Nefes Alamadığımı Hissediyorum..

Ynt: Nefes Alamadığımı Hissediyorum..

08/06/2012 17:29:00

Esim bana hak veriyor ama bir sey yapmiyor demissin.. esinle konussan, onlar senin ailen, elbette goruseceksin ama benim sagligimdan olmama sebep oluyorlar. Seninle evliligimi devam ettirmek istiyorum ama onlarla artik gorusmeyecegim. Torunlarini da arada goturursun, gorurler.. desen? Sevgi ve saygi karsiliklidir. Sana eziyet etmeye haklari yok.

Ynt: Nefes Alamadığımı Hissediyorum..

08/06/2012 18:02:00

avbı ye katılıyorum gıtmıyoorum sen gıt desen ben kızla anneme gıdıyorum desen ne yapar dover mı su cektıgın ızdırap daha mı ıyı .. bence sen bır an once hayatının ıplerını elıne al. kızın su ev oortamında hıc de mutlu degıl onu dusun 

Ynt: Nefes Alamadığımı Hissediyorum..

08/06/2012 18:13:00

Eğer imkan varsa psikolojik destek almak en iyisi. İnsan depresifken üstüne bir acizlik geliyor. Böyle bir mücadele edecek, konuşacak dermanı olmuyor bazen. Bilmiyorum öyle bir durum mu? Sadece kendim öyle moddayken çok enerjisiz olduğumu hatırlıyorum ondan yazdım. Psikolog desteği olursa yavaş yavaş açılıyor insan. Bazen çok pratik önerileri de olabiliyor. Bastırılmış öfke, hakverilmemişlik çok zor. Bilmiyorum ferahlatır mı ama, ülkemizde ne yazık ki, çoğu evlilikte var bu. Ailelerle geçinmek hiç kolay değil. İnsanın anasına babasına tavır koyması da kolay değil. Özellikle problemli baskıcı tiplerse, bir ömür kocanın onlara maruz kaldığını düşünmek belki işe yarar. Yani, en güzeli gidip takmayabilmek ama yapması çok zor. İlişkiler iyiyken bile geriliyor insan. Bir diğer olasılık gitmemek. Gerçekten gitmesen, belki daha huzurlu olursun. 

Ynt: Nefes Alamadığımı Hissediyorum..

08/06/2012 22:35:00

@melekannesi,seni çok iyi anlıyorum.ben de kvlerle beraber alt üst oturuyorum.ilk evlendiğimiz yıllarda ve çocuğum olana kadar eşim ailesi ne derse onu yapan biriydi.şimdi kendi sıkıntılarımı anlatıp olayı değiştirmek istemek.şimdiki durum çok farklı.eşim değil de ben çok değiştim.ben değişince eski sıkıntılar olmuyor artık.asla eşimle ailesi hakkında konuşmuyorum.konuşursam da pozitif yönleri konuşuyorum.ilişkimize onları dahil edip kavgaya sebeb olmuyorum.ayrıca eşimin ailesiyle alt üst oturmamıza rağmen hiç görüşmüyorum.çünki akıl sağlığım gitti,kırıntılarını kurtarmaya çalışıyorum.eşime bu konuda kesin ifadelerle resti çektim.çünki neler olduğunu o da biliyor.kadın ne derse desin geri tepiyor zaten farkındalar da ailelerine bişe diyemeyip eşlerine zulm ediyorlar ki bunun bile farkında değiller.ne varki modundalar hep.bence kesin bi dille,onları görmek istemediğini söyle ve gerekçeleriyle ama, asla kavga laf çatışmalarından uzak dur.nacizane sana diyebileceğim bunlar.çok üzülüyorum anne-baba yüzünden olayların bu duruma gelmesine:(( ben de yaşadığım için çok iyi anlıyorum seni.allah yardımcımız olsun.ama kendini ve kızını bi tek sn savunur,korursun eşinin ailesine karşı. inş herşey güzel olur.

Ynt: Nefes Alamadığımı Hissediyorum..

08/06/2012 23:00:00

Öncelikle teşekkür ediyorum verdiğiniz fikirler için.Öncelikle eşim ,ailesi ile birarada olmayı istemediğimi çok iyi biliyor.oda çok mutlu değil onlarla olduğunda ama şöyle bir durum var ,kv çok şirret bir kadın.ayrı şehirlerde yaşıyoruz ama telefonla bile yetiyor.hani sırf sıçramasın diye insanlar olabildiğince bulaşmamaya gayret ediyor diyeyim size.geçen sene temmuz ayında bir fırtına koptu ,kv ile tartıştım ogünden sonra kendisini aramadım hiç.sadece özel günlerde oğlu aradığında bende görüştüm hepsi bu kadar.aslında bu bayramda benim gitmemem tepkimin hala devam ettiğini gösterecek ve belkide bana karşı eskisi gibi olmaması gereketiğini bi kez daha gösterecek.bilemiyorum:( eşim ruh halimin farkında.bir keresinde ben bunları bunları yaşıyorum iyi değilim dedim bana, doktordan önceki önerisi
 namaza başla geçer hepsi oldu.o noktada aynı pencereden bakmadığımızı bir kez daha anladım.anlayacağınız onun beni anlamasını beklemek benim durumumda gerileme sağlar sadece.o bizi gerçekten kaybetmeden anlamayacak durumun ciddiyetini,anladığındaysa çok geç kalmış olacak.
Bazı arkadaşlar bayramda tatil yapın demiş .bence olabilriliği çok yüksek ama eşim bayramda asla bi yerlere tatile gitmez.
Bugün telefonda atıştık artık konuşmuyoruzda.sahuru beklerken yazıyorum bunları.horul horul uyuyor o.iyice çözümsüzleşiyor durum.ben ondan yardım beklerken,o surat asıp konuşmuyor.

Ynt: Nefes Alamadığımı Hissediyorum..

08/06/2012 23:36:00

Uzaktan gazel okuması kolaydır, o nedenle yanlış bir şey de söylüyor olabilirim. Ama fikrimi söylemedne geçemedim:

Bayramda siz gitmeyin kesinlikle. Eşinize "Eğer torununu görmek istiyorsa, kızı da al git, ben annemin yanına gidiyorum" deyin. Biraz kafanızı dinleyin. Eşiniz muhtemelen kızı götürmedne yalnız gidecektir.

Kavga çıkar diye de çekinmeyin. Çünkü anladığım kadarıyla bu iş boşanmaya doğru gidiyor. O esnada zaten ciddi kavgalar çıkacak demektir bu. Boşanma kavgası çıkana kadar, işe yarar bir kavga çıksın en azından.

Mutsuz olduğunuz yere gitmeyin. İşleri daha da zorlaştırırsınız.

Ynt: Nefes Alamadığımı Hissediyorum..

08/07/2012 13:06:00

Arkadaşlar ben evliliğimi bitirmekten bahsetmiyorum.yaşanan sorunların beni ,ilişkimizi nekadar yıprattığını anlatmaya çalışıyorum.eşimin bu kadar kendine dönük yaşamasından rahatsız olduğumu yazıyorum.tamam kabul öyle şahane bir evlilik değil bizimki ama bizim dışımızdakilerden kaynaklanan sorunlar bu hale getirdi bizi.elbetteki eşimin tavır koyamamasıda etkili oldu.evliliğimi devam ettirme, bu deveyi gütmek niyetindeyim.kızım babasından ayrı büyümemeli,ben kızımı büyütürken yanlız olmamalıyım.eşim kızının büyüdüğünü gün gün görmeli.ben iyi olmak durumundayım .sabah ezanı okunurken kendime şunu sordum.kızıma bu sıkıntıları yaşatmaya hakkım varmı?ellerimi açtım dua ettim .yardım diledim sabır diledim.ve şu kararı verdim.bundan sonra canımı yakanın canını yakıcam.içime atıp yada eşime sarıp bizi yıpratmıyacam.eşimin rahatlığınıda görmezden gelicem.34 yaşına gelmiş biri değişmeyeceğine göre  kendimi öldürmeme gerek yok.uamrım uygulamada sıkıntı yaşamam.

Ynt: Nefes Alamadığımı Hissediyorum..

08/07/2012 18:16:00

melekannesi, yaşadıklarınız o kadar benziyorki eşimin ailesiyle yaşadıklarıma...ben bir çözüm bulamıyorum çünkü eşim ısrarla annesiyle görüşmek zorunda bırakıyor beni. her hafta, inanın artık ben  tahammül edemiyorum. yalnız olmadığınızı diğer arkadaşların da yazdığı gibi ülkemizde ne yazıkki ailesel problemlerin evlilikleri etkilediğini gördüğümü belirtmek istedim. ben de nefes alamıyorum...

Ynt: Nefes Alamadığımı Hissediyorum..

08/09/2012 08:53:00

şu ''şirret kaynana'' olayını iyi bilirim .Bende de var aynısından :) sana çözümü söyleyeyim karşısında dimdik dur .ezilip büzülme.O bir söylüyorsa sen beş söyle.Bu tip kadınları asla alttan almakla güzellikle idare edemezsin.Hır çıkartana kadar damarına basarlar.Hiç korkma emin ol sana tavrı değişecektir.Sen ne yaparsan yap seni takdir etmeyecek onaylamayacak.anladığım kadarıyla oğlunu da.


eş meselesinde hiçbir şey demem.kendi kardeşime 15 yıldır anlatıyorum.artık tek birşeyden eminim: bir kadın kronik olarak mutsuzsa ve çaresizce hayatını değiştirecek bir mucize bekliyorsa o kadının beyni dumura uğruyor.Mantıklı kararlar veremiyor.Kızını kreşe vermek içim bir gün bile beklememeni öneririm.Zaten bir alışma süresi olacak.Kreş olayı rayına oturduktan sonra belki birazcık toparlanırsın.

kolaylıklar diliyorum arkadaşım.

Ynt: Nefes Alamadığımı Hissediyorum..

08/09/2012 08:54:00

lipres çok güzel yazmışşsın.eline sağlık.


Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Dert Ortağım Benim

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...