2-4 YAŞ SORUNLARI

<12>
12/27/2011 16:15:00

Merhaba , davulumdan masallar başlığı altında ben, peyibal ve misscapt , çocuklarımızın bu aralar ne sorunlar yaşadığı ve korkularını vb paylaştık. birbirimize öneriler, bu krizlerle nasıl başa çıkıyoruz birbirmize fikirler verebiliriz diyorum. Çok sevdiğimiz çocuklarımız bazen biız çileden çıkarıyor bazen, en azından paylaşırsak hem rahatlar hemde başka fikirler alabiliriz

Ynt: 2-4 YAŞ SORUNLARI

Ynt: 2-4 YAŞ SORUNLARI

12/27/2011 17:11:00

Merhaba, elimde arkadaşımdan edindiğim çok faydalı bir baş ucu kitabı var, aşağıya linkini koyacağım, linkte de kitap hakkında ufak bir bilgilendirme yazısı var.
Kitap 13 aydan 36 aya kadar her konuyu ele alıyor.

Bu kitapta karanlık korkusu için diyor ki:

'' .......  çocuğunuzun karanlık korkusuyla yüzleşmesini ve en sonunda onu yenmesini sağlayın:

Empati gösterin: ........ Bir çocuk korkularına inanıldığını hissederse, bununla yüzleşmesi daha kolay olur. '' Sen koca bir çocuksun. Koca çocuklar karanlıktan korkmaz.'' demek yerine, '' Karanlık bazen korkutucu görünebilir.'' deyin. Onu karanlık korkusu hakkında konuşturun ve yargılamadan dinleyin.

Işık açın: ........ Kısık ışıkta, oyuncakların ve mobilyaların şekilleri, çocuğunuzun karanlıktaki hayal gücüne bırakıldığında olabileceği kadar tehtitkar değil, tanıdık bir biçimde rahatlatıcıdır. .........., koltuk değnekleri gibi, gece ışığı da oldukça zararsız bir şeydir.

Bir aramaya izin verin: Hayal gücü bu yaşta tam kapasite çalışır. Eğer çocuğunuz yatağın altındaki ejderhalar ya da tuvaletteki canavarlar hakkında konuşmaya devam ediyorsa, yatmadan önce iyice bir arama yapmak faydalı olabilir ya da olmayabilir. ..... Canavarları yüksek sesle ve dramatik bir şekilde korkutmayı da deneyebilirsiniz ('' Bu evin içine girmeye düşünen canavarlar, uzak durun. İçeri girmenize izin vermeyeceğiz!''). Böyle bir yaklaşımın, siz uyurken bile, çocuğunuza evin kontrolünün sizde olduğunu göstermesi umulur.

Koruyuculuk yapacak bir nöbetçi olmasına izin verin: Karanlık korkusu ortaya çıktığında daima orada olamazsınız -ayrıca olmanızda gerekmez. Bu nedenle sizin yerinizi alacak bir nöbetçi saptayın -örneğin cesur bir oyuncak ayı ya da bez bebek. Bu nöbetçinin küçük çocukları koruma konusundaki yeteneğini vurgulayın. .....

Size sığınmasına izin verin: ..... Çocuğunuz korkmuşsa onu teselli edin, bunun yanında bir iki sarılma veya yanına yatma da olabilir. Odayı terkettiğinizde mümkünse çocuğunuz uyuyana kadar sizi duyabileceği mesafede kalın (eğer ebeveynlerinin tıkırtılarını duyarlarsa, küçük çocuklar için karanlık daha az korkutucu olur).

Ama aşırıya kaçmayın: Korkuyu çok önemsemenin olumsuz bir etkisi olabilir. Çocuğu gerçekten endişelenecek bir şey olduğunu düşünmeye sevk edebilir. ....... Korkuları üzerine çok az yorum yapın ama biraz cesaret gösterdiğinde (korkularından sıyrılma çabası), bunu çok önemseyin.

Cesur bir tutum takının: Çocuklar ebeveynlerinin davranışlarını kaparlar. Eğer ebeveynleri karanlıkta rahat görünüyorsa, onlar da rahat olmayı öğrenirler. .....

Hoş tecrübeler olmasına izin verin: Çocuğunuzun odasını emin bir sığınak olarak düşünmesine yardımcı olun, asla onu ceza olarak oraya hapsetmeyin. ... karanlıkta iyi duygularla bağdaştırmasına yardımcı olun. ..... karanlıkta birlikte yatarken, sırayla gözlerinizi kapatın ve en sevdiğiniz şeyleri hayal etmeye çalışın ( bir külah dondurma, sahil, ... ). ...... Aydınlıkta, çocuğunuzun karanlık korkusu hakkında konuşmak ve bu korkuyu yenen çocuklar hakkında kitaplar okumak da faydalı olabilir.

Korkutucu tecrübelere meydan vermeyin: Korku filmleri, şiddet içeren televizyon programları, hayalet kitapları; çocuğunuz yorganın altına girdiği zaman onun hayal gücünü harekete geçirebilir. Korkuyu uyarabileceğini düşündüklerinizi yasaklayın. Ayrıca,
 '' Eğer iyi bir çocuk olmazsan, canavar seni götürür'' gibi sözlerden, ağır cezalardan ve bunlarala tehtit etmekten de kaçının. Tabii ki çocuklar, gözlemci ya da katılımcı olarak bazen gerçek hayatta korkutucu olaylarla karşılaşırlar. Bu yüzden kokutucu tecrübelerin tümünü engelleyemeyiz, ama onları en aza indirgeyip daha sonra da rahatlatıcı olmaya çalışabiliriz. ... ''

Kitabın linki:

http://www.idefix.com/kitap/cocugunuz-buyurken-sizi-neler-bekler-ciltli-arlene-eisenberg/tanim.asp?sid=G7J1J7ARSB8ZX5W5BFD6

Bu kitap elime daha çok yeni geçti. Keşke daha önce edinmiş olup 13 aylıktan itibaren bebeğimi büyütürken bu kitabı kendime rehber edinseydim. Çünkü kitapta yazanlarla, kendi adıma çocuk büyütme sanatına bakış açım o kadar örtüşüyor ki, hiç şüphesiz rehber alabileceğim bir kitap. Tavsiye ederim.

Ynt: 2-4 YAŞ SORUNLARI

12/28/2011 06:45:00

Efe kreşe geçen Mart ayında , 3 yaşında başladı.Bizim için çok sıkıntılı bir dönemdi ve o dönemde yaşananları - aldığımız önlemleri - anne&baba tutumlarını bugulogda yazmıştım.Linkini buraya da koyuyorum, eminim herkes için faydalı bilgiler içeriyordur.Uzman psikiyatristimizin görüşleri ve tavsiyeleri de yer alıyor.

http://www.nurturia.com.tr/bugulog/6f1d1879-38f0-4067-9da4-9ed100f2bb1f/3-yas-kucuk-ergen-davpsikolojik-danis

Benim önerebileceğim kitap '' Çocuğunuza Sınır Koyma '' ki bugulog yazımda da 1. sırada yer alıyor.3-4 yaş dönemi ve sonrasında da eminim çok faydalanacağım bir başucu kitabı.

Bir de sıkıntılı dönemlerde anne-babanın sakin kalabilmesi çok çok önemli.Böyle zamanlarda kendimi rahatlatmak için şöyle düşünüyorum;

Ergenlik dönemimizde 16-20 yaşlar arasında , hepimizin ailemize gıcık olduğumuz, illa dediklerinin tersini yapmak için direndiğimiz,inatlaştığımız bir dönemimiz olmuştur.Şimdi geriye bakınca o dönem yaptıklarımıza anlam veremiyoruz ama o anda nedense bu inatlaşmalar bizim için hayati oluyor.İşte 2-4 yaş dönemine de ben küçük ergenlik dönemi olarak bakıyorum, büyüme sancısı sarıyor çocuklarımızı, kişiliklerini ve tercihlerini kabul ettirmeye çalışıyorlar.Bize kalansa ,bu durumu en iyi şekilde idare etmek ve taviz verilemeyecek kadar önemli konular dışında esnek olabilmek.













































Ynt: 2-4 YAŞ SORUNLARI

12/28/2011 11:35:00

Merhaba, çok teşekkürler Yeşil Anne, peyibal, önerilerinizi dikkate alacağım . Gerçekten çok sabırlı olmak gerekiyor,Ben daha sabırlıyım ama eşim maalesef oğlumuzun büyük insan gibi davranmasını bekliyor, sürekli eşime onun daha 2,5 -3 yaşında bir çocuk olduğunu ve nasıl yaklaşmamız gerektiğini anlatıyorum. hep idare etmek biz bayanlara düşüyor sanırım, hepimize kolay gelsin, çocuk büyütmek dünyanın hem en zor hem güzel şeyi, hepimizi sabır ve yeni yılda sağlıklı ve mutlu günler diliyorum.

Ynt: 2-4 YAŞ SORUNLARI

12/28/2011 11:41:00

Şimdi tekrar bakınca kahkahalarla gülmek istedim kendime; ne güzel anlatmışım sanki herşey çok kolaymış gibi:))))) Yazıp,çizmek gerçekten kolay ama öfke patlamaları yaşayan 2-4 yaş çocuğunuzla yüzyüze kaldığınızda uygulamaya geçmek epey beceri istiyor.Anne-baba olmak hiç kolay değil, hem bir insandan sorumlusunuz hem de onun büyümesine - öğrenmesine - kendisi olmasına fırsat vermek zorundasınız.Çok dengeli omak lazım, umarım bizler de olabiliriz.

Ynt: 2-4 YAŞ SORUNLARI

01/03/2012 08:25:00


Oğlumun vedalaşamamak gibi bir sorunu var ve bu sorun nerdeyse doğduğundan beri var:)))
Parka gittiysek oradan ağlamadan ayrılamıyoruz, arkadaşlarıyla bir oyun alanında oynadıysa ordan ve arkadaşlarından ayrılmamız kabus oluyor hatta o günü bize de kendisine de zehir ediyor.Bunun bir sonu var mı???Ne denediysek olmadı, hala da devam ediyor.

İşin kötü tarafı, ona kalsa hiç ayrılmaz, hatta mekan kapanana kadar orada kalır.Arkadaşlarının evindeysek orada yatacağını , ayrılmayacağını bile söyler.Eminim bıraksak arıza çıkarmadan da kalır.

Bunun dışında ne bir oyuncak, yemek,çikolata ,şeker ne de başka birşey için bu kadar tutturmaz,çabucak unutur..Arkadaşlar ve oyun alanları kabusumuz:))))Var mı bu soruna mucize çözümü olan ???

Ynt: 2-4 YAŞ SORUNLARI

01/03/2012 09:32:00

merhaba, zor bir durum gerçekten. ben küçük yaştan itibaren herşeye bay bay demeye alıştırdım, mesela tv kapanırken tv ye baybay diyoruz, oyuncaklara bay bay diyoruz, alışveriş merkezine, parka yani cansız nesnelere bile bay bay diyerek ayrılıyoruz, şimdi bile dönem dönem öyle yapıyoruz sonrada görüşürüz diyor salıncağa bile. sizde ufak ufak tv ye bay bay görüşürüz, oyunacağa bay bay görüşürüz, hatta odadan odaya geçerken bay bay oda görüşürüz diyerek alıştırma yapsanız belki zamanla oyun parkına ve arkadaşlarına da baybay demeye alışır. Geçen okuldaki bir psikiyatrist bazı çocuklarının bir yere alışma veya mekandan ayrılma ile ilgili sorunları olduğunu bunun birazda çocuğun karekteri olduğunu söylemişti. dediğim gibi işe yararmı bilmiyorum ama küçük şeylere vedalaşmalara alıştırarak sevdiği mekanlardan da vedalaşmaya alışabilir.kolay gelsin umarım en kosa zamanda çözülür. bizimde hala en büyük sorunumuz aşırı inatçılık ve tutturma...güvenlik ve sağlık konuları dışında genelde dediğini yaptırıyor

Ynt: 2-4 YAŞ SORUNLARI

01/11/2012 14:14:00

Peyibalın hatırlatmasıyla bende kendi sorunlarımıza değineyim..
sorun 1: kendi yatağında yatmıyor, hatta birisi olmadan kendi odasına bile gitmiyor.
sorun2: yemeğini kendi yemiyor(patates kızartması, makarna ve köfte dışında tabiki)
sorun3: herkesin ona hediyeler, sürprizler yapmasını istiyor, olmayınca bozuluyor.. daha aklıma gelirse paylaşırım..

Ynt: 2-4 YAŞ SORUNLARI

01/11/2012 14:15:00



Davulumdan Masallar - Ritim çalışmasında 9 ay - 4,5 yaş arası bir çocuk katılımcı yelpazemiz var .Bu gruptaki çocukların genel sorunları;

- İnatlaşmak,tutturmak
- Herşeye ağlamak,mızıldanmak
- Yeni birşeye karşı mesafe koymak ,alıştıktan sonra da ayrılamamak
- Kendi yatağında uyumamak
- Takıntılar ve korkular geliştirmek.Mesela karanlık korkusu, canavarlar gibi hayali varlıklardan korkmak.
- Tuvalet eğitimi
- Yemeğini kendi kendine yememek
- Okula,kreşe gitmek istememek
- Gece terörü de dediğimiz ,aniden çığlık çığlığa ağlayarak uyanmak durumu
- Sabırsız davranmak, mesela bezini bağlattırmamak,mama önlüğü taktırmamak,emziği bırakmamak,anne memesini bırakmamak



Şimdilik aklıma bunlar geldi.

Ynt: 2-4 YAŞ SORUNLARI

01/11/2012 14:29:00

benm kızm gezmyi çok sever  biyere gidecegmzde sabırszlıktn ölür ama kıyafet degiştrmk  pek sevmez  sevdgi biyere gittyse dönmek istemz tutgal gibi yere yapışır:) iştahsz çocuktur secicdir pasta çikolata dayanamz ölcüsüde yoktur  kendi yatagnda yatmayo kardeşinden ötürü b iraz kıskançlık var ama en kısa zamanda çözcem..:)yemegini benm yedirmemi istemz kendi döke döke yer ..:)çok inatcdr bişeyi istiyosa inatla yapar ..:)

<12>

Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
antalya nurturia anneleri

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...