feci aglayasim var nurti :(

<12>
02/11/2013 16:47:00

İpleri öyle bir kacirdim ki artık bilmiyorum ne yapsam. Oğluma güzel hiçbir alışkanlık kazandiramadim. Yemek yemeyi, uyumayi, kurallari ogretemedim.kendinden cok daha küçük cocuklarla ayni kiloda. Kolları bacakları çöp gibi. Hala gecede 1 kez de olsa uyanir.Onu alıp hiçbir yere gitmek istemiyorum çünkü mutlaka mahcup oluyorum davranislarindan..başka annelere bakiyorum, rahatlar keyifliler..çok okudum her konuda hala da okuyorum ama hiç okumayan bir anneden cok daha mutsuz , uykusuz ve tükenmiş durumdayim.

Ynt: feci aglayasim var nurti :(

02/11/2013 17:46:00

Bence birazda hamilelik piskolojisina girmissin.sakin olun biraz bence gayette yetiyorsunuzdur ama her cocuk bir degilki bnde oglumla biyerlere gidemiuorum gittigimde milet gozumun icine bakiyor sanki kalkim diye gibi geliuor;-)ama ben oglumu yaramz huysuz yada zayif diyr hic kndimu suclsmiyorum cunku oda bir birey ne yaparsam yapim yemek istemiyorsa yemicek susmak istmiyorsa susmicak .bence sizde biraz rahat olun unutmayin o nasi davranmak istiyorsa onu yapar .oda birey.

Ynt: feci aglayasim var nurti :(

02/11/2013 18:30:00

Mükkemmel olmaya çalıştıkça daha kötü oluyor bence.çocuğunuza iyi gelmeniz için kendinizi dinlendirin bence

Ynt: feci aglayasim var nurti :(

02/11/2013 18:33:00

asıl sürekli çocugunla bir yerlere git.yaşıtlarının içine sok.inan sen ne yaparsan yap o arkadaşlarıyla insanlarla temasa geçtikçe öğrenecek bunları .birde galiba hamilelik hormonların coşmuş senin :

Ynt: feci aglayasim var nurti :(

02/11/2013 18:38:00

Bencede cocugunuzu cok zorlamayin. Belki inatla yapiyordur. Ve ya sizin hep onu elestirmenizden bikmistir. Bir az rahat olun. Bduzelir insallah. Bir az buyunce ogrenir belki. bir az buyuyunce sakince ustune gitmeden anlatmayida deneyin.. Allah yardim etsin.

Ynt: feci aglayasim var nurti :(

02/11/2013 20:02:00

  • Sizinle komple aynıyız, emın olun. Uyku harıcınde. Kendım baskalarına karsı bu kadar otorıter, prensıplı ıken kıza karsı ne benım ne baskasının tek bır sızu gecmıyor. Her gunum cıle. Her sabah tedırgın ve rahatsız uyanıyorum. Her yemek saatımız bır asabıyet atagı. 7aylıktan berı boyleyız. Tek bır gun, tek bır ogun konusunda yuzum gulmedı. Davranıslar desenız ayyuka cıkmıs. Dogum ıznı sebebıyle evdeyım, kımın cocugu olsa anneyle bır uyum ahenk yakalar sevgısı pekısır bızımkı canıma okuyor. Yuva desen herhangı bır gozle gorunur faydası olmadı. Kardes desen sevıyor gorunumunde ama mutemadıyen besıgını savururcasına sallıyor, gobegıne ındırıyor ya da elını gozune sokuyor. Mınnacık kızımı emzıremıyorum bıle - ona bır emzırme seansı kadar zaman ayırsam canımıza okur. Gecen Persembe pedagogtaydık, sanırım bur sure daha gıderız bu gıdısle...

Ynt: feci aglayasim var nurti :(

02/11/2013 20:15:00

yapmam dediğim heryeyi yaptım inanın,böyle olmasını istemezdim ama hiiiççç üzgün değilim benimkide heryerde haşare gibi ama ben onun haşereliğini seviyorum,sağlıklı ya o bana yetiyor,öyle yada böyle hepsi büyüyor sonuçta elinden geldiğini yap hiçbir anne çocuğunun kötülüğünü istemez ama onlarında bi kişiliği var bi yere kadar yönlendirebiliyosun ondan sonrası bildiğini okuyolar zaten,

Ynt: feci aglayasim var nurti :(

02/11/2013 21:22:00

çok özel durumlar dışında rahat bıraktım oğlumu, uyumak istemiyor mu, uyumasın nasılsa yarım saat sonra kendisi gözlerini ovuşturarak yanıma gelecek ve 2 dk da uyuyacak, yemekmi yemiyor, acıkınca yerr.. bıraktım artık çekmeceleri hergün talan  ediyor.. ben ona asabi davranmadıkça o da bana asabi olmuyor söylediklerimi yapıyor.. dört dörtlük değilim, oğlumda değil ama mutluyuz.. kasmayın birbiriniziiiii.. en güzel günlerdeyiz keyfini çıkarmaya bakın.. ayrıca benim düşüncemde hamilelik psikolojisine girmişsiniz ve 2 çocukla nasıl yaparım travması yaşıyorsunuz.. herkesin yaşayamadığı annelik duygusunu 2.kere yaşayacaksınız, bundan güzeli varmı.. ayrıca hamilelerin duaları kabul olurmuş, dua edin eylül-ekim gibi 2.bebeğin varlığını Allahım banada nasip etsin.. amin..

Ynt: feci aglayasim var nurti :(

02/11/2013 21:42:00

Bugünlerde anlattığınız şeyi öyle içten yaşıyorum ki sürekli düşünüyorum;ben anneliği beceremedim galiba,kızımı çok sevdim ama ona iyi şeyler kazandıramadım.hiç bir zaman isteyerek ,severek yemek yemedi.Yesin de nasıl yerse yesin diye çizgi film izlerken dünyadan kopmuş bir şekilde yemeye alıştırdım onu.kendi kendine uyumayı öğretemedim,hatta kendi yatağında uyumayı bile öğretemedim,iş dolayısıyla babasını sadece haftasonları görebiliyor,böyleyken onunla beraber uyuduk tabi ki ona da alıştı

İki gündür yemeğini önüne koyuyorum,hadi bakalım kendin ye diyorum,tabi ki yemiyor önünden alıyorum,buna ne kadar dayanırım bilmiyorum.o da şakın ne olduğunu anlayamadı yavrum.Artık çok geç mi oldu bilmiyorum ama şansımı deniyorum.derdiniz için olumlu bişey yazamadım özür dilerim,ama gerçekten kendimi kötü hissediyorum.Ne dersiniz bizim için alışkanlıklarını değiştirmek adına bir şans var mı..

Ynt: feci aglayasim var nurti :(

02/11/2013 22:45:00

siz yemek yerken çocuğunuzun da önüne ufak bir porsiyon hazırlayın, kaşık çatalını masaya bırakıp sandalyeye oturmasını sağlayın, sizde kendi tabağınızdan iştahla yemek yiyin, bakın bakalım sizi gördükten sonra yiyormu yemiyormu.. döküp saçmak serbest.. :) o tabaktan yemeye çalışırken ağzına birkaç lokmada siz verebilirseniz karınız.. kolaay gelsin.. (buna birde ananeler uyabilse keşke..)

Ynt: feci aglayasim var nurti :(

02/11/2013 22:50:00

merhaba durumunuza daha doğrusu içinde bulunduğunuz ruh haline üzüldüm ,bence şuan böyle hissetmekte hamileliğinizin ve hormonlarınızdan etkisi var ikinci bebeğin geleceğini düşünüyorsunuz oğlunuzdada bu sorunlar olduğu için doğumdan sonra ne yapacağınzı düşünmek bile belki sizi bu kadar endişelendiriyor ki bence gayet normal şuan böyle düşünmeniz, biz yeni nesil anneler çok okuyoruz çok araştırıyoruz ve belki sırf bu yüzden yetiştirdiğimiz çocuklarımızdan bir türlü memnun olmuyoruz hep birşeyleri eksik yapıyormuşuz hissi oluyor bence hata yapıyoruz annelik doğanın bize sunduğu en güzel duygu belki bukadar okumadan bukadar mükemmeliyetçi olmadan anneliği doğal sürecine bıraksak çocuklarımızda daha mutlu olacak, ben bu mücadeleyi 5 ay önce bıraktım aslında yemek problemi olmayan kızıma sırf şundanda yemesi lazım günlül şu kadar bundanda alması lazım diye çizği film izleterek yemek yedirmeye başladım alıştı tabi sonra döndüm kendi başına hiçbirşey olmadan sofrada niye yemek yemiyor diye çocukla inatlaşmaya ona kızmaya başladım halbuki ona bu alışkanlığı ben kazandırdım bu beniim hatamdı ,uyku konusunda büyüme hormonu şu saatler arasında salgılanıyor aman 1 saat bile eksik almasın hormonunu diye saatlerce odaya kapattım kendimi kızımla ağlamalar ,öfke nöbetleri  inatlaşmalar sinir harbi ne olurdu yani 9 da değilde kendi isteğiyle 10 da yatsa yada 2 yaşına gelmiş çocuk öglen ısrarla uyumak istemeyince yok arkadaş büyümen için beyin gelişim için uykuya ihtiyacın var deyip çocuğu saatlerce ayağımda sallamasan ağlatmasan ne olurdu yani size kendi bulduğum cevabı söyleyim hiç bir şey olmadı artık çoğu zaman öğlen uyumuyor akşamları 10 da yatıyor çünkü inatlaşma bitti yemek canı isterse yiyor istemezse yapıyorum en sevdiği krep meyve salatasını aksamda et meyesin istemiyorsa meyve krep yesin , yada omlet yesin gayette sağlıklı heğsinden önemlisi mutluu  ,bu yüzden artık hırçın değil tabiki kurallarımız var sınırlarımız var ama katı değil esneyebiliyor artık ben onu mutlu edince oda beni mutlu etmeye başladı dışardaki öfke nöbetlerimz ,yerlerde tepinmelerimiz bitti , size tavsiyem bir pedagogdan destek alın çocuklarımızı burnu aksa doktor doktor gezdirıyoruz, bence onların iç dünyası fiziksel şartlarından daha önemli ben kızım 20 aylıkken gittim kızıma yapacağı birsey yoktu bulunduğu yaş itibariyle ama bizi okadar güzel yönlendirdiki doğru sandığımız ne çok yanlışımız varmış anladık çünkü gittimiz uzmanı dinlemeye dediklerini uygulamaya başladıktan sonra kızımıdaki değişimi gördük,uyku sorunu,yeme bozukluğu ,sorunlu davranışlar aslında çocuğun bize kendi bildiği dille anlatmaya çalıştığı içsel sorunları bu konununda uzmanları var bize destek olabilcek bence kendinizi suçlamayı bırakın geçde sayılmaz bunlar düzeltilebilir doğru yol bulunursa en kısa zamanda bir uzmandan yardım alın biraz uzun oldu ama umarım işinize yarar

<12>

Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Dert Ortağım Benim

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...