vicdan azabı

Ynt: vicdan azabı

06/11/2010 13:52:00

ahahah, cok guldum ikicocukannesi :))) gercekten kendimi oyle dusundum de:
- annecim bak dokunmak onemlidir, gel bi sarilalim
-- anne senin isin yok mu git sokakta bi kediye falan saril
- annecim gel trencilik oynayalim kagittan balon, undan sekerden portakalli ordek yapalim
-- imdaaat, manyak anne!

Ynt: vicdan azabı

06/11/2010 14:03:00

Çalışma konusundaki vicdan azabım çok çok çok büyük. doğum yaptıktan 35 gün sonra işe döndüm. o zamanlar serbest avukatlık yapıyordum.kendi ofisimdi ve ortağım bana herkes 40'ının çıkmasını beklemiyor diye başlayan iç acıtıcı bir konuşma yapmıştı ve ben ertesi gün işe döndüm. (bu konu onun vicdan azabı oldu mu hiç arada merak ediyorum açıkçası) sonra asla dediğim şeyi yaptım ve oğlumu babanneye emanet ettim. benim doğrularımdan çok uzak bakıldı 1,5 yıl boyunca. hala içim acır o günlerimi düşündükçe. şimdi iş değiştirdim. en azından yasal doğum iznim ve kısa da olsa ücretsiz izin hakkım var (kötünün iyisi) ama imkanın olsa çocuklarım 6 yaşına gelene kadar çalışmazdım. 

oğlumun güncesinde şöyle bir şey yazmıştım bir sene önce

"...o dinmeyen kahkahalardan, o hayran bakışlardan, o minyatür ellerden daha çok istriyoru ruhum. sanki tek elindeki şeker yetmeyen çocuklar gibiyim. ama sonra tokat adliyesinin  tuvaletinde, sivas barosunun kalemm odasındaki halim geliyor gözümün önüne. elinde sarı küçük bir pompa, damla damla süt sağarken gözünde bir damla yaşla. kıyamıyorum sana kıyamıyorum muhtemel minik mucizelere.."

vicdan azabımın göstergesidir bu yazı ve devamı. ben kıyamazken muhtemel mucizeme o mucizeyi gerçekleştirdi ve kendisi geldi. yine başka ellere başka kucaklara emnaet edicem kuzumu ama en azından birkaç ay yanındayım.

dedim ya keşke şartlar farklı olsaydı

Ynt: vicdan azabı

06/11/2010 14:08:00

ah didoba,
beni cok etkiledi.

sizi cok icten kucaklıyorum,
cok cok cok icten.

Ynt: vicdan azabı

06/11/2010 14:11:00

beni de çok etkiledi didoba....canım benim yaaa yüreğime dokundu ... mucizelerinle dolu dolu mutluluk sana

Ynt: vicdan azabı

06/11/2010 14:13:00

offf tuylerim diken diken oldu... tam da keske imkanım olsa bebegime hep ben bakabilsem diye dusunurken...

Ynt: vicdan azabı

06/11/2010 14:13:00

i.ç.a'nın yazdığını okuyunca aklıma yakın bir arkadaşım geldi. Bebeği olduktan 6-7 sonra (yani biraz daha ele avuca gelir, mama alır olduktan sonra) eşiyle anlaşma yapmışlardı. Hafta içi bir akşam eşinin halı saha maçı vardı, kendisi de mutlaka bir akşam dışarı çıkıyordu. Bazen arkadaşlarıyla, bazen kendi başına kafasına göre bir akşam geçiriyordu. Eğer herhangi bir sebepten bir hafta aksarsa sonraki hafta 1 gün kesinkes çıkıyordu.
Belki, böyle birşey uygulanabilir..Hele ki baba da çocukların herbişeyini yapabilecek becerideyse.

Ynt: vicdan azabı

06/11/2010 14:21:00

Şimdi üzüldüm hepinizi üzdüğüm için. ama paylaşmak rahatlatıyor insanı. çok zor günlerdi. haftanın 3 günü gözümü başka şehirde açıyordum. geçti çok şükür. en azından şehir dışı işleri yok artık. sabah 7.30 da evden çıkıp 6.30'da evdeyim. gece oğlumun yanında uyuyorum. daha ne isteyim.

Ynt: vicdan azabı

06/11/2010 14:24:00

oo deniz super bir yol bulmuşsunuz bence :))) işte anne kolaylıklarına örnek aniden beynınde lambalar yanıp enteresan çözümler bulunabiliyor

Ynt: vicdan azabı

06/11/2010 14:39:00

deniz harikasiniz! "kus kondurmak" vardir ya, anneler dunyasinda da "mum yakmak" olsun! kizlarin sorunlarina alternatif cozumler bulmaya calisirken siz gelceksiniz aklima, "mum yakmak"a caliscam ben de.

Ynt: vicdan azabı

06/11/2010 14:41:00

:) olsun bir mum taşımaktan ne olur onca şey taşıyoruz yanımızda :))) tebrikler çok başarılı buldum şahsen ...


Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Dert Ortağım Benim

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...