Uzmana danışmak ya da danışmamak?

02/24/2011 11:21:00

Uzmana danışmak fikrine nasıl bakıyorsunuz?

Bu güne dek bebeğiniz/çocuğunuz için başvurduğunuz uzmanlardan olumlu, olumsuz ne tür neticeler aldınız?
Uzmanların ebeveyn-çocuk ilişkisinde yapıcı bir etkisi olduğunu düşünüyor musunuz?

Ynt: Uzmana danışmak ya da danışmamak?

02/24/2011 11:32:00

gerçekten uzmanıysa evet:))

şimdi bu da ne diyebilirsiniz.. 
ben çocuğun psikolojik gelişimine takık bir anneyim,bu nedenle ismini medyada sık sık duyduklarınızdan tutunda bir çok uzmana başvurmuşluğum var.. genel olarak özellikle küçük yaş çocuklarda tecrübe eksikliği, kalıplaşmış düşünce yapıları, anneye yüklenme, küçük ayrıntılardan büyük olaylar yakalayabilecekken bunları teğet geçme gibi durumlarla karşılaştım.doğru kişiyi bulmak çok önemli gerçekten.

Ynt: Uzmana danışmak ya da danışmamak?

02/27/2011 20:38:00

İçimde pek çok annenin uzmanlara güvenmediği ve inanmadığı hissiyatı oluştu. Bunu ve açıklamasını merak ediyorum...

Ynt: Uzmana danışmak ya da danışmamak?

05/20/2011 19:16:00

Uzmanların bilgilerine değer veriyorum. Çünkü o bilgiler, bilimsel araştırmalar sonucunda elde edilmiş bilgiler. Çeşitli deneyler, gözlemler sonucunda.. Hepsi doğru olmayabilir, bilimsel bilgiler de revize ediliyorlar. 


Anneannemin dediklerine de değer veriyorum. Çünkü ondaki bilgiler, binlerce kuşaktır kadınların deneyip, öğrenip, birbirine aktardığı bilgiler. Hepsi doğru olmayabilir, bazı neden sonuç ilişkileri yanlış kurulmuş olabilir, ama hiç birşey bilmeyen biri için işe yararlar. 

İçgüdülerime de güveniyorum. Çünkü onlar, milyonlarca yılda geliştiler, beni ve soyumu devam ettirebilmek için. 

Bebeğimi ilk kucağıma aldığımda, ebe bana bebeği nasıl tutacağımı gösterdi, emzirmeyle ilgili teknik bilgiler verdi. Kendisi anne değildi. Ama anne-bebeklerde yapılan gözlemler sonucunda elde edilen bilgiler ona aktarılmıştı. O bebeğe memeyi tutturdu, ama o yokken ben beceremiyordum, onun dediklerini uygulamaya çalışsam da. Sonra odada yalnız kaldığım bi anda bebeğim ağlamaya başladı. Açtı, onu alıp susturmalıydım. On bana verecek kimse yoktu. Dikişler nedeniyle zorlanarak yataktan kalktım. Sadece şevkatle onu kucağıma aldım, ayaktayken daha göğsüme tuttum. Hiçbirşey düşünmüyordum. Ve oluverdi. Aslında çok kolaymış..


Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
ALTERNATİF ANNE

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...