Annelik halleri(m)iz

Ynt: Annelik halleri(m)iz

06/09/2010 11:16:00

amin dedim lugesya.

Ynt: Annelik halleri(m)iz

06/09/2010 11:18:00

Amin lugesya amin.

Ynt: Annelik halleri(m)iz

06/09/2010 11:19:00

esra, basak, tesekkurler desteginiz icin:)) Bir de bende bu aralar şu var: kızıma daha çok bağlanıyorum. Artık tepki veriyor, gülüyor filan ya. Oyuncak bebek modundan çıktı, adam oluyor ya, daha eğlenceli olmaya başladı annelik. İlk günlerde şöyle düşünüyordum: ( ayy çok kötü bir itiraf olacak ama önceden söyleyeyim valla kızımı çoook seviyorum- ) Bu annelik-babalık müessesinin bir deadline'ni yok..Ölünceye kadar mahkumsun, yandık:)))

Şu "anne olunca anlarsın" lafı, anne olduktan sonra bana ne koydu. Dedim ki, artık mümkün değil anneme kızamam, bağıramam, bir evlat yetiştirmek ne zormuş. Hiçbir şey beklemeden, karşılıksız bir sevgi ile bakıyorsun. Uykusuz kalıyorsun, yemiyor, yediriyorsun filan (bakınız: ek gıda zamanı bebege mama hazırlama, kendisi de bebeğinden arta kalanları yiyen anneler). anneme kızamıyorum, mümkün değil, olmuyor. Kayınvalideme de çok çok daha az kızıyorum:)))) (kötü gelinim ne yapayım:)

Ynt: Annelik halleri(m)iz

06/09/2010 11:31:00

ben bile kayınvalideme daha az kızdım:)
ne zormuş cidden,hele ilk 6 ay,alllahım neydi o günler yaaa,6 aydan sonra hergeçen gün daha kolay.

Ynt: Annelik halleri(m)iz

06/09/2010 11:43:00

"Anne olunca anlarsın" kesinlikle katılıyorum.Ama her annenin farklı yapısını da bir kenara koyarak sadece duygu konusunda katılıyorum.

Süt konusunda 25 gün için lafını bile etmem:)))

kayınvalide konusunda kızmayın kardeşim,ben oğlumu doğurunca ilk 2 ay kendi annemi anlamak yerine kayınvalidemle empati kurdum çünkü o da anne! üstelik oğluna neden kıyamadığı konusunda daha daha iyi anladım bakış açım daha bir farklılaştı.

hala daha bizim durumumuz malum (k.validem hasta) eşime kızdığım veya çok sinirlendiğim durumlarda çoğu zaman özellikle yüksek ses kullandığım  zamanlarda "ayyy yazık anasının kuzusu o da" deyip sarılırım eşime hep (allahım ne olur oğluma çektirmesin kimse diye dua ederim) böylece hatası yanına kar kalır.

Ayrıca ilk oturduğumuz ev çocuk yuvasına çok yakındı yine 2 ay evde olduğum için kafayı sıyırıp ordan çocuk evlat edinmeliyim diye tutturmuştum koşullarım müsait olsa hala içimdedir.Ölüm korkusu sarmıştı beni hala çok korkarım senaryo yazar hıçkıra hıçkıra ağlarım.

Maddi imkanım yerinde olsaydı bile ya sonra gönderemezsem diye (dayımın ölümünde kuzenimde yaşadık çünkü) özel okul fikrine karşı çıkarım

Ben kendi kendime kaldığımda "annelilk hallerim" de acayip duygusal ve korku doluyum bu annelik halim mi benim biraz çatlak olmamdan mı bilmem ,çünkü bir garip hal daha; doğurdum anneme sarılamıyorum ya yarın sarılamazsam diye düşünüp ağlayıp sımsıkı sarılıyordum lohusalık beni daha da manyak etmişti şimdi az manyağım:)

Ama artık "ye evladım"diyen annemi dinleyip yiyiyorum onun sofrasında çünkü yedirdi mi mutlu olan annelerden olduğum için ( Allahım affet inatla niye yemedim o zamanlar herkesin kendi midesi derdim bi de ne üzermişim şimdi anladım)

Şu günlerde kızsam da anneme, anne olduğum için çok kızamıyorum ,başımızdan eksik olmasınlar hep var olsunlar sağlıklı olsunlar çok seviyorum anne seni iyi ki varsın ve bana iyi gelen nurturia anneleri sizi de çok seviyorum

Ynt: Annelik halleri(m)iz

06/09/2010 12:24:00

korsan post : video = babies filmi bence :)

Ynt: Annelik halleri(m)iz

06/09/2010 12:56:00

Aaa aynı başlıklı benim de bir yazım vardı :)
http://www.ikizanneleri.net/yazar_yazi.asp?id=863&g=1

Bir önceki daha önceki nesille en büyük farkımız yetiştirilişimiz bence. Bir önceki veya daha önceki nesillerde kızlar ev hanımı-anne olarak yetiştirilmiş. Böyle görmüşler, böyle bilmişler. Bizden bir önceki ve benim çevrem için biz ise okumak için. Ben Tıp fakültesini geç bitirdim. Öğrencilik hayatım 28 yaşında bitti. Başka bölümde okusam 22 yaşında bitecekti. Yani belki de çoğumuzun annesinin anne olduğu yaşta. Ben 28 yaşında evlendiğimde teyzem "ama daha çok küçüksün" diye ağlamıştı :))) Benim evlendiğim yaşta annemin 3, teyzemin 2 çocuğu vardı :)
Öğrenciyken ev işi hemen hiç yapmadım. Hala da sevmem. Yemek yapmayı aileden ayrı kalınca öğrendim. Hem annemin iş yaptırmamasından hem de ben heveslenip yapmaya çalışsam da şevk kırmasından kaynaklı. Ama annem benim ortaokul lisede okuduğum yaşta kardeşlerine bakıyormuş, köyde yetiştiği için köy işleri yapıyormuş. Ufak kardeşim veya etrafımda ufak çocuk olmadığı için hastanedeki bebekler hariç bebek bakımını ben kendi çocuklarımla öğrendim.
Benim annem gibi olmam mümkün değil. İstemem de zaten. Çok fedakar olmasından dolayı değil. Annemin çok sinirli bir yapısı olmasından.
Çoğu kişi anne olunca anladım diyor ya. Ben anne olunca anlamadım. Önceden anne olunca annemi anlayacağıma dair ümidim vardı en azından. Benim de 3 çocuğum var. Çalışıyorum. Tamam ev işi, hatta yemek yapmıyorum. Ama gerekirse onu da yaparım. Her ne olursa olsun ben gene de annelikten zevk almaya çalışıyorum. Çocuklara karşı sonsuz olmasa bile çok sabır gösteriyorum. Hatta bugüne kadar benden offf dediğimi duyan olmadı. Herşeyin düzgün olmasına gerek yok. Herşeyin temiz olmasına da. Ama evimin huzurlu olması gerekli.


Ynt: Annelik halleri(m)iz

06/09/2010 13:18:00

selamlar,

ben de bütün yazılanları tek tek okudum, (hızınıza yetişemiyorum, bu halimle hiç iş yapamıyorum, bir de herşeyi takip etsem nasıl olur kimbilir :)) bazı duyguların bu kadar ortak olması ne kadar enteresan. Ben ilk 5 ay Rüya'ya bakıp 5 ayın sonunda işe başlamıştım. Zaten başka seçeneğim yoktu, ama büyük bir rahatlama hissettiğimi itiraf etmem lazım. Çünkü evde tam mesai çocuk bakmak gerçekten çok çok zor bir iş bence, ben yapamazdım...işe gelmek herşeye rağmen kendine ait bir zaman, başka şeylerle ilgilenebilmek demek. mutlu anne = mutlu çocuk denklemine ben de inanıyorum..ben ne kadar huzurlu ve keyifliysem Rüya da öyle oluyor.

Uyurken seyretme mevzusu çok ilgimi çekti :) çünkü Rüya'yı bazen gerçekten sarıp sarmalayıp içime sokasım geliyor..eminim anlıyorsunuz ne demek istediğimi..hatta bazen (bebekken daha fazlaydı) fiziksel bir yeme isteği uyanıyor içimde..o zamanlarda koltuğa yatırıp ısırıp öpüp gıdıklıyorum heryerini, kıkır kıkır ölüyor bizim bıdık :)) Bazen de uyuduktan sonra 3-5 dk seyredip sonra aman uyanır deyip kaçıyorum hemen...

Ama bazen de o kadar bunalıyorum ki, şööle 1-2 saat birisi alsa gitse, kafa dinlesem, boş boş tv ye baksam derken buluyorum kendimi..vicdan azabı çekiyordum, bu yazılanları okuyunca çekmeme gerek yokmuş anladım :)) O yüzden eve arkadaşlar felan geldiğinde direk satıyorum rüyayı..zaten sosyal bir çocuk hemen kaynaşır herkesle. ben de o arada 2 satır oturacak fırsat buluyorum...

ben hep çocuğum olunca annem gibi olmayacağım derdim..şimdi düşünüyorum, bi kötülüğü yok aslında kadıncağızın hatta ne zorluklarla 3 çocuk büyütmüş aslında ama yine de bazı davranışlarını felan hala sorgularım. anne olunca anladım mı? evet anladım pek çok şeyi ama bu yine de yanlışları görmezden gelmemi sağlamıyor maalesef.

EsraEA ya katılıyorum..onlar tümüyle farklı bir jenerasyon..çoğunluğu ev kadını, ve zaten hayattaki en büyük amacı evlenip çocuk büyütmek ve etrafından/kendi annesinden gördüğünü yapmak. en azından benimkiler böyleydi..oysa biz öncelikle okuyup kendi hayatlarımızı kurmaya çalışıp geç evlenip geç çocuk yapmışız..benim doğurduğum yaşta annemin 3 tane çocuğu varmış en küçüğü 2 yaşında (ben)...dolayısıyla çocukla/evle/eşimizle kurduğumuz ilişki bambaşka.

şu video'yu ben de istesem çok ayıp olur mu :)

Ynt: Annelik halleri(m)iz

06/09/2010 13:33:00

Bana da denk gelmedi öyle beceriklisi:P

Ynt: Annelik halleri(m)iz

06/10/2010 08:44:00

.


Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Dert Ortağım Benim

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...