eşim ve kaygılarım

11/25/2011 12:50:00

ne vakit eşimle tartışsak, beni üzdüğünde, kırdığında, incinip ona küstüğümde; bir an onun hayatımda olmadığını düşünürüm. hemen affederim.

ne vakit eşim şehir dışına gitse, başına bir şeyler gelirse diye endişelenirim. kaza yaparsa, eve dönmezse.. senaryolar yazarım.o gelene kadar dualar eder, kendi kendime sözler veririm.yeterki sağsalim dönsün, istediğini yapsın derim içimden..
bir ay önce eşim iş için şehirdışına giderken yolda trafik kazası geçirdi. yağmurlu yolda kaymaya başlayan araba, orta refüje çarpınca havalanıp taklalar atmaya başlamış.öyle feci bir kaza ama şükürler olsun eşimin durumu iyi. emniyet kemerinin sayesinde ciddi bir yaralanması yok. cam kırıkları nedeniyle başında epey bir sıyrık ve kesik vardı. yaklaşık on tane dikiş atıldı. yaralar kapandı.biraz iz kaldı ama önemli değil. yüzüne her baktığımda bana kazayı hatırlatıyor. onu ne kadar sevdiğimi ve şükür etmem gerektiğini hatırlatıyor.
ben hala olayın etkisinden kurtulamadım. ya daha kötüsü olsaydı, ya ......
aklıma gelen başıma mı geldi? arkadaşlarım çekim yasası diyor. sen bunu hep düşündün ve çektin kazayı diyorlar.kaza olduğu gün evden çıkmak üzereydim. bir önceki akşam misafirlerden kalan tabaklar vardı, onlara gözüm takıldı, vaktim yoktu.eşim kaza yaparsa, eve bizden önce birileri gelirse, herhalde birisi bu tabakları makineye yerleştirir diye içimden geçirdim.düşünmemeye çalıştım. ilk defa o gün kaza yapacak düşüncesinden uzaklaşmaya çalıştım. telefon bile etmedim, neredesin diye. 
işte böyle karmaşık duygular içindeydim. kalbimi ferah tutmaya çalıştım. kaygılarımdan uzaklaşmaya çalıştım.sakin olmaya çalıştım.
sonra telefon çaldı. arabayı kaldırıma çarpmış, başına ufak bir dikiş atılıyor, yanına git istersen dedi arkadaşı.önemsiz birşey diye gittim. ama onu acilde kanlar içinde görünce şoka girdim. donup kalmak ne demek ben orda yaşadım. konuşamadım, ağlayamadım, ben ona destek olamadım, onu sevdiğimi söyleyemedim. elini bile tutamadım..
ben o anları hiç unutamıyorum. beni dışarı çıkardılar,sessizce bekledim.boş gözlerle baktım. keşke ağlayıp rahatlayabilseydim ama olmadı..belki burda içimi dökünce rahatlarım diye düşündüm.

Ynt: eşim ve kaygılarım

11/25/2011 13:15:00

çok geçmiş olsun.verilmiş sadakanız varmış gerçekten allah korumuş.bazen kafamıza çok taktığımız şeyler gerçekten başımıza gelebiliyor o yüzden felaket tellalı olmamak lazım.umarım bundan sonra kalbini daha ferah tutabilirsin.....

Ynt: eşim ve kaygılarım

11/25/2011 13:16:00

Öncelikle geçmiş olsun.. İnsan neye hassasiyet gösteriyorsa, kaygılar kişiyi o noktadan yakalıyor.. Düşüncelerin dua yerine geçip gerçekleşmeside artık çok konuşulan ve yaşanan bir durum.. Secret olayı.. Umarım bir an önce kaygılarınızdan kurtulur, eşiniz ve çocuğunuzla birlikte mutlu bir yaşam sürersiniz:)

Ynt: eşim ve kaygılarım

11/25/2011 13:35:00

çok geçmiş olsun...yalnız değilsin dostum.aynı şeyler, düşünceler hemen hemen hepimizi buluyo galiba.kötü şeyler düşünmicem diye şartlandığım zaman bütün felaket senaryoları aklımdan bir bir geçiyo...hele secret i okuduktan sonra(beyin çekim gücü,zihinsel titreşimlerin kuvveti,düşüncelerin yaydığı sinyaller vs vs)hepten paranoyak oldum.bence birazda yanlız kaldığımız zamanlarda bu senaryoları yazıyoruz malesef ...ben dua ettiğim zaman rahatlıyorum. sanada tek tavsiyem bu. iç huzurunu sağla dua ederek vesveselerden kurtul.kurtulalım.Ne diyordu secretta :Zihninizde canlandırabilidiğinizi,ellerinizlede tutabilirsiniz.neden bunu olumlu şekilde yapmayalım...

Ynt: eşim ve kaygılarım

11/25/2011 14:54:00

Çok geçmiş olsun..Benim eşimde kalp krizi geçirdikten sonra aynı kaygılar bende de vardı.(37 yaşında kalp krizi geçirdi,sansı 15 dk da üniversite aciline yetiştirilmesi ve mudahale edilmesiydi)sonrasında ya tatile gittiğimizde olsaydı,ya yolda tek basına olsaydı vs vs kaygılarım bitmedi.Ki normalde cok positif bir insanımdır,hayatla ilgili kaygılarım yoktur.Ama insanın sevdiği olunca iş değişiyor tabi.Hamileyken NLP kursuna gitmiştim.Hocamızla çekim yasası ile ilglide konustugumuzda dua ederken bile hasta olmayayım kaza yapmayayım diye değil,sağlıklı olayım diye yapmak gerekir,isteklerimizi negatifini değil pozitif cümlelerle yapmamız gerektiğini soylemişti.Sonrasında Aykut Onat' ın evrenden torpilim var ve aynalı kitabını okudum,ikiside bana cok iyi geldi.
 Kaygılarımın esiri olmaktan buyuk oranda basardım.Herseyden once guzel şeylere odaklanmaya calıstım,her saglıkla huzurla beraber gecirdiğimiz gün için şükrettim..Anı düşünmeye calıştım,bugun yaptıklarımızı,hepberabersek genelde oglanın etrafında dönüyoruz zaten.O anı dusunmeye calıştım,Kaygıların sonu yok,sonrası için kaygılanmak anı kaçırmaya sebep olmakta..
sevgilerimle..

Ynt: eşim ve kaygılarım

11/25/2011 15:02:00

Biri beni anlatiyor sandim :( Cok gecmis olsun. Benim esim de kucuk kazalar atlatti. Hep sukrediyorum ve beterinden korumasi icin dua ediyorum. Ama yine de kafamda senaryolar yazmaktan kurtulamiyorum. Hatta o senaryolari o anda gozumde canlandiriyorum ve bir anda icim titriyor ya da donup kaliyorum. Esim artik anliyor ve yine neyin simulasyonunu yaptin diye soruyor. Bu sadece esimle ilgili de degil herkesle ve herseyle ilgili. Mesela trafikte giderken birisi onumuze mi kirdi, fren yapip durduk diyelim ben hemen ya duramasaydik diye kafamda simulasyonunu yapip kendimi korkutuyorum. Bu aralar da tabi ki oglumla ilgili senaryolar kafamda hep. Beni korkutan kafamda kurdugumu yasamis gibi hissedip bazen aglayacak seviyeye gelmem. Bu konuda yardim almam gerektigini biliyorum ama psikiyatr disinda birilerinin de yardim edecegine inanmiyorum. Doktora da gitmek istemedigimden boyle takiliyorum kendi kendime. Neyse diyecegim su ki yalniz degilsiniz :(

Ynt: eşim ve kaygılarım

11/25/2011 15:14:00

Ben gerçekten bazen insanın aklına geleni başına getirdiğine inanıyorum ya da tam tersi insan başına geleceği için takıyordur bu da ayrı bir varsayım tabi.

Büyük geçmiş olsun. Allah bir daha yaşatmasın, göstermesin. Ben de benzer şeyleri hissederim, endişe, evham, aklıma kötü şeyler gelir.

Yazın çocuklarmdan biri çok ama çok büyük bir kaza atlattı, Allah bize acıdı, bağışladı kuzumu, ben de durup durup o günü hatırlıyorum. İnsan etkisinden kurtulamıyor. İnsan o travmadan sonra ki ben hala aynı durumdayım, duygularımı dışa vuramıyorum.

Ynt: eşim ve kaygılarım

11/25/2011 18:02:00

çok geçmiş olsun..Allah tekrar yaşatmasın..hissettiklerinizi okurken tıpkı ben dedim...bazen paranoyak olduğumu sanıyordum ama değilmişim..benim gibi başkaları da varmış..eşim öğretmen,Ağrıda yaşıyoruz..ailem ist.da bazen çok özlediğimde,çok sıkıldığımda ist.a gitmek isterim.ama o kadar berbat hissediyorum ki kendimi,sanki ist.a gittiğimde eşimi yalnız bıraktığımda başına birşey gelecekmiş gibi..ne gidersem orda mutlu olabiliyorum ne kalırsam burda..gerçi,benim sorunum biraz mutlu olmaktan korkmak sanırım..küçükken derlerdi,çok gülersen çok ağlarsın..sağlığım,huzurum yerinde,mutlu bir evliliğim,birde bebeğim var..hep bu kadarı bir arada olmaz,başına birşey gelir hepsi uçar gider diye beklemedeyim sanki..

Ynt: eşim ve kaygılarım

11/25/2011 18:08:00

çok geçmiş olsun.Allah daima beterinden korusun.sizin bolcakouşup rahatlamaya ihtiyacınız var.kaygıalrını insan konuşa konuşa atlatır.kimin rahatlattığına inanırsanız onunla konuşun bol bol.bir arkadaş,kardeş,akraba,psikolog...her kim olursa....hepimziin belli endişeleri tabiki var ama sizinkiler sizi oldukça üzüyor anlaşılan.en kısa zamanda kaygılarınızdan uzaklaşmanız dileğiyle...mutlu günlerrr


Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Dert Ortağım Benim

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...