalma şansım olmuyor.çok zorda kaldığım zmanlarda (hastalıkta)ailemi yanıma çağırıyorum ama hep bir bahaneleri var.eşimin ailesinin bana yaşattıkları,eşimin buna katkıları beni öfkeden çıldırtıyor.önümüz bayram kesin onların yaşadığı şehre gidilecek ama ben istemiyorum.kv sürekli laf sokacak,çcuğa iyi bakamadığım imalarında bulunacak.eşim tatilde olduğu için ,her fırsatta uyuyacak tv izleyec kitap okuyacak.ben çocuğumun peşinde onlarla mücadele edicem.herkes mutlu olacak ama ben yine kahrolucam:(bayramdan kimbilir kaç gün sonra ailemin yanına gidebilicem.bunalrı düşündükçe,canım bin kat daha sıkılıyor.
En acısıda bu hissettiklerimin frakında bile olmayan bi eş.kendine dönük kendinden başka hiç kimseyi düşünmeyen biriyle yinede herşeye rağmen bu yolda yürüyor olmak.Kelimenin tam anlamıyla Nefes alamıyorum.

Ynt: Nefes Alamadığımı Hissediyorum..

08/06/2012 13:04:00

bizim de ortak tek noktamız "oğlumuz". başka birşey paylaşmıyoruz artık. Seni anlıyorum. Ve üzülüyorum.

Ynt: Nefes Alamadığımı Hissediyorum..

08/06/2012 13:05:00

ben sadece çocuk için evliliği sürdürmenin yanlış olduğunu düşünüyorum ki, siz sadece çocuk için evliyiz demişsiniz. eşinizi sevmiyorsanız ve mutlu değilseniz sizi sadece kızınız mı tutuyor o evde? önce siz mutlu olacaksınız ki çocuğunuz da mutlu ve sağlıklı olsun. evliliğin amacı mutlu olmak zaten, bu işlevini yitirince pek manası kalmaz. eşinizin en önemli görevi de sizi ailesine karşı korumak. (tabii makul olaylarda) kendinizi bu kadar sıkmayın. bakın ruh sağlığınızdan bile olmuşsunuz. nasıl mutlu olacaksanız öyle davranın..

Ynt: Nefes Alamadığımı Hissediyorum..

08/06/2012 13:08:00

Kızınızı kreşe vermeyi düşünün bence. Sonra da psikolojik yardım alın. Depresyon bazen içinden çıkılmaz bir duruma gelebiliyor. Ben de ancak yardımla atlabildim. Ayrıca bu kadar büyük dertse gitme, gitmeseniz olmaz mı? Eşinizle sakince konuşup anlatsanız sıkıntılarınızı?

Ynt: Nefes Alamadığımı Hissediyorum..

08/06/2012 13:22:00

Deniz birinin başına geleni okuyor olsaydım eminim bende seninle aynı şeyleri söylerdim.Doğru olan bu çünkü.herkes için en sağlıklısı.bulunduğum durum pekte bunu yapacak cesareti vermiyor bana.belkide ruh halimle alakalıdır.bende çözmye çalışıyorum.teşekkür ederim iyi dileklerin için.
 selencem kreş düşünüyorum hatta düşünüyoruz diyeyim önümüzdeki aylarda göndericem.psikolojik yardım konusuna gelince,  kızıma hamile kalmadan önce almıştım.sonra eşimin çocuk istiyorum diye  diretmelerine dayanamayıp yarıda bırakmıştım.bir yıla yakın ilaç kullandım.tekrarladığının farkındayım .eşimle konuşmak çözüm olmuyor.dinliyor bazı konularda hak veriyor ama sonuç hiç değişmiyorum.

Ynt: Nefes Alamadığımı Hissediyorum..

08/06/2012 13:24:00

İlla ilaca gerek yok, terapi de iyi gelebilir.

Ynt: Nefes Alamadığımı Hissediyorum..

08/06/2012 13:28:00

Bulunduğum yerde terapi alma şansım yoktu o dönem.şimdi nedir durum bilemiyorum.bakıcam artık bir hal çaresine.

Ynt: Nefes Alamadığımı Hissediyorum..

08/06/2012 13:28:00

Bende daha once cocuk icin. Evlilik mi yurutulur diyodum ama is bosanmaya gelince oyle olmuyor cocuk bagliyor seni.yasadiklarini anlayabiliyorm allah yardimcin olsun ams ne olur kizins gulumsemeyi unutma:)

Ynt: Nefes Alamadığımı Hissediyorum..

08/06/2012 13:37:00

kızınızı da alıp bir süre ailenizin yanına gitseniz, ayrı kalmak yarar mı işe acaba ? Yani evi terkediyorum gibi değil de biraz değişiklik olsun diye.

Ynt: Nefes Alamadığımı Hissediyorum..

08/06/2012 13:38:00

Allah yardımcınız olsun. erkekler ne olursa olsun ailelerinin hatalarını görmüyor malesef. sizi yaşadıklarınız değil belki haklıyken haksız duruma düşmek, mağduriyetinizin anlaşılmaması, haksızlık daha çok üzüyordur. bayrama illa sizin de gitmeniz şart mı, bi süre onları görmeseniz iyi gelebilir. bi bahane bulamaz mısınız peki?

Ynt: Nefes Alamadığımı Hissediyorum..

08/06/2012 16:18:00

Madem esinle, sadece cocuk icin birliktesiniz, ben gelmiyorum bu bayram, ailemin yanina gidiyorum deyip, kizinlaailenin yanina gitsen ne olur? Esin cok mu tepki gosterir? Tepki gosterse, ne kadar ileriye gider? Pisman olacagin bir sey yasar misiniz? Ben rahatsizim, kendimi iyi hissetmiyorum diyerek de gidebilirsin ailenin yanina.. bilemiyorum tabi sartlarini..

<1234>

Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Dert Ortağım Benim

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...