bitme noktası...

<123>
06/16/2010 18:11:00

bitme noktası neresi?söyleyebilir misiniz bana?içimin dolup taştığı hiç kimseye aralayamadığım içimi dökemediğim bir anın kollarında ihtiyacım var anlamaya ve anlaşılmaya...doğum iznindeyim ve bebeğime bakmaya çalışıyorum.araştırıyorum,soruyorum,okuyorum...inanılmaz meraklıyım bu anlamda...ama bunları uygulama noktasında mı eksiğim var yoksa bebeğim mi zor bir bebek ya da eşim mi zor bir eş ya da ben mi çok yargılayıcıyım?inanın bilmiyorum...kızım için herşeyin en iyisini yapmaya çalışıyorum bütün anneler gibi.doktor kontrollerinde gelişimi iyi diyor doktor ama ben kiminle karşılaşsam bebeğin zayıf,iyi bakmamışsın v.s.,v.s...artık ben bunalıma girdim bebeğime yetemediğimi ve iyi bir anne olamdığımı düşünüyorum.herşeyle mücadele etmeyi seven ben hiçbirşeyi yetiştiremiyorum,mükemmelliyetçi bir yapım olduğu için hiç birşeyi yeterli yapamadığımı düşünüyorum.kendimi yıpratıyorum farkındayım ama bu anlamda kendimi kontrol etmekte zorlanıyorum.bebeğim zor bütün enrjimi alıyor,düzeni bozulmasın diye dışarı da pek fazla çıkaramıyorum.ama buna rağmen başarılı olamıyorum.gece ile gündüzü karıştırıyorum inan uykusuzluk,sütümün yetmeyeceği düşünceleri allakpullak ediyor beni....ben mi yaşıyorum bunları sadece yoksa sizde yaşıyor musunuz zaman zaman..iyi bir şeyler duymaya ihtiyacım var....

Ynt: bitme noktası...

06/16/2010 18:26:00

Vaktim yok yazıcak ama görünce geçemedim bişi demeden.... http://ozguranne.blogspot.com/2009/05/5-ay-doktor-kontrolu.html


Ynt: bitme noktası...

06/16/2010 18:27:00

Bahargülce, insan nasıl yoruluyor, nasıl en çok sevdiği şeyden yorulup uzaklaşmak istiyor bazen. Tüm anlattıkların gayet normal hisler. Kolay mı bir bebeğe 24 saat bakım vermek.. Kolay mı bambaşka bir hayatta bulmak kendini...  İstanbul'da mısın? Kahve içmek dertleşmek ister misin?

Ynt: bitme noktası...

06/16/2010 18:43:00

okudum özgürannem teşekkür ederim
sadeceanne,insan üstüne titredikçe aksi mi olıuyor herşeyin hala anlamış değilim.bazen insan nefes almak istiyor ve çevrenin yargılayıcı üslubundan uzaklaşmak..istanbul'da değilim maalesef teşekkür ediyorum sevgiler..

Ynt: bitme noktası...

06/16/2010 18:51:00

bahargulce, yalnız degilsin. 24 saat tek başına bir bebekle ilgilenmek çok ama çok zor -bana öyle gelmişti-. Hemen şunu söyleyeyim, sen çok iyi bir annesin, bebeğine yetiyorsun, bundan ötesi yok.
 
biz "ay bu çocuk üşür mayfası", "sütün yetmiyor mu mafyası" diye bir sürü mayfa olduğundan şüpheleniyorduk, "bu çocuk zayıf mafyası" da kesin vardır. Tüm o mayfalara karşı savaş açtık, onları tınlamıyoruz, böyle bir karar aldık biz anneler....

Taptaze bir yetememe durumu:  kızım 11 aylık oldu, bugün babamız nöbetçi. Kızım babası nöbetçi olduğunda erken uyur. Ama bugün uyumak istiyor da uyuyamıyor. Tam yarım saat ne olduğunu anlamaya çalıştım. Sonra altındaki incecik penyeden patikli tulumu çıkardım, tek body uyudu fıstık. Ama ben de bittim o yarım saat. Kızım sıcaklamış, pijamasının altını çıkarmak istermiş. bu arada bir yandan da diyorum ki "ay çok sıcak". salak kadın, sıcaksa kızı da soysana.... Şimdi mışıl mışıl uyuyor.

Benim bebeğim de zor bir bebekti. İlk üç ay, akşam üstü 6 gibi ağlamaya başlar, gece 12de anca sakinleşirdi. O aralar ben de çok gergindim, kocişle aramız limoni filan oldu. Sonradan bazı şeyleri oluruna bırakmayı öğrendim. (Kociş halen öğrenemediğimi, inatçı olduğumu söyler ama bence biraz yol katettim) Sallamaya karşı idim, salladım; yeri geldi emzik verdim; yeri geldi biberondan emdi; ben susturamadım, bakıcısında sustu; an oldu kızımla beraber ben de ağladım, vs. vs. v.s. her bebek kendi tarzını oturtuyor ve bence biz istediğimizi söyleyeylim onlar gene de yaptıracaklarını yaptırıyorlar.

"düzeni bozulmasın diye dışarı da pek fazla çıkaramıyorum." demişsin ya. Ben bir ara bu dışarı çıkarma meselesine de takmıştım. her gün çıkarmak istiyordum ama ilk aylarda acemilik, tam kızı hazırlarsın, kakası gelir, altına yapar, hooop yeniden başla, o hazır olur, sen olamazsın; tam herşey hazırdır, bu sefer arabasına oturmak istemez. 1 haftaya yakın cebelleştim, kociş diyor ki bu arada "yahu her gün çıkarma, bazen de balkona çıkın. ne var her gün çıkacak" filan. Neyse, bir gün yine huysuz, ben aldım kızımı kucağıma, evde ikimiz varız. Geçtim aynanın karşısına  başladım anlatmaya, neden dışarı çıkmak istediğimi, ona ne faydası olacağını, huysuzlanmasa ne kadar guzel vakit gecirecegimizi. bu arada şunu belirteyim, ben bu konuşmayı yaparken kızım taş çatlasa 8 haftalık:) İlginçtir, ertesi gün gıkını çıkarmadı dışarı çıkarken. Şimdi beni mi anladı da huysuzlanmadı yoksa ben kızımla konuştum, rahatladım, biraz gevşedim, olayı okadar stres haline getirmedim,bendeki pozitif enerji ona mı geçti orası bir muamma:))))

Ben "anne mutlu, bebek mutlu" lafını çok seivyorum. Onlar bizim canımız, ötesi yok ama biz de insanız ve bir sınırımız var. Yorgun, üzgün olarak onlara çok da faydalı olamayız. İşin kötüsü biz gerildikçe onlar da geriliyor. Eğer canım sıkıldıysa, biraz kendine vakit ayırmak istiyorsan, lütfen bunu "bebeğinden çalacağın" bir vakit olarak düşünme. Git, biraz kafanı dağıt, sonra bak bebeğine de iyi gelecek bu.

Sana kucak dolusu pozitif enerji gönderiyorum.....

Ynt: bitme noktası...

06/16/2010 18:54:00

Bende Özgür Anne gibi yapayım: http://www.kitubi.com/2009/01/09/calismak-ya-da-calismamak-arasindaki-seciminizi-yaptiniz-mi/

Çözüm olarak çalış demek istemiyorum da :), içinde bir paragraf vardı hislerimi yazdığım onun için verdim linki.

Ynt: bitme noktası...

06/16/2010 19:11:00

yasemincim pozitif enerjini kucaklıyorum ve teşekkür ediyorum yalnız olmadığını hissetmek güzel.kızımla geçirdiğim zaman diliminin farkındayım ve bugünleri özleyeceğimi biliyorum ama kendimi çok sıkıyorum sanırım.bende gülce ile uzun uzadıya konuşacağım dışarı çıkma mevzularını:))sevgiler
 damla,bu yazı aynı şu anki beni anlatıyor sabah bitmeden öğleni düşünüyorum,uyandığında niye daha
fazla uyumadı gibisinden düşüncelerle kendimi yiyip bitriyorum.

Ynt: bitme noktası...

06/16/2010 19:12:00

Bahagulce butun bunlar cok dogal...hepimizin basindan geciyor, ben de cogu zaman kendimi yetersiz hissettim,hatta hala  diyorum ben yetemiyor muyum bu cocuga, acaba kotu bir anne miyim diye?
Milletin dedigi laflara hic bakmicaksin, Derin icin de "ayy ne zayif" muhabbeti cok olmustu turkiyeye gecen yaz tatile gittigimizde...acayip kil olmustum, hatta esimin teyzesi ve kayinvaldemden sakayla karisik turkiyede birak da biz bakalim cocuk kendine gelsin falan dendi....dusun artik.......hele simdi senin bebis minicik, ben Derin bebekken onu cok disari cikarirdim, ayrintilara fazla takilmadan onu hazirla, kendini hazirla ve cik direk:) basta unutacagin seyler olucak ama zamanla ustalasacaksin:)) Derin hala disarilarda olmayi cok seviyor, hatta haftasonlari disarda, arabasinda daha uzun ve rahat uyuyor...evde en fazla 1 saat uyuyor...Neyse diyecegim o ki kendini uzme, daralma, sen eminim en iyisini yapiyorsun, icgudulerine kulak ver, milletin lafina da takmamaya calis...

sevgiler...

Ynt: bitme noktası...

06/16/2010 19:29:00

özgecim zaten  o tarz teyzelere sinir oluyorum.gülce bebek arabasında zor uyuyor zamanla alışır mı bilemiyorum.o uyuduğunda bende uyusam aslında moralimde yüksek olur ancak bende gündüz çok zor uyuyorum o yüzdende tahammülümü çok zorluyorum galiba...desteğin için teşekkür ederim

Ynt: bitme noktası...

06/16/2010 19:31:00

Bahargulce, uyumasan bile ayaklarını uzat dinlen. sakın iş yapma. Senin enerjiye ihtiyacın var. 

Ynt: bitme noktası...

06/16/2010 19:47:00

ah bahar gülce yazında kendımı buldum,azmı uzduler benı azmı kendımle celısmeme sebeb oldulr,azmı ben ıyı bakamıyorumlarla benı bogdular,bu cocuk zayıfmıs,sütün yaramıyomus bak bak,sütten kesecekmısım cocuk yıyecek kılo alıcakmıs,her dr kontrolune gıttıgımde ılk once kılosunu sorardım drmız hıc bı zaman zayıf demedı,benı üzmedı normal keremde böyle olucak demekkı dedı,mılletın soyledıgını anlatınca bana gonder sen onları dedı,bı ara resmen kafayı yedırdıler bı terslıkmı var dıye,sonra baktım cok sukur okılosunu begenmıyenlerın cocugundan cook daha saglıklı oldu kerem,onlarınkı zırt pırt hastalanırken ben yavrumu ıkı yasına kadar ınatla emzırdıgım ıcın saglıklı oldu,sonradan hııc kafama takmadım oğlum hala ınce uzun bı yavru ama sağlığı yerınde cok sukur,kafana takma sevgını ver yavruna,bas bagrına,güzelcee emzır tıka kulaklarınıda herkese,saglıcakla buyut kuzucugunu harıka bı annesın sen ALDIRMAA baskalarıa sen yıpranırsınnn..

<123>

Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Dert Ortağım Benim

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...