Çok Çocuklu Hayat

<123>

Ynt: Çok Çocuklu Hayat

04/27/2011 11:35:00

soyleyecek daha cok sey var elbette.. bona_dea, haklisin, kardesi olan biliyor kardesin kiymetini, ama bunu bilmeyen icin cok buyuk bir kayip degil ki.. hem biz onlara sormuyoruz ki kardes istiyor musunuz diye, istiyorum dese ne olacak, daha kucukler, 1 yil sonra vazgecebilir kardes istemekten.. oyuncagindan ya da en sevdigi kitabindan vazgectigi gibi.. biz cocuklari kendi istegimiz icin yapiyoruz.. onlar bunun farkinda bile degiller... tek cocuk olmanin avantajlarini cikarin. daha bol vakit, daha bol enerji, daha bol para, daha bol emek... keyfini sursun tatli batu...

ustelik... umarim.. batu oyle insanlarla karsilasir ve tanisir ki, ona kardesten yakin olurlar.. xxx

Ynt: Çok Çocuklu Hayat

04/27/2011 11:40:00

dilerim öyle olur tülin :)

Ynt: Çok Çocuklu Hayat

04/27/2011 12:56:00

cok duygulandım ben,
yazayım dedim/yazdım.

selamlar.

Ynt: Çok Çocuklu Hayat

04/27/2011 13:27:00

seviyorum seni iça'm..

Ynt: Çok Çocuklu Hayat

04/27/2011 14:20:00

ben de yazmadan edemeyeceğim galiba bu konuda.
İkinci dogunca doğum doktorum bana , iki değil 1,5 çocuk buyuteceksiniz demişti.
Haklıymış, gercektende kucuk ozellikle fiziksel beceri gereken konularda surekli buyukle yarış halinde, hep acelesi var. Belki kendi oyle belki de sartlar oyle...Küçüğü hiçbir zaman tek çocuk olarak tanıma şansım olmadığından bilemiyorum:)
İlk başta bende cok uzuluyordum ikinci yeterince ilgi gormuyor diye, hatta o doğdugunda kızım 2,5 yaşındaydı ve ne kadar cok vaktimi aldığını o zaman anladım. Sürekli ama sürekli konuşan bir kızım var benim:)Küçük uyumayı zaten cok seviyordu, o bol bol uyudu kızımla bende bol bol oynadık doğumdan sonra.
Kızım hep gülen bir çocuktu, ama bazen, 3-4 aylıkken, bugün yeterince güldüremedim, kahkaha attıramadım diye dert ederdim. İkinci ise kızımdanda güleryüzlü ve hiç böyle bir pişmanlık yaşamadım çünkü zaten hep kahkaha attıyor 2 aylıktan beri, çünkü ablası var ve onun hareketliliği, şarkıları sürekli gülecek birşey bulması zaten küçüğü çok eğlendiriyordu. Halen de oyle.
Şimdi ise küçük aslında daha avantajlı ve şanslı diye düşünüyorum.
Herşeyden önce benim keşif dönemim bitti, artık çocuk şarkılarını, çizgifilm kahramanlarını, güzel hikaye kitaplarını öğrendim ben,  kızımla öğrenme süreci beraber gitmişti benim için, ikincisi ise şimdi meyvelerini topluyor. Hangi yaşta ne ile oynamaktan hoşlandığını , neler yapabileceğini, hangi durumda nasıl davranmam gerektiğini ikinci de biliyordum zaten.
Ben 4. çocuğum ve bizim sülalenin en küçüğüyüm, dolayısı ile bizim çocuklar olana kadar hayatımda hiç küçük çocuk yoktu, çok şey öğretti kızım bana.
şimdi bakıyorum iki gerçekten mutlu çocuğum var, bu da yetiyor bana.
Hiç vicdan azabı çekmeyin, ikincinin ilkinin hiç sahip olamadığı birşey var, evde sürekli ikinci bir çocuk, kendi kendine değil birisiyle konuşan bir anne, hazırda keşfedilmeyi bekleyen birsürü oyuncak.


Ynt: Çok Çocuklu Hayat

04/27/2011 18:30:00

bona, zaten su konuda birlestik, her cocuk kendi sartlarina uyum sagliyor, ortamina gore yetisiyor. hic tasalanma. operim.

Ynt: Çok Çocuklu Hayat

04/28/2011 07:48:00

Bonacım, bunu yazsam mı diye çok düşündüm aslında ama sonra samimiyetimize sığınmaya karar verdim :)

Ülkünün dediği doğru, her çocuk kendi şartlarına ve kendi ailesine uyum sağlıyor, benim 2. çocuğa cesaret etmem çok küçük bir ihtimal mesela...Rüya muhtemelen, 2 kuzeniyle beraber büyüyecek ve onları kardeş bilecek.

Ama, senin özel durumunda, Batunun kesin olarak kardeşsiz büyüyeceğini düşünmek evet normal ama çok da doğru değil gibi geliyor bana...Hayatın karşımıza neler çıkaracağını, kimlerle karşılaşacağımızı, aşkın-sevginin ne zaman kapımızı çalacağını kestirmek çok zor. Hele ki, senin gibi bu kadar genç yaşta bütün ihtimalleri dışlamak pek mümkün değil bence.

Belki Tülinin dediği gibi Batu'nun kardeşten ileri dostları olacak...belki de, günün birinde çok sevdiği bir kardeşi...neden olmasın.

öpüyorum canım, kocaman kucaklıyorum seni :)

Ynt: Çok Çocuklu Hayat

04/28/2011 08:44:00

yükselim samimiyetimize güveniyorum tatlım..
o bahsettiğin çok uzak bir ihtimal..ama kardeşten yakın dostları var ve olacak Batu'nun buna eminim..
öpüyorum seni kocaman

Ynt: Çok Çocuklu Hayat

04/28/2011 09:30:00

asna'nin dedigi birsey vardi, cocuklarin beklemeyi ogrenmesi. evet, beklemeyi, paylasmayi, siraya girmeyi ogreniyorlar. dun aksamimizdan bir ornek: nihan ve elif bir kitap icin kavgaya tutustular. ikisi de yapistilar kitaba, cekistirip duruyorlar. karismadim. nihan bakti olmayacak, elif'e dedi ki, "biraz sende dursun, sonra ben alayim, tamam mi?" sonra birakti kitabi, biraz bekledi, almak icin elif'in yanina gitti, ama elif vermedi. nihan "off" dedi, kollarini kavusturdu kaslarini catti bir kenara cekildi. elif biraz durdu, "tamam nihan, al kitabi" diyerek kitabi ablasina goturdu, sonra da nihan'a "barisalim" dedi. birbirlerine sarildilar.

Ynt: Çok Çocuklu Hayat

04/28/2011 09:32:00

Oyyy Ülküüüüü:~ bunu yazmasan iyiydi canlarım benimmm

<123>

Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Güncel Haberleşme ve Bilgilendirme Grubu

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...