Hayatımdan 10 yıl gitti.

<12>
06/28/2010 06:12:00

Cuma gecesi misafirlerimiz vardı , yanımıza Defneyi de alıp çay koymak için mutfağa geçmiştik arkadaşımla. Defneyi de altına bir örtü yazıp yere bıraktım , eline de bir tane petibör bisküvi verdim oyalansın diye. 2-3 dk. sonra bir anda öğürmeye başladı gözleri açık ama nefes almıyordu ve hiç tepki evrmiyordu salladım aşağı doğru hemen eşime bağırdım o geldi aldı Defneyi salladı hala bir değişiklik yok nefes almıyor, kaskatı oldu. Eşimin ikinci sallamasıyla başındaki minik tokası ağzından elime düştü. Ama bizimde ömrümüzden 10 yıl gitti eşimle, hala psikolojisinden kurtulabilmiş değilim.
Ertesi gün evde yalnızdık Defne ile müzik eşliğinde zıplayıp dans ediyorduk o kucağımda. Bir anda öksürmeye başladı. Bir önceki gecenin psikolojisiyle kızımı seslenip sarstım bir iki kez, hiç ses gelmeyince - ki ne bekliyorsam artık sanki 10 aylık bebek iyiyim annecim ben diyecek-  yine boğazına bir kaçtı sandım ki bunun mümkünatı yok, ters çevirip kafasını aşağı doğru verdim ve sırtına vurmaya başladım 3-4 kez vurduktan sonra ben ne yapıyorum çocuğun bir şey yutması mümkün değil ki dedim ve kızımı kucağıma aldım yavrum yazık öyle baktı suratıma tabi hiçbir şeyi yok...

Ynt: Hayatımdan 10 yıl gitti.

06/28/2010 06:20:00

hııı, büyük geçmiş olsun. gözlerim doldu.

hiç kendini suçlama, bir anlık bir şey, ne olduğunu anlamıyor insan. En doğru hareketi yapmışsınız. Hoş gittiğim ilk yardım kursunda diyor ki "sallamayın, şunu yapın, bunu yapın. Nasıl yapıcan o anda o telaşla " Sallama da işe yaramış. Tekrar geçmiş olsun

Ynt: Hayatımdan 10 yıl gitti.

06/28/2010 06:28:00

Çok teşekkür ederim, tabi insanın kendisini suçlamaması imkansız.  Ben iki kez ilkyardım kursuna gitmiş ve eğitimini almış olmama rağmen teroikte öğrendiklerimin hiçbirini pratikte uygulamayamadım o telaş içinde. Bunu bir annenin evladı sözkonu iken yapabilmesi için olağanüstü serinkanlı olması lazım sanırım. Zaten elimden ayağımdan canlar gitmiş bağırıpta olayları daha da zorlaştırmamak için kendimi zor tutuyorum- şu an anlatırken bile yine yaşıyor gibiyim ellerim titriyor-
Allah kimseye böyle birşey yaşatmasın...

Ynt: Hayatımdan 10 yıl gitti.

06/28/2010 06:37:00

çok geçmiş olsun Dilek...Okurken yaşadım olayı offff.Hiç serinkanlı olamıyacak bir yapıdayım.Allah tüm çocuklarımızı korusun.Geçmiş olsun tekrar

Ynt: Hayatımdan 10 yıl gitti.

06/28/2010 06:40:00

Teşekkürler Nilberk. Acaba bebekler kaç aya kadar her gördüklerini bilinçsizce ağızlarına götürürler acaba 2 yaşında bir çocuk kafasındakinin toka olduğunu ve yenilmeyecek bir şey olduğunu ayırt edebilir mi?

Ynt: Hayatımdan 10 yıl gitti.

06/28/2010 06:40:00

Teşekkürler Nilberk. Acaba bebekler kaç aya kadar her gördüklerini bilinçsizce ağızlarına götürürler acaba 2 yaşında bir çocuk kafasındakinin toka olduğunu ve yenilmeyecek bir şey olduğunu ayırt edebilir mi?

Ynt: Hayatımdan 10 yıl gitti.

06/28/2010 06:50:00

çok geçmiş olsun, insanın o olayıelip sallaması bile yaşarken kendine önemli bir şey çünkü çocuk söz konusu olduğunda ve aniden olduğunda insan serinkanlılığını kaybedebiliyor.tekrar geçmiş olsun bir daha olmaz inş.

Ynt: Hayatımdan 10 yıl gitti.

06/28/2010 07:13:00

gecmis olsun. okurken bile fena oldum, yasarken sogukkanli olacagimi ben de hic sanmiyorum.
yenmeyecek seyleri agzina almaktan buyuk kizim ne zaman vazgecmisti hatirlayamadim.
cevabi merak ettim ben de.
kucuk kizim hala devam ediyor.

Ynt: Hayatımdan 10 yıl gitti.

06/28/2010 07:22:00

çok çok geçmiş olsun dilekçim umarım bir daha yaşanmaz bu ve benzeri vakalar.

Ynt: Hayatımdan 10 yıl gitti.

06/28/2010 07:28:00

size de gecmis olsun turkuaz.
bu sekilde paylasinca hangi tehlikeli islere kapasiteleri/yatkinliklari oldugunu ogrenmis oluyoruz. ona gore dikkatli davraniriz.

Ynt: Hayatımdan 10 yıl gitti.

06/28/2010 07:32:00

Teşekkürler  arkadaşlar, evet baba serinkanlılığını kaybetmedi ama bir de hissettiklerini ona sormak lazım. Evlenmeden önce birlikte beslediğimiz cinsi nedeniyle (pincher) minki bir köpeğimiz vardı bir gece ben evde yokken boğazına birşey takılmış eşim kucağına alıp sallamış sırtına falan vurmuş ama maalesef tüm çabası boşa çıkmış, köpeğimiz o şekilde eşimin kollarında ölmüştü , ben sadece öldüğünü biliyordum hiç anlatmamıştı o gece yaşadıklarını. Defnenin bu olay olduktan sonra anlattı ilk kez. O anı yaşarken hemen aklına o gelmiş düşünsenize bu sefer kollarındaki kızı...  Yok takmam bundan sonra toka falan. Ama saçları gözlerinin önüne geliyor, kurdela bağladım haftasonu. Bugünde taç alayım bari diyorum.  Allah bakmış turkuazcım tam zamanında yakalamışsın, ayy allah tüm bebekleri korusun senin mesajından da şunu anlıyorum demek ki bebekler 1 yaşını geçtikten sonra da hala her gördüklerini ağızlarına götürmeye devam ediyorlar.

<12>

Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Dert Ortağım Benim

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...