İZİNSİZ EŞYA ALMA....

04/25/2012 09:01:00

Soru: İyi günler Hocam. Ben Allah’a şükür 4 çocuk annesiyim. 9 ve 6 yaşlarında kızlarım, 5 yaşında ve 5 aylık oğullarım var. Yaşım 27. Hocam size 6 yaşın yeni doldurmuş kızımla alakalı soru sormak istiyorum. Yeni okula başlayan kızım bir seneden fazladır yalanlar söylüyor almak istediği şeyi izinsiz alabiliyor. Ben başlarda hayal gücü kuvvetli diye ona masal anlattırıyordum. Çok güzel anlatıyor. Hocam okula başladığında hiç bir arkadaşının eşyasını alma diye konuştum. Geçenlerde çantasından kalemler çıktı. Sorduğumda “x” arkadaşım verdi, işte şöyle şöyle oldu diye süsleyerek anlattı. Arkadaşına sorsam seninle aynı cevabı verir mi dediğimde “y” arkadaş vermişti diye 3 kez fikrini değiştirdi. Böyle durumlarda ne yapmalıyım? Oğlumla kızım arasında 14 ay var. Tırnak da yiyor. Aslında açık cesur gibi dursa da çok narin hassas bir çocuktur. Aile toplantılarına da başladık. Ne yapabilirim? Teşekkür ederim

Cevap: Kızınız hakkında yazdıklarınıza göre kızınızın üzerinde baskı var, ya da kızınız içindekileri rahat dışarı çıkaramıyor. İzinsiz eşya alma, yalan ve tırnak yeme baskı sonucunda çıkan davranışlardır. Belki siz belki eşiniz kızınıza daha geniş bir alan bırakın yalan söylemeye gerek bile kalmasın. Eyvah çocuğum yalan söylüyor 2 - Pedagog Adem Güneş

Henüz yedi yaş dönemine gelmemiş, olaylara soyut boyutta bakan çocukların yalan söylemesi (ki aslında söyledikleri yalan değil, başka dünyaya ait gözlemlerini aktarmasıdır) gayet normaldir. Bir veli olarak, yapılması gereken en önemli şey, çocuğun anlattıkları şeyleri “sessizce” ve “can kulağı ile dinlemek” ve onunla ufuk dünyasındaki gelişimini, “söyle bakim... neden yalan söylüyorsun?” gibi sözlerle kırmamalıdır...
Gerçeğe ait olmayan şeyleri söyleyen çocuklar, hayal dünyasının genişliği ölçüsünde, anlattıkları şeyleri daha da abartabilirler, anlatılanlara “gülmeden” ve anlattıkları olayları “hafife almadan” dinlemelidir.
Yeri gelmişken, tıpkı yalan söylediği zannedilen çocuklar gibi, hırsızlık yaptığı zannedilen çocuklardaki anne baba hassasiyetine de değinmekte fayda var olduğunu düşünüyoruz...
Eyvah, çocuğum hırsızlık yapıyor...
Birçok çocuk, okulda arkdaşları ile oynadıkları oyuncakları veya arkadaşının oyuncakları, alıp cebine koyar (veya saklayarak) evine götürmek ister. Neden?
Yukarıdaki izahlardan da anlaşılacağı gibi, 7 yaşına kadar çocuklar, ahlaki gelişim dönemini tamamlamamış/başlamamıştır. Onlar için her şey caizdir. Her şey kendisine aittir ve dünyadaki her şey kendisi için vardır.
Çocuk okuldan alıp getirdiği oyuncağı ne çalma niyeti ile almış, ne de başkasının malına el koyma niyeti ile cebine koymuştur. 7 yaş grubundan küçük çocuklar için başkasının malı diye bir şey yoktur. Çocuğun çevresindeki herşey, çocuğundur. Üçüncü bir şahısa ait bir şey yoktur... O yüzden çocuklar, okuldaki oyuncakları, arkdaşının eşyalarını çok rahatlıkla alır, ceplerine koyar ve getirir oynayabilirler...
Peki ne yapmalı?
Böylesi durumdaki bir anne-baba, asla “sen hırsızlık mı yaptın?” şeklinde yaklaşmamalıdır. Zira, bütün dünyanın kendisi için yaratıldığını düşünen çocuğa böyle yaklaşmak, çocuğun “ufku”nun daralmasına sebep olabildiği gibi, çocuğun pasif kelime hazinesine bir “çirkin kelime” olan “hırsızlık” kelimesi de eklenmektedir. Çocuklar hafızalarına ekledikleri her kelimenin somut bir karşılığını da arar ve örneklendirme metodu ile her kelimeyi, bir eşya ile özdeşleştirirler. Böylelikle, pasif kelime hazinesine kayıt olan, “sen hırsız mısın?” cümlesinde geçen, “hırsız” ile “ben” kelimeleri birleşecek ve çocuk, ileriki yaşlarda ne zaman “hırsız” kelimesini duysa, kendisini hatırlayacak, yüzü kızaracak ve belki de kendini savunacaktır...
Yedi yaş altındaki çocuklarda, başkasının eşyasını alıp getirme davranışı bulunan çocukların velileri asla paniğe kapılmamalı, çocuğun elindeki oyuncağın aslında başka birine ait olduğu, belki de o oyuncağın sahibinin, oyuncağını arıyor olabileceğini ve eğer bulamaz ise de çok üzülebileceğini, anlatılmalıdır. Böylelikle, hem “hırsızlık” gibi pasif kelime hafızasında, negatif tesir oluşturacak bu kelimeden uzak kalınmış olunur, hem de çocuğun sosyalleşmesine katkı sağlamış olunur.
Özet olarak;
1- Çocuklar büyükler gibi yalan söylemezler. Hiçbir insan doğuştan yalancı değildir. Çocuklar, rüya, hayal ve gerçeği ayırt edemedikleri için, bazen olmadık şeyleri anlatırlar –ki bu çok sağlıklı bir gelişmenin işaretidir. Eğer çocuk 7 yaş civarını geçtiği halde hala yalan söylüyorsa, bu çocuk ile ciddi olarak ilgilenmeli, gerekirse bir pedagog ile görüşülmelidir.
2- Çocuklar, dünyadaki her şeyin kendilerine ait olduğunu düşünür. Arkadaşının oyuncağı da, okuldaki oyuncaklar da, yedi yaş altı çocuklar kendisine ait zannedebilirler. Bu yüzden, çocukların bu dönemi rahat atlatmaları için sakin ve “dinleyici bir dost” olmada fayda vardır. 


Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
ANADOLU PEDAGOJİSİ

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...