doğum hikayelerimiz

06/24/2011 09:01:00

Arkadaşlar bebeklerimiz önümüzdeki günlerde hayatımıza gireli tam 1 yıl olucak,ne çabuk geçiyor zaman.Geçen sene bu zamanlar neler yaşıyorduk,hamileliğimiz nasıl geçti,nasıl öğrendik ilk defa,çok bekledik mi uğraştık mı,nasıl doğum yaptık bunları paylaşalım mı?Doğum hikayelerini çok seviyorum ben,doğumgünü ayında anlamlı olur diye düşündüm.

Ynt: doğum hikayelerimiz

06/24/2011 09:07:00

çok gzel düşünmüşsün yeşimcim :)

ben geçen sene  bu zamanlar haşır huşur kaşınıyordum yeşimcim. Gebelik kolastazi diye bi hastalık son 1 ay kala başıma geldi :( geceleri hiç uyuyamıyordum ve sinirden ağlıyordum :( evin heryerleri midye kabukları, tükenmez kalem kapakları, kıl fırçalar.. her yerlerim kanıyordu kaşımaktan öyle böyle değil..normalde cok rahat geçen hamileliğime nazar değmişti sanki..şimdi düşününce fena oldm :(

Ynt: doğum hikayelerimiz

06/24/2011 09:11:00

şekerim anlatayım beeenn:)benim hamilelik çok zor geçti.yürümeyi geçtim ayakta zor duruyordum bütün hamilelik boyunca.hep midem bulandı başım döndü.psikolojim bozuktu hep ağlıyordum kendimi çirkin hissediyordum.sanırım bebeğim beni zehirliyor diyorum.evde zuhal topal izlemekten bir hal olmuştum.hatta benim de çıkasım geldi:)
son 2 ay kala tansiyonun çıktı.preeklemsi oluyordum az kaldı.allahtan doktor tecrübeli çıktıda verdi alfemedleri.
ben tam 22 kilo aldım.tabi yemekten değil ilaçlardan..yavrum kayada ilaçlardan nasibini aldı.soonraa 22 temmuzda doktora gittik.nst,ultrasona bakıldı.daha 2 hafta falan var dediler.bebeğin kilolu olabilir sezeryan olabilirsin dediler.
bende gec rüyamda 2-3 yaşında bisiklete bir bebe gördüm.annecim gel hadi süt vericen
m dedim.

sabah bir sütlaç krizi geldi bana 4 tabak sütlaç yedim.yuh bana:)sonra sabah 10,30 da suyum geldi apar topar hastaneye gittik.suni sancı verdiler ve saat 16.17 de ıslak bağıran birşey geldi.hayatımın en şaşkın,en mutlu,en zor,en süper, en yorucu duygularıydı.işte bööyle yeşimcim.bak tekrar o günlere gittim.ne zormuş o günler:)

Ynt: doğum hikayelerimiz

06/24/2011 09:11:00

aman yarabbi bunu bilmiyordum ben çok fena kaşınmak normal zamanda bile bırak hamileliği.
ben bu zamanlar evdeydim tabi doğum iznine çıkmıştım,o kadar sıcaktı ki havalar gece asla uyuyamıyordum.zaten yarım saatte bir tuvalete kalktığımdan uyku haramdı.öyle kuş gibi oturuyordum geceleri.durmadan puding ve dondurma yiyordum.

Ynt: doğum hikayelerimiz

06/24/2011 09:18:00

ben hamile kaldığımı anladım daha test yapmadan önce,biliyordum göğüslerim şişmişti,bir değişiktim sanki.anlatamıyorum şimdi o hissi.sonra rüyamda bir oğlan çocuğu gördüm nasıl güzeldi,sabah eşime anlattım ben kesin hamileyim dedim.daha evleneli 1 ay olmuş ama hiç beklemiyoruz.bir sürü kist problemi yaşamışım daha önce ameliyat falan olmuşum,hep evlendiğimde tedaviye başlarız bebek için sanırım uğraşırız biraz derdim.ama o da ne Tanrı nın mucizesi kendi kendine,o kadar olumsuz sağlık koşullarına rağmen gelivermiş bize:)) çok şükür ! nasıl şaşırdığımı anlatamam.sonra tabi evde test,çılgınca sevinç,panik,korku,heyecan hepsi karışık bu maceraya başladık.

Ynt: doğum hikayelerimiz

06/24/2011 09:19:00

iranon yazık sana..4 kilo nasıl oldu.ne yedin hamilelikte?maaşallah iyi bakmışsın bebeğine:)

Ynt: doğum hikayelerimiz

06/24/2011 09:22:00

9 ay boyunca her ay kontrollere gidip Noyan'ın büyümesini kımıldamalarını tekmeleriyle geçti. Ne aşerme ne mide bulantısı ne kusma oldu 9 ay boyunca, Çok rahat gebelik. Güzelleşen ve kilo alan bir anne adayı (tam 23 kilo). Son aya kadar çalıştım. 10 temmuz bekleniyordu Noyan bebek.
Son ay her hafta nts ye girdik. Bazen hareketsizdi 2 tatlı yiyiveriyordum, hareketleniyordu.
Ptesi sabahı (5 temmuz) son NTS'ye girdim. Bebek bir ay önce doğum pozisyonuna geçmişken, son ultrason ve nts de Noyan popo üstü tepetaklak dönüvermişti. Ustelık kordonu boynuna dolayarak. Laf aramızda gece yarısı o dönüşü hissettim ve işlerin ters gittiğini anladım. Doğum başladı sanırsam dedim. Meğer kordonla oynarken kıpırcan boynuna hep yakın tutmuş dönerken kordonu da yanında götürmüş.
Son kontroldan sonra (saat 10) hocamız hazırlan sezaryen gözüküyor dedi. 11 de doğdu Noyan. Ben gayet sakin ve kabullendim hemen doktorun rahatlatıcı tavrı karşısında.
Sezaryen sabah 11de gerçekleşti, Akşam 19da ayaktaydım. Ne ağrı ne sızı... (spor yaptıydım 5 ay yüzdüydüm gebeliğimde ona borçluyum kaslarımın güçlülüğünü)
2 gün sonra çıktık.... Eve geldik, annem yoktu.... 5 gün içinde lohusa sendromu başladı bende.. Kv yanımda, bizle yaşıyor ve ben yenilik ve bu beni sürekli isteyen mememden kopmayan varlığa alışamıyordum. Tam 30 gün surat bir karış, depresyon halleri, evde kimseyle konuşmak istememek, annemin hasreti... zor geçti... Hatırlamak bile istemiyorum. 9 ay rüya iken, temmuz ayı tam bir kabustu benim için....
Sonra sonra Noyan'ın dilini anlar oldum, o da benim kokumu tanır oldu....

Ynt: doğum hikayelerimiz

06/24/2011 09:37:00

ben inanılmaz enerjiktim son güne kadar ayağım bile şişmedi o koca karnımla deli gibi yüzüyordum çünkü sadece yüzerken kaşındığımı hissetmiyordum :(

Ynt: doğum hikayelerimiz

06/24/2011 09:39:00

Yüzerek o karnımdaki yükü tamamen unutuyordum. En mutlu anlarım suda geçti ! Haftada 2 sefer havuza gidiyordum. Gitme mikrop kaparsın vs vs dediler. Doktor izin verdi bende gittim vallah :) Deniz yoktu elimin altında .....

Ynt: doğum hikayelerimiz

06/24/2011 09:45:00

Biz de güle oynaya haber verdik hamile olduğumu , baştan her şey çok güzel gidiyordu , her ay kontroller , sağlıklı beslenmeler , yürüyüşler , arada kusmalar falan derken taa ki üçlü teste kadar ; güle oynaya gittiğimiz muayene odasında bağırsak parlaklığı diye bir teşhis çıktı Arda'mda , sonrası 1 hafta kabus , alabildiğine ağlama ben de , eşim bi yandan beni teselli etmeye çalışır , bi yandan da İstanbul'daki ün salmış bütün prof.'lar araştırılıp , randevu almaya çalışmalarız , üfff hatırladıkça hala çok kötü oluyorum , Ve sonunda amniyosentez yaptırışım , insanın hani hiç aklında olmayan şey derler ya işte o zamanlar benim için amniyosentezdi o. Amniyosentez sonrası evde dinlendim ama hala ağlıyorum ben ,ya bi şey çıkarsa diye.... Hızlı sonuç diye bir şey var ondan istemiştik ve sonuçlar 1 hafta içinde gelecekti , ama o 1 hafta geçmek bilmedi bana , ölümdü benim için resmen , her bi şeye ağlıyordum sürekli , gelen sonuçlar %99 doğruluk payı taşıyordu ve hiçbir şey yoktu , o gece inanılmazdı bu sefer sevinçten ağlıyordum .Peki geri kalan ihtimal o da 1 ay sonra gelecekti , ama yavaş yavaş kendime gelmeye başlamıştım artık , bebeklere bakabilmeye , alışveriş mağazalarında dolaşmaya , o 15 günde hiç ama hiçbir şey yapmak istemiyordu canım.. Daha sonra toparlandım ve herşey yine çok güzeldi , alışveriş , kontroller ve 15 temmuz Ardama kavuşmamız , Epidural sezeryan ile doğum yaptım ve o anlar çok ama çok güzeldi .Bu arada 15 Temmuz Arda'nın doğumgünü , 16 Temmuz da evlilik doğumgünümüz bizim , bize en güzel hediyeydi oğlum...

Ynt: doğum hikayelerimiz

06/24/2011 09:52:00

İlk 3 ay kahvaltı da hatta yataktan bile çıkamadan simit yiyerek geçti. Yoksa mide bulantısından kalkamıyordum. Son 2 ay ayak ve bacaklarımdaki şişkinlikle geçti, acayip şiştim ama yine de günlük hayatıma engel olmuyordu boş zamanlarımda sadece uyuduğumu hatırlıyorum. 21 kilo aldım ve hepsini verdim. Beklenen tarih 6 Temmuz'du ve

Nurefşan 4 kiloya yakın görünüyordu bense sezeryandan acayip korkuyordum ama benimki ameliyat korkusu genel bir fobi. Günü geçince o kadar çok yürüdüm ki hiç oturmadım diyebilirim, doktor 1 haftaya gelmezse suni sancıyla doğumu başlatmayı deneriz demişti, 3 gün sonra kontrole gittim bende gaz sancısı gibi birşey acaba ne yedim diye düşünüp hiç doğum sancısı olduğunu kondurmadım:) Doktor muayenede 2 cm açıklık var deyince sancıların başladığını anladım.

Bu arada gittiğim doktor en az 1.5 saatlik mesafeydi trafik varken 3 saati buluyordu ama benim için mutluluğum çok önemliydi ve sadece o doktorla mutluydum. İstanbul'un bir yakasından diğerine geçiyordum, Her kontrolde onca yol gidip gelen azimli bir hamileydim ve bu süre arabayla gerisini siz düşünün.

Sonuçta hemen odaya yattım, hafif bir suni sancı verildi. Sancılar 8 saat sürdü , abartmıyorum sadece NST için yattım ara ara ve full yürüdüm. Gelen geçen inanamıyordu sancı çektiğime, NST'de sancı şiddetini gören hemşire helal olsun çok iyi gidiyorsun diyordu. O şiddette millet kıyameti koparıyormuş ama ben gayet keyifli, güle eğlene çektim sancıları. En son 9 cm de doğumhaneye inerken inlemeye başladım. Doğum mu? 25 dk. sürdü o kısma girmeyelim ıkınma konusunda beceriksiz çıktım, çıktığım an eşime bu senin ilk ve son çocuğun dediğimi hatırlıyorum:))Ama şuan tekrar tekrar doğurasım var:) Doğum acısı mı sancısı mı desem ne desem hiç hatırlamıyorum nasıl birşey olduğunu;)


Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
2010 Temmuz Anneleri Tanışalım

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...