Annelik halleri(m)iz

<12345>
04/20/2010 13:37:00

O akşamüstü biraz mızmızdı Ada. Gündüz uykusunu eve dönerken arabada 45 dakika olarak yapmış ve uykusunu tam alamadığı için, aksam yemek filan yememiş, krize girip olmadık seylere ağlamıştı. Sonra bir ara saat yedi buçuk civarı gibi yatmak istedi, gitti yattı yatağına, perdeleri filan kapattırdı bana, "otur burda" diye yanındaki taburede oturmamı istedi, sonra basladı anlatmaya.

A: abi, abla, okula dit

Önce ne oluyor dedim, sonra evin karşısındaki okul geldi aklıma, onu seyretmeyi çok sever pencereden, arada dedesi bahçesine filan da götürür, ben de sohbetine dahil oldum.

E: abiler ablalar okula giderler, evet, annecim.

A: abi, abla, okula dit, oyna oyna, yemek

E: evet oyun da oynarlar okulda, yemek yerler, başka ne yaparlar adacım?

A: ders

A: büyü, büyü, okula dit (büyü büyü derken pat pat eliyle göğsüne vurdu)

Bu muhabbet bir süre daha sürdü, bıcır bıcır, yatıyor yatağında, sakinleşti böyle muhabbet edince, sonra yatağında yarım saat kitap okudu. Perdeler yine kapalı kaldı ama ışıklar açıldı sadece.

"Titap" istedi sırasıyla kitaplığından, o okudukça ben içlendim, büyüyecek okula gidecek filan. Garip şey. Anne olmak, evlat olmak, bebek olmak, çocuk olmak...

Çok acayip bir şeymiş böyle muhabbet etmek, daha çok başındayız yolun ama ben içlendim o gün epey. Öncesinde Montessori okul toplantısına gitmiştim. Onun da etkisiyle, böyle üst üste okul mevzusu filan acayip hissettim. Kendimi öyle yaşlı demeyeyim de pek olgun hissetmiyorum ben bu annelik konusunda. Yani çocukken "anne"mi ve "anne"leri gördüğüm yer, Ada'nın şu an bana baktığı ve olduğum yer midir bilemiyorum. Sanki öyle değilmiş gibi, sanki ben daha kendim çok küçücükmüşüm gibi, bir tuhaf annelik halleri. Ama gencim güzelim o ayrı :)

Yaşlı hissetmek değil aslında. Yaşlı hissetmek şöyle bir şey benim için. Eskiden bir gece sabahlasam (iş, eğlence vs) ertesi gün çakı gibi işe gider, lay loy çalışır, yine sabahlayabilirdim. Ya da tatillerde öylesine yatmak yerine haldur huldur dalış yapar, fıldır fıldır gezerdim. Şimdi bunlardan birini yapsam takip eden üç gün kendime gelemiyorum. Tatil mümkünse deniz kıyısında bir şezlongda kitabımı okumaktan ibaret olabiliyor benim için. Bu anlamda elbet yaşlandım,fiziksel olarak eskisi gibi dayanıklı enerjik zinde değilim. Gözlerimin etrafı kırışmadı belki ama göz kapaklarım ağırlaştı, saçım da beyaz yok belki ama saçlarım parlaklığını yitirdi. Bir şekilde bedenim yaşlandı. Bunu yadsıyamam. 20'li yaşlardaki halimle elbet aşık atamam.

Benim bahsettiğim daha ziyade yaşın getirdiği olgunluk ve orada olma durumu. Annem benden 10 yaş daha genç doğurmuş. Bilinçli bir şekilde onu "anne" olarak gördüğüm yaşlarda muhtemelen benim şu andaki halimden kat kat daha gençti, ama daha anneydi. Aslında söylemek istediğim durum bu. Çocuğun anneyi gördüğü yer ve annenin kendini gördüğü yer arasındaki fark daha çok. Yani ben hala Ada ile büyüdüğümü hissediyorum, bazen sorguluyorum annem bunu hissetmiş midir diye? Onların çok daha farklı kaygıları vardı, ve muhtemelen böyle düşünseller değildi takıldıkları ama ne bileyim o da kendi annesine böyle bakmış mıdır hiç zamanında, hatırlamasa da... Meraktayım. Annanemin neredeyse annemden de 10 yaş küçük anne olduğu düşünülürse annemin de belki farklı ama aynı eksende sorgulamaları olmuş mudur?

Ben çok yazarım bu annelim hallerim konusunda. Bitmez sorgulamalar :) Ama bir başlangıç olsun bize...

Ynt: Annelik halleri(m)iz

04/22/2010 20:45:00

ben de esra ne yazmis okuyim diye girdim ama kalkmis, tuh...

Ynt: Annelik halleri(m)iz

06/09/2010 07:36:00

Yazı yayında yeniden ;)

Ynt: Annelik halleri(m)iz

06/09/2010 07:43:00

Esra dediklerin çok ilginç. Benim annem de benden 10 yaş genç anne olmuş, ama daha oturaklı, daha anneymiş. Ya da ben öyle hatırlıyorum. Daha dediğim dedikmiş çocukları konusunda. Evi de daha iyi çekip çeviriyormuş tabi. Gerçi bende ""becerikli"" anne çocuğu olma sendromu var. Annemin yaptıklarını yapamam hayatta diye korktum annelikten. Ben bazen anne miyim, yoksa kendimi çocuk olarak mı görüyorum karıştırıyorum.


(Bu arada dün gece Ela uyandı ve uyumadı saatlerce ve perişanım bugün. Bizim yatakta yattı, boynum, belim, sırtım tutulmuş uyandım)

Ynt: Annelik halleri(m)iz

06/09/2010 07:51:00

Bende de "çocuğu için hayatını feda eden anne" sendromu var desem.

(diş mi Ela'nın halleri? bugün fırsat bulursan lütfen dinlen)

Ynt: Annelik halleri(m)iz

06/09/2010 07:55:00

Benim annem de 3. çocuğunu doğurduğunda benim yaşımdaymış.3. kardeşle benim aramda 13 yaş var.
 Çok da disiplinli,otoriter bir anneydi, gözleriyle idare ederdi bizi ve babanemlerle oturuyorduk.
Ben el kadar bebeye bağırdım kaç kere,ölüyorum vicdan azabından.

Ynt: Annelik halleri(m)iz

06/09/2010 07:58:00

Benimki aslında annem gibi anne olmayı istemek ya da istememek arasındaki farktan ziyade, benim çocukken onu gördüğüm "anne" kimliği ile, kendimi gördüğüm "anne" kimliğim arasındaki yeri anlama çabası.

Hani şöyle özetleyeyim aslında. "Anne kimdir?"in karşılığı ben miyim diye soruyorum kendime :)

Ynt: Annelik halleri(m)iz

06/09/2010 08:03:00

Ela'nın doğduğu günü ve bugünü kıyaslarsak... Zamanla "anne" diyince aklıma daha çok "ben" gelir oldum. Etrafta annneeeeiiieee diye bağıran biri olması bu işi kolaylaştırdı:)

 

Ynt: Annelik halleri(m)iz

06/09/2010 08:41:00

Evet anne kimdir diye sordugunda karşılığı sensin, biziz :) bana göre. Aynı hislerle kızımın gözlerine baktığım çok oluyor . Bu ANNE nin içerik anlamının çok çok derin , uçsuz bucaksız bir derya olmasından kaynaklanıyor gibi.  Bizim ANNE kalıbımızla bizim annelerimize baktığımız ANNE kalıbı arasında farklar var.

çocugu için hayatını feda eden anne sendromu bende de var ama olmasını istemedigim bir sendrom bu ama yok etmeyi başarabilir miyim hiç bilmiyorum

Ama kızımın yüreğinde gözlerinde olmak istediğim  Annelik durumu var - Sevgi alışverişini mukemmel derecede sağlayabilen/onu koruyan/kollayan/onunla zıplayan/ paylaşabilen bir anne..ha hatta bıcır ve fırlama

Ynt: Annelik halleri(m)iz

06/09/2010 08:49:00

Bende de mevcut derken? Annen, sen?

Ynt: Annelik halleri(m)iz

06/09/2010 09:25:00

Evet evet, ananeler, babaneler de birey olmuş:)

<12345>

Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Dert Ortağım Benim

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...