İnadına devam sorunumuz!

<123456>

Ynt: İnadına devam sorunumuz!

07/21/2011 05:55:00

vermiyoruz ..cvp şu :ama çok ağladı kıyamadım istedi verdm.  anne neden verdnz biz onu  almam gerekn tüm tüyoları aldım uygulucam inşllh :)arda daha 1,5 yaşında ama sizin bu dediklerinizi bizde yaşıyoruz .bizde anneanne babaanne faktörü var biri ne isterse verir biri birazdaha duyarlı bukonuda .bazen eve gleirim ve elinde hiç olmaması gereken bi obje tek tek hepsini okudum ,harika bi konu olmuş nehir

tepki veremiyorum .bazen bunu yapan kv bazen annem ama herikiside ne zorluklara gelip bakıyo bide tepki vermek yapamıyorum işte ama ardanın elinden onu nasıl alıcam yada bi daha isterse ki istiyo nasıl tepki vericem bilemediiğim çok an oluyo ..ünkü çocuk biliyoki ben daha önce aLdım şimdi neden alamıyım ki ağlarsam alıcam vericekler   kan beynime sıçrasada

biryere gittik mi ev oturması olur dışarda oluır hemen heristediği olsun alyım diyo ev ise anlatıyorum oğlum bu bizim değil ,bak annem kırılır sonra yada bak ben sana şunu veryim bunu bırakalım yada gel ellerimizi yıkayalaım yani ilgisini çekmek istiyorum başka yöne ama ağlamak ve bağırmakla son buluyo hadi rezil olmayalım sokkalarda deyip verdiğimizde oluyo

bazen değişk yorumlar alıyorum aslı çok dert etme geçicek o senn çocuun ne kadar baksalarda davranışlarına etki edemezler ok ama ediyolar işte

  


   

Ynt: İnadına devam sorunumuz!

07/21/2011 06:01:00


vazgeçtim bi yazı yazıym dedm olmadı :)burdan yazmak istedim göndermedi sonra bilg yazyım dedm copypast yaptım ble oldum 

üzgünm bayanlar boşuboşuna yazılar abuk subuk halde geldi ama konuyu çok beğendim ben bişeyler yazıym demiştim hepsi bu 

Ynt: İnadına devam sorunumuz!

07/21/2011 06:20:00

Aslı hepimiz hemen hemen aynı şeyleri yaşıyoruz anlıyoruz o yüzden de. Leb demeden leblebi yani :))

Ben 18+ aya kadar hiç ağlatmama, hiç kural koymama taraftarıydım ve öyle de yaptım. Ada ağlamayı sonradan öğrendi ve geçirdiğimiz 18 ay ona sadece şunu öğretmişti ki; annem ve babam ağlamamam için her şeyi yaparlar!

18. aydan sonra da çok kuralcı davrandığımı söyleyemem, sadece belirli konularda net tavırlar koydum ve onun için ağlıyorsa eğer ağlayabileceğini ve bunun işe yaramayacağını öğretmeye çalıştım.

Pusette oturmamak için ağlıyorsa (koşturma hazzı bu dönemde puset düşmanı yapıyor sanırım çocukları o zamana kadar gıkı çıkmazdı zira) pusette oturması gerektiğini, bunun ikimiz için de daha güvenli olduğunu anlatmaya çalıştım. Ağlasa da devam ettim. "ya pusette oturursun ya da bir yere gitmiyoruz" şeklinde tavrımı korudum işe yaradı.

Oto koltuğunda oturmamak için ağlıyorsa "ya oturursun ya da arabadan inmek zorundayız" (allahtan araba delisi bir çocuğum var!)

Bir yerden çıkarken montunu giymek istemiyorsa "ya giyersin ya da burada böyle bekleriz" (ki bunun için yaklaşık bir saat bir alışveriş merkezinin kapısının önünde ağladığını biliyorum)

Yapılması gerekenler böyle böyle oturdu. Asla insanlar ne düşünecek, rezil olacağım ağlamasın demedim. Hatta bir gün teyzenin biri gelip azarlamıştı beni parmak kadar çocuğu neden bu kadar ağlatıyorsun versene ne istiyorsa diye!!

Sıkıntı iki yaşı atlatmakla başladı aslında çünkü yapılmaması gerekenler başladı. Vurmamasını sağlamak, atmamasını sağlamak, almaması gereken şeyleri almamasını sağlamak, yapmaması gerekenleri yapmamasını sağlamak beni zorlamaya başladı.

Tavrımı nasıl ortaya koyacağımı, yapma demeden, kızmadan, gerilmeden, inada bindirmeden nasıl oluşturacağım davranışlarını bilemiyorum çok zorlanıyorum bu konuda. Gerçekten yardıma ihtiyacım vardı. Çok yorgun ve gergin hissediyorum böyle durumlarda kendimi zira...


Ynt: İnadına devam sorunumuz!

07/21/2011 06:36:00

çok güzl özetlemişin canım ..

bizde de durum şuan aynı pusette durmak istemiyo ne kadar konuşma çabama rağmen ki aynı şeyleri sölüyrum bak arda burda yürünmez kalkarsan eve gitmek zorunda kalırız gibi cümleler sarfediypurm ama başarısız :(çünkü arda kalkıyo yada ağlıyo bırakın ağlasın sonuçta canı açımadı cannı yakıcak bişey yapmadım bağırmadım çağırmadım desemde pes ediyoruz ve pusetten iniyo sanırım benm daha sabırlı daha tutarlı olmayı öğrenmem gerek daha yolun başındayım 

araba koltuğunu ghiç sevmiyo 1/2 saat zorla duruyo haıyr ağlasan da almıcam arabada benm yerim burası senn yern orası diyorum oturmamız gerekiyo eline oyuncak yiycek veriyorum ama ağlıyo ve başarıyo herçocuk gibi 

ama kararlıyım öğrenicem ardadan önce kuralına gçre oynamayı :)

bazen sanki başkasıyla konuşur gibi ileriye bakıp konuşuyorum ama sanki cidden karşımdaymış gibi ama laflarım hep ardaya sen sen diye diye konuşuyorum yandan bakıyorum beni dinliyo ve sakinleşmiş yani ona bakarak konuşutğmda böle pürdikkat dinlemiyo mesela ,ama ben kzımış gibi sölenir gibi ardaya söleniyorum ama arda demiyorum sen diyorum srekli ne diceksem bakıyorum beni dnliyo ve inanılmaz sakinlik gelmiş :)


<123456>

Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Ben Olsaydım...

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...