Yalnızlık....

<12>
08/09/2011 18:41:00

Yalnız olmasaydım burada olmazdım sanırım. Sonuna kadar yalnız biriyim evet....

Bir bebeğim olacak, en çok kendim için istedim olmasını ,dünyada tek olduğum duygusundan kurtulmak için en çok belkide. Belki çoğu insana haksızlık ettiğim düşünülebilinir çünkü geniş bir ailem bir eşim ve onunda geniiş bir ailesi ve lise yıllarından kalma tanıdığım 3-5 arkadaşım var. Buna rağmen yalnız olur mu insan ?

Kendime bile anlatamadıklarım var hem de o kadar fazla ki. Konuşmadan anlaşılmak istemek elbette ki aptallık ama korkuyorum konuşmaktan, zayıf yanlarımdan, anlaşılamamaktan, yanlış anlaşılmaktan ve bir çok şeyden. içimde hissettiklerimi sürekli perdelemek zorunda kaldım, sanırım artık istesemde bunu değiştiremem. Hayat arkadaşım, biricik eşim, benden ve sorunlarımdan o kadar habersiz ki. ! Bazen bunu ona da bir şekilde söyler gibi oluyorum ama onu da anladığını sanmıyorum.  Hayatta beni en çok mutlu eden şey "aşk"mış meğerse, onu kaybettiğimden beri daha da büyük bir boşluk var içimde. Evlilik aşkı öldürüyormuş gerçekten de, O üzerinde hayaller kurduğunuz romantik adam çok da uzun sürmeden aşkı yitirebiliyormuş, sanırım aşk sadece kadınlar için var edilmiş bir duygu... 


Güven duygumu arkadaşlıklarımla, arkadaşlıklarımı aşklarımla, aşkımı da evliliğimle kaybettim. Yalnızım... Tek umudum oğlum, belki onun varlığı bana tekrar" hayat yaşamaya değer" düşüncesi kazandırabilir...

Ynt: Yalnızlık....

08/09/2011 19:04:00

Bebeğimin huzurlu olması için kendimi çok zorluyorum, benden etkilendiği aşikar. Ama duygularımında ona geçmesini asla istemem, alt bilinçaltı oluşuyormuş sonuçta. Kimbilir belki de annem hamileyken kendisinde ki aşırı duygusallığı bana bulaştırmıştır. ( hiç duygusal görünmese de içinde saklama olasılığını kim göz ardı edebilir)  

Sonuçta daha epeyce bir zamanı olmasına rağmen ve delicesine korkuyor olmama rağmen bir an önce bebeğime kavuşmak ve sadece ona konuşmak istiyorum. Biliyorum, hayatın anahtarı onun minik,pamuk  ellerinde...

Ynt: Yalnızlık....

08/09/2011 19:53:00

12 yıllık bir flörtün ardından 3 yıl önce evlendik eşimle,deli gibi aşık oldum,eğitimimi,tüm çevremi bir çırpıda sildim bir kez bile pişmanlık sözcüğü çıkmadı ağzımdan,şimdi düşündüğümde o bu fedakarlıkların belki  10 da birini bile yapmadı benim için yada yapmasını gerektirecek bir durum oluşmadı bilemiyorum...3 yıl boyunca ''ya cocugumuzu benden çok severse,benle ilgilenmezse''korkularıyla boğuştum çok zor karar verdim bir çocuğu isteyip istemediğime,eşimi kaybedicekmişim gibi geliyordu çünkü,bir yandanda bir çocuğun sorumluluğu,yeterli olurmuyum endişeleri de cabası...
Amaaa gel gelelim şu anaa,dünyalar tatlısı bir kızım var,gözlerinin içiyle gülüyor,o bir kez güldü mü bütün dertler,tasalar,kötü düşünceler silinip gidiyor,o deli gibi aşık olduğum adamı hala çok seviyorum,ama aşk şekil değiştirdi bende artık kızıma aşığım ,dünyamın merkezinde sadece o var artık,gerisi kendim de dahil olmak üzere teferruat:)) o yüzden sıkmayın canınızı ,su yolunu buluyor bir şekilde;)

Ynt: Yalnızlık....

08/09/2011 20:02:00

gule, ask zayif yanlarini da gostermeyi icermez mi, hatta gercek iliski butun yanlarini gosterdikten sonra olusmaz mi.... adina ask dedigimiz sey bir cekimin adi, bitti dedigimiz ilk heyecanlar olmasin. aslinda daha uzun soluklu, paylastikca sevdikce sevesi gelmez mi insanin.... bence yavas yavas anlatmaya basla, belki onun da anlatacaklari vardir?

Ynt: Yalnızlık....

08/09/2011 20:04:00

gule... eger bu hislerin hamilelikten once de vardiysa yardim almayi dusunmez misin? psikolog veya psikyatr destegi alabilirsin, hayati daha mutlu gormene yardimlari olur. en onemlisi kendini sevmene. neden dersen... ben oncesinde mutsuz yalniz vs hissetmeme ragmen dogum sonrasi agira yakin bir depresyon gecirdim. sen de gecireceksin demek degil bu ama ihtimallere karsi...

Ynt: Yalnızlık....

08/09/2011 20:51:00

gule...hamileliğin verdiği duygusallıktır bu inan.ben de ozguranne gibi düşünüyorum oturup bu duygularını eşinle de paylaşmalısın eminim seni dinleyecek,paylaştıkça da rahatlayıp aslında hissettiklerinin gerçek nedenini göreceksin.sana en büyük destekçin eşindir.bu sıkıcı günlerin bir an önce geçer umarım.

Ynt: Yalnızlık....

08/18/2011 18:35:00

gule'cim bende senin gibi hamileyken çok yalnız ve duygusal dönemler geçirdim. tek temennim kızıma kavuşunca tüm yalnızlıklarımın bitmesiydi.hem korkuyordum yetememekten hemde çok istiyordum anne olmayı. insan sevdiği insandan bi parça olsun istiyor hayatında buda gayet normal.hep allahtan hayırlısını istedim. hakkımda hayırlısıysa bi evladım olsun dedim. evet o gün geldi ve bi kızım oldu. 14 ocak 2011 de.doğum sonrası depresyon varya ben 7 aydır depresyondayım. hayatım alt üst oldu. kızım 4 günlükken başladık hastanelerde kalmaya. önce sarılıktan yattık daha o tam düzelmeden kızımın kalbinde 2 tane delik ve şah damarında darlık olduğunu ve damar kapakçığının sorunlu olduğunu... işte ogünden buyana sağlık problemleriyle boğuşuyoruz.istanbula gittik ameliyat için kapanma var dediler deliğin birinde ameliyat olmadan geldik. şimdi pazartesi günü tekrar gidecez büyük olasılıkla da ameliyat tarihi verecek doktor. Allahım hiç bi anneye yaşatmasın çok zor. anlatılmaz yaşanır. inan saçımı bile taramıyorum. aynı kıyafetle yatıp kalkıyorum. hiç bişey yapmak gelmiyor içimden. yani diceem şuki. herşey gelir geçer önemli olan sağlık. sen dua et sadece allahım sağlıkla kucağına almayı nasip etsin. inan evladımın yüzüne huzurla bakamıyorum bu bir anne için ne demek biliyormusun. yüzüne baktığımda neler geçiyor aklımdan bi bilsen. TÜM ANNELER DUALARINIZI BEKLİYORUM. inşallah doktor ameliyat demez. ve bende biraz olsun rahatlarım. umarım sağlıkla kucağına alırsın bebeğini. herkese sağlıklı günler.

Ynt: Yalnızlık....

08/23/2011 07:43:00

meral-idil , anlattıklarına çok üzüldüm. Allah sağlık versin inşallah bebeğine... insanın başına gelebilecek en büyük üzüntü evladının başına kötü bişi gelmesi olsa gerek... bence hayat boşşş... en önemli varlığımız evlatlarımız.. bebeğine acil şifalar diliyorum... çok çok üzücü bi durum :( ama senin dimdik ayakta olman lazım, sağlam durmalısın dua etmelisin , asla umudunu yitirme...

Ynt: Yalnızlık....

08/23/2011 08:03:00

ah ah hamilelikte yaşanan o yalnızlık duygusunu ben de çok iyi biliyorum..koca 9 ayı koca bir evin içinde nerdeyse tek başıma geçirdim..ailem uzakta eşimse hep çalışıyordu bir gün gelipte seninde canın sıkılıyordur hadi bir gezelim açılırsın demeyi akıl etmedi bile..hamilelik psikolojisi çok farklı oldu bende..hep bir korku hep bir yalnızlık duygusu..eşime karşı bişeyler koptu içimde o dönemde o farkında bile olmadı.. oğlumuz doğduktan sonra hayatımızın anlamı,önceliklerimiz kısacası herşey değişti..eşin bebeğinize aşkla bakarken sende ona bir kez daha aşık olacaksın..erkekler iletişim kurmadan baba olduklarını anlamazlarmış.. bebeğinize dokunduğunuz zaman bambaşka bir şekilde bakacaksınız hayata..bu duygular geçici inan bana..Allah sağlık versin herkesin bebeğine..

Ynt: Yalnızlık....

08/23/2011 08:35:00

meral-idil mevlam bebeğine acil şifalar versin. hiç bir anneyi evladıyla sınamasın..
gülecim ben hamileliğin 9 ayını çalışarak geçirdim. Annemler ve kaynanamlar farkılı şehirlerde burda kimsem yok. doğumdan sonra evde kalmak yanlız kalmak çok koydu bana. ama ben tüm sıkıntımı eşimle paylaştım . tek başına kaldıramazsın hele doğumdan sonraki ilk bir kaç ay zorlu bi süreç lohusa depresyonu inan tek başına atlatılacak bişey değil.. eşini seviyorsun eminim oda seni seviyordur. bizler anneliğin heyecanını yaşarken onlarda babalığın heyecanını bocalamasını yaşıyorlar. ona duyguları anlat. herşeyi üstüne alma.

Ynt: Yalnızlık....

08/23/2011 13:52:00

Allah tüm dua eden annelerden razı olsun.Allah dualarımız kabul etti.çok şükür şuanda ameliyata gerek kalmadı.Acil ameliyat olmasını gerektiren delikte kapanma olmuş tamamen olmasada.2 ay sonra tekrar kontrol dedi.İnş. delikler kapanır.Hepinizin evladıyla mutlu ve sağlıklı günler geçirmesi dileğiyle.Sağlıcakla kalın.

<12>

Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Dert Ortağım Benim

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...