cocuklari farkli sevmek

Ynt: cocuklari farkli sevmek

05/31/2011 12:22:00

Bende sesssizce takip edenlerdenim seni..Yorumlarına olaylara bakış açına hele hele o 3 muhteşem kuzuya bayılıyorum..Rabbim sizi birbirinizden hiiiç ayırmasın..Sen ne güzel bi annesin asna,bunu da yazmadan gidemedim :))

Ynt: cocuklari farkli sevmek

07/26/2011 15:11:00

iyi ki seni ve grubunu kesfetmisim :) 2 cocukla bas etmenin ne kadar zor oldugunu dusunurken, sen bana harika bir ornek, idol oldun. takipteyim asna annem :)

Ynt: cocuklari farkli sevmek

07/29/2011 08:15:00

GRUBU YENİ KEŞFETTİM,ÇOK DOĞAL DUYGU YÜKLÜ BİR YAZI OLMUŞ.GÖZLERİM DOLDU,ELİ ÖPÜLESİ ANNE ASNA,BİZ BİR ÇOCUKLA BUNALIMA GİRERKEN 3 ÇOCUKLA HERZAMAN DİK DURABİLEN ANNE,HELAL OLSUN SANA.

Ynt: cocuklari farkli sevmek

10/05/2011 06:22:00

Asna 1,5 yıl olmuş seni tanıyalı. İyiki tanımışım. Ben kendimi kelimelerle pek ifade edemem ama Sen benim yerime benim duygularımıda anlatmışsın. Seni Seviyorum :)

Ynt: cocuklari farkli sevmek

10/31/2011 22:51:00

ne de güzel bir yazı....ben de en az iki çocuk taraftarıyım.ama süt haklarını doldurmalarını umuyorum.bakalım hayırlsı:)) tatlı bebişlerinle huzurlu bir ömür duasıyla...

Ynt: cocuklari farkli sevmek

11/01/2011 07:42:00

Ay yine icim fena oldu

Ynt: cocuklari farkli sevmek

11/01/2011 12:05:00

asna anne yazılarını ve seni yeni keşfettim, şuanda gözümden akan yaşları silerek yazıyorum sen harika bir kadınsın,annesin iyiki de okumuşum yazını.

ikinci çocuğu istiyor ancak bir türlü cesaret edemiyordum acaba kızım üzülürmü ilgi azalırmı vs.. yazdıklarını okuduktan sonra annelerin ne kadar kocaman bir yüreğe sahip olduğunu birkez daha hatırladım sanırım artık daha cesurum.
Evlatlarınla sağlıklı mutlu bir ömür geçir.     

Ynt: cocuklari farkli sevmek

11/28/2011 22:47:00

tebrik ediyorum.asna anne.ikicocuga yetişememekten şikayetleniyordum.kızım ilgisiz kalıyor diye üzülürken ikisine yetişemezken kendime vakit ayıramamaktan vs.3 cocugu içine katacak kadar seven ve yetişen bir anneyi bulduguma sevindim ve takdir ettim.senikendme örnek almalıyım.

Ynt: cocuklari farkli sevmek

11/29/2011 08:40:00

Sadece anne asna............

tüm yazılanların hepsini okudum..annelik ancak bu kadar saf ve temiz anlatılabirdi sanırım..bir yumruk kadar kalbin içine 3 yada 5 yavruyu sadece anne sığdırabilir....ve hiç kimsenin gücü yetmez onları o yürekten söküp atmaya emin ol.....her bir yavrun senin için''annem beni en çok seviyor''diyecekler eminim....

Ben daha 17 yaşında annelik makamıyla tanıştığımda,hiçbir bilgim becerim tecrübem vs. yoktu sadece ilkime duyduğum sevgim vardı yüreğimde.....ilk bez bağlamayı ilk kez göğsüme alıp emzirmeyi,ilk banyosunu,ilk çamaşır giydirmeyi yaparken ellerim titrerdi  acaba ona bilmeden bi zarar verirmiyim diye hep üstüne titredim,her şeyini kendi başıma yaparak öğrendim...yalnızdım hemde yapayalnız gurbetti benim için İstanbul kimim kimsem yoktu üstelik...yokluktanmıdır cahilliktenmidir bilemiyorum doğuma dolmuşa binerek ayağım karların içine gömülerek gittim....
İLKİM İ kucağıma verdiklerinde o an dünyada varoluş sebebim hoşgeldin dedim ve tüm bilmediklerimi bir çırpıda öğrendim yada yüreğimde zaten vardı da ortaya çıkardım belki de....Çünkü artık bende bir ANNEYDİM..........

19 yaşında oğlumun kardeşi olsun dedim ikincimi istedim hemen peşinden..ilkden sonra binbir tövbe eden ben hemde.....2,5 yıl sonra kızımıda aynı saatlerde kucağıma aldığımda onu  bir an bile bitkin düşen kollarımdan bırakmadım hastanede çocuk hırsızlıkları kol geziyordu.....biri kolumda diğeri yüreğimde hastanede tek başıma,aklım evdekinde açmı susuzmu diye.....Yüreğimi ikiye bölmüştüm ama sanki en baştakinden daha büyük kacaman bi kalbim olmuştu kızım en baştan ordaymıyş gibiydi..oğlumun aksine çok usluydu yatınca emzirmek için zorla uyandırırdım uykudan.... iki minik yavrum orda gönüllerince oynasınlar diye...kendim için istediklerim toz pembe hayallerim artık sadece onlar içindi......kızım için korkular büyüyordu sanki içimde,çünkü o çok narin hasas ipek gibi bi kızdı ve dünyamızın onu incitmesinden,üzmesinden di bütün korkum ..onlar için yaşıyorum.çünkü bende bir ANNEYDİM.......anneliğimi perçinleyenim prensesim

4 yıl sonra tüm sıkıntılarımızdan kurtulduk kendi evimizde var dedik,etrafımızdakilerin deyimiyle özel bir çocuk daha yapmaya karar verdik..........özel doktoru hastaneyi onda öğrendim..ikisinde al(a)madığım hazır bezle tanıştıranım...ilk karyola ilk bebek uyku seti ve daha pek çok şeyi onla öğrendim...o zamana kadar tecübe edindiğim tüm nazlarımıda onunla yaptım eşime :) yaşasın kötülük....adı gibi özel olarak büyüttüm hem evimizde hem kalbimde...anneliğimi içime sindirenim özelim

2 yıl sonra depremle sallanan evimizi terki diyar ederken içimde varlığını bile bilmediğim tüm o sıkıntılara rağmen içimde tutunan ve giitikçe büyüyen 4.üm...taşınmaydı  şuydu buydu derken 1,5 ay sonra varlığını öğrendiğim ve onca yorgunluğa rağmen beni terk etmeyen küçük fasülyem....hamilelik dönemlerimde oldukça sıkıntılar çekerim aş ermelerim oldukça ağır olurdu ve 2,3 hafta ağır işler yapmamam gerekirdi hep...ama 4.ümün dünyada yeri varmış ve tüm hazırlıklarını yapmış rabbim....çevremdekilerin şaşkın bakışıyla geldi dünyaya meleğim.bu zamanda 4 çocuk nasıl olur dercesine....sıkıntılı bi dönemdi eşimin ailesiyle sorunlardı derken erken gitti sütüm üzüntüden..ilk kez mamayla tanıştım onunla....onu doyasıya emziremedim,koklayamadım sanki dünya sıkıntıları yüzünden....
4 yaşındayken gözlük kullanmak zorunda kalınca psikolojisi bozulup saç kıran olmuştu yavrum..saçları dökülmüştü öbek öbek,kabus gibiydi
anneliğimi hüzünlendirenim narin yavrum...

vee 5 i bi yerdelerimin son halkası sincabım....varlığını öğrendiğimde herkesin aksine ağlamak yerine türlü türlü hayallere kapılmıştım  o beni tümleyenimdi....benim yerime eşim yeterince endişe duyuyodu zaten...kanamayla hastaneye gittiğimde onu benden ayırmasın diye rabbime binbir dualar ettim o fasulyeme ihtiyacım vardı benim, bir yanım eksik miş de onunla tamamlanacakmış gibiydim...3 hafta yattım,aynı zamanda diğerlerine yetebilmek için çırpındım gücümün yettiğince ve yetebildim rabbim bana o gücüde verdi çünkü ben 4 anneydim....ve o büyük gün geldiğinde ilk çocukmuşcasına evimiz bayram yeri gibiydi sanki...vee kalbimin saraylarına yükseldi bir anda gözbebeğim,nurum oldu adeta...yeniden anne olmak,ilk kez anne olmak,tam anlamıyla annelik yapmaya şimdi başlamışcasına içimdeki sevgi sellerini yeniden coşturdu.....Bir anne yüreğine sığabilecek yavru sayısının sınırı olmaz olamaz.bende tüm yavrularımı farklı seviyorum,benim bir değil beş kalbim var herbiri için farklı atan....Bir anne hiçbir yavrusunu diğerinden çok veya az sevemez hepsinin sevgisi ayrı ve farklıdır sadece....Umarım benim yavrularımda ''annem en çok beni seviyor''diyeceklerdir

dedim ve içimdekileri yazmak istedim bende kendimce

asnayı en iyi ben anlarım sanırım :))  dermişim


Ynt: cocuklari farkli sevmek

01/08/2012 11:56:00

offf,nasıl ağlattın beni,nasıl bir annelik yüreği var sende böyle kooocamanından.3. çocuğu istemiyorum diyen yüreğime dokundurdun.seviyorum seni en güzel anne asna...


Cevabın:


Tartışmaya katılmak için giriş yap. Kayıtlı değilsen, bize katıl ve çocuklu hayatını kolaylaştır. Nurturia hakkında daha fazla bilgi için tıkla
Asna Anne Fan Club

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...